Nits - Giant Normal Dwarf (1990)

GIANT NORMAL DWARF 1990

Een toverfluit lokt ons mee naar een muzikale sprookjesbos.
Radio Shoes verhaalt over een jongen die met zijn neus in de boeken
en zijn hart dicht bij de natuur de wereld verkent. Kuifje in de Efteling.
Radio Shoes blijft in Vlaanderen een nog vaak gedraaide radiohit.

Ice Princess doet ons verder bladeren in het erg mooi getekende boekje.
Ik heb het album trouwens ook op vinyl met een per vergissing dubbele binnenhoes.
Muzikaal neemt dit prinsesje me mee naar Parsley Sage Rosemary & Thyme.
Het Simon & Garfunkel album dat las als een poëziealbum.

Boy in a Tree is een absolute klassieker.
Het nummer zweeft vanaf de eerste noot de huiskamer binnen
om de luisteraar te verwarmen met een mooi liefdesverhaal.
Kleine Henk ontdekt de wereld vanuit zijn boomhut.

Wat deze Nits vanaf In the Dutch Mountains (1987) zo boeiend maakt
is het subtiel integreren van een retro muziektaal zoals op There from Here.
De song heeft wat moeite om overeind te blijven, maar ik hoor invloeden
die onder meer doen denken aan Paris 1919 (1973) van John Cale.

Op Sugar River sijpelen de synth pop invloeden van weleer door.
Wie goed oplet merkt hoe de zelf ontworpen landkaart van de speeltuin
uit Henks jeugd (zie boekje of binnenhoes) zich in diverse songs ontvouwt.

Niet alle nummers op deze plaat blijven op eigen benen staan buiten de album context.
Misschien is Skylarking (1986) van XTC hiervoor een gepast ijkpunt. Around the Fish
klinkt misschien meer als een overgang tussen Sugar River en Fountain Man.
Ik hou echter ontzettend van de typische klankkleur van de Nits elektronica.

Fountain Man zelf is naast Radio Shoes en Boy in a Tree de derde voltreffer.
Meester arrangeur Robert-Jan Stips vertaalt enkele natuurwetten uit de fysica
betreffende water uit Henks schoolhandboek in een soort bolero waterballet.

In de boomgaard is het heerlijk toeven. De zon schijnt aanhoudend
en de appelbloesems geuren je toe. Maar Apple Orchard is met te loom als song.

Dan toch liever het ongecompliceerde Long Forgotten Story dat als 3de single uitkwam.
Er wordt op de rode vaas gemept die het album linkt aan een muzikaal kunstproject
dat Hofstede coördineerde op het eigen, maar kortstondige Werf platenlabel.

De titelsong Giant Normal Dwarf is een pareltje.
Er wordt hoorbaar door het sprookjesboek gebladerd.
Net zoals een goed verhaal je mee op reis neemt in de verbeelding,
puzzelt Henk fragmenten uit lang vervlogen boeken om tot een liefdesliedje.

Moon Moon verlegt het actie terrein naar een avondlijk terras.
Eén van de minst beklijvende songs op de misschien toch wat lange langspeler.
Als het aan mij had gelegen bleven Apple Orchard en Moon Moon beperkt tot b-kantje.

Night-Owl is een ode aan Leonard Cohen.
Naast The Beatles de belangrijkste muzikale Nits bron.
De nacht is zwanger van sterren zoals je die ook aantreft op een Van Gogh.
Een nachtelijke parel die het Moon Moon van daarnet meteen overbodig maakt.

House of the Sleeping Beauties lijkt me een kinky metafoor voor nachtelijk vertier.
De Nits zetten een stapje in het nachtleven. Soms roepen de geraffineerde arrangementen
associaties op met het werk van Prefab Sprout. Heel mooi vormgegeven deze song.

En dan is het tijd voor het mooiste, muzikale motiefje van de hele plaat.
The Infinite Shoeblack dartelt heel de song teder rond een prachtig melodietje.
Samen met de titelsong en de Cohen track de sterkste song uit de 2de helft van de plaat.

Hetzelfde motief komt ook terug in Torni (Music for Two Towers),
een gratis singletje dat bij de eerste oplages van dit album werd verspreid.
De 10 minuten durende, instrumentale compositie lijkt oorspronkelijk bedoeld te zijn
als hidden track omdat het perfect aansluit bij het mooie The Infinite Shoeblack.

Andere vermeldenswaardige bonustracks uit de Giant Normal Dwarf Sessies zijn
het synth pop experimentje Solid Gas (b-kant Radio Shoes) dat net als het opgewekte,
maar weemoedige King of Belgium (b-kant Giant Normal Dwarf) naadloos in het album past.