The Nits - Tent (1979)

TENT 1979
De gekleurde vlakken van Mondriaan. De klare lijn van Hergé.
The Nits maken hoekige popmuziek ... een beetje Joe Jackson.
Vier hoeken, net zoals hun albumtitels vaak vier letters tellen.

Dit officiële debuut (eigen beheer plaatje niet meegerekend)
klinkt vandaag gedateerd ... maar daar is verder niets mis mee.
Want deze deuntjes uit de oude doos zijn een avontuur.

Here comes the young reporter in his overcoat.
I'm on the taperecorder in his motorboat.

http://nl.youtube.com/watch?v=VLjc-gGP-9o

The Nits introduceren zichzelf op vinyl als in een stripverhaal.
Kuifje is The Young Reporter en de muziekwereld is het avontuur.

Black car / Dark street / Red light / High speed ...

Tent opent en sluit het originele album in Devo draf.
En zoals dat in gedichten van Paul Van Ostaijen ook gebeurt,
komen voorwerpen bij The Nits steevast tot leven.

Camping gas / Can can vas / Pins and poles / Tins in holes

http://nl.youtube.com/watch?v=VqiWGtJiMT4

Ander favorieten op dit overtuigende album zijn
de new wave danser Out of Suburbia en Umbrella,
de romantische single die het album vooraf ging.

I'm not really interested in a pretty parasol
For our love would not have lasted in the rain and fall

Naast de hoekige popsongs is er ook al ruimte
voor meer uitgewerkte nummers zoals Hook of Holland.
Hier lichten The Nits een tip van de sluier over wat komen gaat.

http://nl.youtube.com/watch?v=9cosypHxvdM

Muzikaal een ontdekking ... Tekstueel een juweel ...

Cabin 80
Cabin 80 to way out
I am waiting
Did you see me in the crowd
Hook of Holland 6 AM
Someone shouted tell me where I am
Hook of Holland trains and boats
Someone said it's raining overcoats
See the man on
See the man on the quay
There's a girl from Switzerland
In the same compartment
Humming trains and boats and planes
On a street in Rotterdam
Back in 1925
There's a woman and a man
Black and white a photograph
Wonder if they're still alive
Wonder if they're still alive

O ja, en Tutti Ragazzi dan?
Vreemd genoeg vind ik dat hun minst originele single.
Het liedje jaagt te veel op het effect van het antieke keyboard.
Het doet soms wat denken aan ... luister, ze zeggen het je zelf.

http://nl.youtube.com/watch?v=0B0hmevx1R8

Tent heb ik een aantal jaar geleden samen met Joe Jacksons debuutplaat Look Sharp! op vinyl gekocht. Het zal m'n tweede of derde Joe Jackson zijn geweest en dit was mijn eerste Nits en eerlijk gezegd nog steeds m'n enige. Een interessante plaat is het zeker. Vooral de hoes van de elpee straalt de sfeer goed uit: bijzonder strak en hoekig, met een beetje fantasie een soort typografisch Mondriaanesque.

En de Nits tonen zich een soort new wave-Mondriaan op dit album. Naast de al eerder genoemde Joe Jackson zijn ook Elvis Costello en de Talking Heads wel een aardige referentie, maar Tent is veel gestileerder, minimalistischer en hoekiger. Neurotenpop is en blijft het, met ietwat pieperige stemmetjes; neem alleen al opener 'Tent', met z'n herhaalde 'Tent tent tent'.

Daarnaast is het niet alleen hoekigheid troef; sommige liedjes zijn zelfs bijna popliedjes. Ze zijn minder schetsmatig, al valt daardoor de spanning soms net iets meer weg. Op zo'n moment gaat het wat gedateerde wat tegenvallen, maar daar tegenover staat dan weer zo'n klein energiebommetje waarin alle onnodige ballast weggestreept is. Alleen 'Hook of Holland' gaat over de twee minuten heen, maar vooral het heel korte 'Take a Piece' bevalt me.

Tent is een bijzonder album; misschien niet altijd even sterk, maar over de gehele lijn goed in orde. Enerzijds is het niet moeilijk om buitenlands vergelijkingsmateriaal aan te wijzen (ik ben Kraftwerk en XTC trouwens nog vergeten), maar anderzijds hebben die artiesten ook weer niet gek veel te maken met de Nits; bij wijze van spreken overal aan relateerbaar en tegelijkertijd op geheel zichzelf staand uniek.