The New Pornographers - Challengers (2007)

Zo ongelooflijk is dat niet. Alles wat jij noemt vind ik van toepassing op Twin Cinema (die ik 5* heb gegeven en nog even in mijn top 10 heeft gebivakkeerd) en Electric Version. Maar duidelijk niet op deze plaat. Die ik dus echt elke luisterbeurt slechter vind worden. Waarom ik deze dan slechter vind dan de andere output van deze band? Het is meer een gevoel. Het is net of ik naar een band luister die klinkt als the New Pornographers maar het niet zijn. Ik vind de plaat vaak geforceerd en wat lusteloos klinken. Ik vind de kwaliteit van de nummers over de gehele breedte duidelijk minder dan op de vorige twee platen (Mass Romantic ben ik ook niet ondersteboven van). Op deze plaat staan zelfs regelrechte missers (Failsafe, het veel te lange Unguided, Entering White Cecilia, The Spirit of Giving) en de beter nummers (My Right Versus Yours, Go Places, Adventures in Solitude, All of the Things that Go to Make Heaven and Earth) vind ik ook nog maar zo-zo. Verder vind ik hem heel erg "bedacht" klinken. De vorige platen klonken veel spontaner. Allemaal heel subjectief natuurlijk. Van jou ben ik heel benieuwd waarom je deze plaat even goed vind als Twin Cinema (zoals blijkt uit je waardering).
Verder stoor ik me natuurlijk niet aan de stem van Neko Case, hoe kan je je daar nou aan irriteren
Ik denk dat als ik de New Porno's niet zou hebben gekend ik deze plaat met 3* zou hebben beoordeeld, de extra halve * is voor het teleurstellingsaspect van een band die ik hoog heb zitten.