Delays - Faded Seaside Glamour (2004)

Lekker zonnig album. Hoor wel wat van JJ72 in deze cd en dat met een luchtigheid gebracht a la the Thrills.
Ben benieuwd of dit blijvertjes zijn.

Inderdaad lekker zonnig plaatje. Laat zich lastig in een hoekje plaatsten. Er zit wat britpop in (door de zwierigheid en de hoge stem van de zanger moet je daarbij vooral aan Suede en Geneva denken), terwijl het ook aan westcoastpop (the thrills), jj72 en the La's c.q. Cast doet denken. 4*

Van de week in het voorprogramma gezien van the Veils .... ga zeker binnenkort hun album even beluisteren!

Album inmiddels uitgebreid beluisterd.....erg goed

Een heerlijk album dit! Ik kan me ook helemaal vinden in Titan's post, alhoewel ik The Thrills dan weer niet ken. Liedjes als Long Time Coming zijn gewoon pop zoals pop hoort te klinken.

Prachtalbum inderdaad, een van de revelaties van 2004 dunkt me. Toch maf: die plaat van The Thrills, waar veel mensen dit album mee vergelijken, vind ik tot op de dag van vandaag maar een erg matig album, vooral die zeikstem van die zanger is daar debet aan denk ik.

(The) Delays spelen op 27 november in Paradiso!

We zullen het onthouden...

Het is onderdeel van een showcase van Rough Trade, hun label. Ze nemen ook British Sea Power, David Kitt, Eastern Lane en nog een paar bands mee waarvan de namen me ontschoten zijn.

Sounds very good.

Dus jij bent daarbij? Ik moet mijn agenda voor die tijd nog een beetje bepalen, maar ik wil er wel heen. Ik laat het ook wel van de prijs afhangen, want die andere bands hoeven van mij niet zo.

Ik denk het niet. Het is op dezelfde avond Vive La Fête in Tivoli.

Ah, die komen inderdaad ook in het LVC binnenkort. Is leuk live, Vive La Fete. Het is dat ik ze al gezien heb, anders zou ik ook niet weten waar ik liever heen zou gaan.

En op diezelfde avond is er ook nog Solex in de Ekko.

Ik heb ze live nog nooit gezien, dus daar wil ik wel eens bijzijn.

Ook nog Solex... nouja, die kan ik ook wel ergens anders zien, alhoewel Ekko wel het leukste zaaltje van de Randstad is. Maar Vive La Fete live is wel een belevenis.

Ja dat zal wel. En het is schandalig van mezelf dat het stadsgenoten zijn en dat ik ze nog niet eens live heb gezien.

Maar we zijn off topic aan het gaan .

The Delays - Faded Seaside Glamour.

Wanderlust - Tropische steelpans, een stem zo hoog als die van Suede, gitaren zo strak als van U2, een unieke formule voor dit warme openingsnummer. 4,5*

Nearer Than Heaven - The La's inderdaad, maar ook een hoog happy R.E.M. Out of Time-jangle gehalte. Dan wel iets sterker. Voor een single wat je ervan mag verwachten vind ik. 4,0*

Long Time Coming - Beste nummer van dit album. Super gedreven, heerlijk zweverige boventonen, maar tegelijk ook zéér krachtige rock. 5,0*

Bedroom Scene - Kon geschreven zijn door de Finn's van Crowded House. Ik vind de rol van de bassdrum hier zo goed. Dit zijn mijn favo. drum-riffjes! 4,0*

No Ending - Een rustig nummer. Iets minder opvallend, maar wel goed genoeg voor 4,0*

You Wear The Sun - De intro belooft veel, maar dit nummer gaat nog steeds een beetje langs me heen. 3,5*

Hey Girl - Over jangle-pop gesproken. Dit is er weer eentje zoals the Byrds ze veertig jaar geleden ook al maakten. Je moet er van houden, ik doe dat wel! 4,0*

Stay Where You Are - Lekker gek nummer dit, heel anders, weer boordevol muziek, lekker veel zweverige ingrediënten maar tegelijk staan de bas, drum en gitaar met beide benen op de grond. 4,5*

There's Water Here - Beetje vergelijkbaar met het eenzame, ruimtelijke Born a Girl van the Manic Street Preachers. Erg mooie melodielijn van de gitaar, en ik hou wel van de stem van de zanger! 4,5*

Satellites Lost- Een tikkeltje te zoetsappig... Ik hou van gevoelige liedjes, maar het kan er ook te dik bovenop liggen. Maar het is slechts één klein storend detail. 3,5*

One Night Away - Dat intro-geluid, mooi he! Een redelijk nummer, maar toch ook wel weer zo apart dat het eigenlijk weer niet zou kunnen ontbreken op dit album. 4,0*

On - Grappig, Zo zingen ze in Afrika toch ook? Doet me ook wel veel denken aan het nummer Belong van R.E.M.'s album Out of Time. Vredige afsluiter. 4,0*

Tja, de nummers zijn gemiddeld zo'n 4,0* waard, toch heeft dit album in zijn geheel en de band iets extra's... Ik hou het nog even op 4,5*

Ik hoorde vanmiddag opeens Delays op de radio, maar geen nummer dat ik al kende. Met wat research kwam ik erachter dat het gaat om het liedje Lost In A Melody, dat niet op dit album staat. Het is wel heel erg mooi (het zou op dit album bij de beste hebben gehoord) en staat op 0 in de Outlaw 41. Ik heb even op de site van Delays gekeken en wat blijkt: er is een single uitgebracht met een dubbele A-kant: Wanderlust/Lost In A Melody.

Ze hebben (of komt binnenkort) een nieuwe cd uit: You See Colours.
Klinkt weer erg goed..

Schön Schön. Aparte sound, maar zeer aanstekelijk.

Klinkt beter dan hun recente album to be honest.

een *4

In mijn herinnering was dit een erg lekker album, maar nu ik deze weer hoor valt het me toch wel tegen. Het concert op Lowlands staat me echt bij als een concert van een hele sympathieke, lieve band. Helaas doet dit alles me nu veel te soft en naïef aan. Ik krijg er zelf een beetje de kriebels van. Een heel punt er af voor mij.

Soft en naïef?

Een geweldig popalbum zul je bedoelen

Idd pure pop, met mooie samenzang. Soms hoor ik er het stemgeluid van Madonna in weerklinken, en Pet Sounds achtige tafereeltjes komen meerdere keren voor.

Nog een paar keer beluisteren vooraleer ik een definitief oordeel geef, maar het neigt naar iets zeer positiefs.

SelmaDuim zegt: Ja maar wat is er eigenlijk mis met melodieuze gitaarpop? Ik was zelf nooit zo'n grungefan, met die zware-darmpkramp-stemmen-van jongens die welbeschouwd nog slechts waren voorzien van vlasbaardjes. Dan toch liever dit. The Delays zingen zo hoog dat ik eerst dacht met een vrouwelijke vocalist van doen te hebben (niet de enige Sundays-referentie) en dat ik nog slechts een octaaf lager mee kan zingen. Dat doet echter niets af aan het heerlijke jingle-jangle gehalte van 'Nearer than heaven' en 'hey girl'. Ook de rest van de nummers zijn minimaal behoorlijk genietbaar.

Al moet ik toegeven dat ik hem inmiddels een halfje verlaagd heb, voornamelijk vanwege die toch te hoge vocalen.

Delays zanger overleden

toch wel een soort van Britse popklassieker dit , vind ik . Eindelijk uit op vinyl en heb zojuist de deluxe editie besteld ,duurde nog best lang totdat die er was. Was ook nog de wens van de in 2021 overleden zanger van de band . Heb ze nog een keer op een Rough Trade feestje gezien met British Sea Power en Low onder andere. Was Live toen ook echt goed. Anyway later deze week zal ik er weer een aandachtig naar luisteren