The Nits - Adieu, Sweet Bahnhof (1984)

Even opwaarderen dit, meesterwerkje,

Was even in mijn kast aan het spitten, en kwam deze cd van The Nits tegen. Deze Amsterdams popgroep heeft heel wat albums uitgebracht. Vaak met soms wat wisselde kwaliteit. Toch mag ik hier graag naar luisteren. Het album Adieu, Sweet Bahnhof is opgenomen met de voormalige Stars On 45 producer Jaap Eggermont. Dit album word vaak in de muziekbladen afgekraakt. Ik zou dat ook doen, maar niet voordat ik deze cd een paar keer geluisterd heb. En ik ben tot de conclusie gekomen dat het helemaal geen slecht album is. Bij deze wil ik dan ook even zeggen, dat je ook niet alles moet geloven wat je leest in die bladen. Zelf ben ik in bezit van een aantal Nits albums, en ga die andere binnenkort ook eens luisteren.

Het is niet echt een slecht album maar zo vreselijk geproduceerd dat je vullingen soms pijn gaan doen. geef mij maar de eerlijke aanpak (lees subtiele) bij deze Nederlandse topartiesten

Een wat ondergewaardeerd album, dat altijd in de schaduw van Omsk is blijven hangen. Qua sfeer lijkt het album ook wel wat op Omsk. De meeste nummers liggen in het verlengde. Ook de albumhoes vertoont overeenkomsten. Toch worden ook nieuwe wegen ingeslagen met bijvoorbeeld het vrolijke Woman Cactus en Mask. Vah Holland Seni Seni zou ook op Henk hebben gepast en in het laatste nummer zingt ons aller Frank Boeijen nog een riedeltje mee. Toen Frank Boeijen begin jaren 90 solo ging kreeg hij een gastoptreden van Henk Hofstede terug.

Hele mooie en accurate bespreking is dit! Proficiat, echt waar!

Ik denk ook zo over dit onderschatte album. De pracht zit hem in vele op het eerste gehoor onopvallende nummers die hun geheim maar na meerdere luisterbeurten prijsgeven; Gebeurt vaak bij Nits, trouwens één van de meest inventieve bands die ik kèn.

Ik hou ook van het spelen met taal : Adieu Sweet Banhof zijn weer maar eens drie talen doorelkaar gehusseld! Mooi, toch ?

Prima plaat, echt wel!
**** stars, dat zijn er 4

A.S.B. is gelijkwaardig aan Omsk, maar in sfeer toch totaal anders.
Meer up-temp, electroniser en vrolijker. Ik draai het gehele album erg graag en zelfs vaker dan Omsk.

Voornaemlijk mooie liedjes in een mislukte productie..
Mask, Woman Cactus en Adieu zijn natuurlijk Nits klassiekers geworden. Het hoogtepunt is echter Michiel Peters' meesterwerk The Infankt King, een waardige afsluiter van hem als mede-songschrijver van de nits.

van 3,5 -> 4,0 ster

Gewoon goed!!

Vah Hollanda Seni Seni : gewoon keihard afspelen en meebrullen , prachtig

ADIEU SWEET BAHNHOF 1984

Aan het eind van 1984 verscheen het laatste Nits album
met gitarist Michiel Peters in de gelederen. Michiel was het
drukke tourschema beu, zou sociologie gaan studeren en zich
een burgerleven toeëigen dat hij altijd al zo fijnbesnaard
bezongen had in zijn werkelijk prachtige liedjes ...

Villa Homesick ... een door strijkers verfraaide
treurzang over een vogel in een gouden kooitje.

Of het wild om zich heen laaiende Silly Fool
waarin boeken verbrand worden ... een aanklacht
tegen elke vorm van fascisme en kortzichtigheid.

Het b-kantje Mountains in Minutes heeft een zelfde rockgehalte.

Of het poreuze, biografische meesterwerkje The Infant King
(in 1989 zou Michiel solo weerkeren met een gelijknamig album).

Michiel Peters - Infant King (1988)

Echt adembenemend hoe je hier de trein door de nacht
hoort rijden. En hoe de ik-figuur zijn eigen gezicht en bijhorend
levensverhaal gespiegeld ziet in de ramen van het voertuig.

Adieu Sweet Bahnhof ... opnieuw met de trein in de hoofdrol.
De metaforen "trein" en "hotel" zijn in het Nitsiaans geladen beelden.
De trein staat voor het onderweg zijn, het reizen, het vlieden van de tijd.
En hotel staat dan weer voor de thuishaven en het rustpunt.

YouTube - Nits - Adieu Sweet Bahnhof

Werkelijk prachtig hoe het landschap en het hotel beschreven worden.
De teksten van Hofstede worden steeds rijker, steeds doorleefder.

De eerste single van het album was het niet zo bijzondere Mask.
De tekst is wel zeer tekenend, maar muzikaal mist het nummer
de nodige drive om de hitparades in de verleiding te brengen.

YouTube - Nits - Mask

Opvolger Vah Hollanda Seni Seni heeft dan wel
zijn politiek correcte boodschap van verdraagzaamheid en
vertelt net zoals Cous Cous Kreten (1982) van de Vlaamse Kreuners
het verscheurde verhaal van allochtone jongeren in het vreemde Europa.
Inclusief een hele stuk liedtekst in het Turks. Maar als single te braaf.

Betere single kandidaten waren volgens mij de titelsong
(pas als derde single uitgebracht) en het gladde Woman Cactus.
Maar dat nummer heeft iets te veel geluisterd naar Sukiyaki,
een grote hit voor de Japanner Kyu Sakamoto in 1963.

Productie van het album is in handen van Jaap Eggermont,
de man die ook Shocking Blue en de Stars on 45 gouden platen schonk.
Daarmee kreeg het album toch een iets te blinkend glazuurlaagje.

Mindere songs zijn volgens mij Think It over van Stips,
The Tender Trap (een Joe Jackson imitatie) en het met een overbodige
gastrol van Frank Boeijen verfraaide The Ballroom of Romance.

Eindigen doe ik graag met twee juweeltjes uit Stips' muziekdoos.
De fijne instrumental Fanfare (een b-kantje) en het werkelijk subliem
gearrangeerde Poor Man's Pound (over de kloof tussen arm en rijk).

Enigszins sociaal bewogen mag deze plaat genoemd worden.
Adieu Sweet Bahnhof ... het gekke is dat ik bij de albumtitel altijd
meteen moet denken aan Who Ist der Bahnhof?, de geweldige
Koot & Bie sketch over de gebroeders Arie en Gé.

De kleine helden van het vlakke Nederland ...

Leuke plaat, materiaal van Michiel Peters vind ik niet zo. Leuke nummers zijn vooral Adieu Sweet Bahnhoff, The Tender Trap, Woman Cactus en als Boeijenfan vind ik te Ballroom of Romance natuurlijk top!! *3.5

Vond het als tiener een geweldige plaat. Kritiek destijds was toch vooral dat het aloude adagium "beter goed gejat dan ..". Bij herbeluistering vind ik m gewoon weer heel mooi. Beste plaat van de Nits? Jazeker.

De productie van dit album nekt de boel soms bijna,maar gelukkig blijft de boel overeind door de kwaliteit van de liedjes.Adieu Sweet Bahnhof blijft de parel hier en ook The Tender Trap had een groter publiek verdient.Woman Cactus is een leuke opener en de hoempapa in Mask is gewaagd te noemen ,maar het draagt het nummer wel.Ik vond het dan weer geen singlewaardig nummer.Al met al een acceptabel album ,al zou het me mooi lijken om het eens te horen geproduceerd door iemand anders en met wat minder toeters en bellen.3 en halve ster

Ik kende the Nits uiteraard al wel van de hits, maar heb me nooit verdiept in hun oevre, maar 2 lps die ik vond bij de kringloop moeten dit maar eens veranderen.

Van dit album kende ik alleen Adieu, maar de rest bevalt me ook erg goed. Samen met Dutch Mountains heb ik nu 2 leuke Nits platen, en ik ga Urk maar eens zoeken, want die krijgt ook erg fijne kritieken.

Afgelopen tijd de albums van Nits op vinyl aan het verzamelen. Afgelopen weekend op een beurs weer de nodige pareltjes gekocht waaronder dit album. Ken het al langer maar verbaas me telkens weer over de kwaliteit van de muziek maar ook de opname kwaliteit van THE Nits. Ook dit album klinkt werkelijk perfect. Daar kunnen hedendaagse 180 gr speciale vinylpersingen een voorbeeld aan nemen. Loepzuiver, tonaal in balans met een heerlijk strak laag. Zo hoort Broem het graag. Blijft over de ogenschijnlijk makkelijke songs die THE Nits op plaat heeft gezet maar die goed doordacht in elkaar steken. Op dit album een mix van wat stijlen die in de mid 80's hot waren. Heerlijk.

Dit album vorige week voor bijna niets op cd gescoord en niet teleurgesteld. Eerste indruk: de liedjes zijn werkelijk subliem en het album is bovendien mooi opgenomen. Ik ga nog eens goed luisteren met behulp van de hoofdtelefoon (waardoor ik me beter kan concentreren), maar ben na een paar maal luisteren al heel enthousiast, en het instrumentale aspect draagt daar stevig aan bij.

Dit album heeft eindelijk de kaap van de 100 stemmen bereikt. Hoera en dank daarvoor.

Jaap Eggermont is verantwoordelijk voor de door mijn twee voorgangers beschreven loepzuivere sound.
Toch klinkt dit album soms net iets te gelikt in tegenstelling tot zijn iets aardser klinkende voorgangers.
En de songs kennen soms iets te veel clichés in tegenstelling tot de vindingrijkheid van eerder werk.

Maar het mag vooral de pret niet derven... het blijf lekker luisteren en genieten.

The Infant King, vergeten pareltje. Prachtig nummer

Dit album wordt binnenkort opnieuw uitgebracht op het label Music On CD.
(musiconcd.eu)

Eindelijk dus.

Ben me wat meer in het oude Nits werk aan het verdiepen.
Omsk was reeds in mijn bezit maar deze nog niet.
Fijne eigenzinnige plaat van vaderlandse bodem en soms wat wisselvallig.
Vanaf The Dutch Mountains vond ik het niveau van de band echt hoger worden.
Pareltjes zijn Woman Cactus, Mask & Adieu.
Samen met Golden Earring het beste wat Nederland mijn inziens te bieden heeft.

Volgens mij werd deze muziek gedraaid tijdens de uitvaart van een overleden omroep collega van mij.
Nits - Adieu, Sweet Bahnhof - YouTube