Maxïmo Park - Nature Always Wins (2021)
mijn stem
35 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: [PIAS]
-
Partly of My Making (4:03)
-
Versions of You (4:37)
-
Baby, Sleep (3:13)
-
Placeholder (2:48)
-
All of Me (3:41)
-
Ardour (3:17)
met Pauline Murray
-
Meeting Up (3:51)
-
Why Must a Building Burn? (3:02)
-
I Don't Know What I'm Doing (2:50)
-
The Acid Remark (3:32)
-
Feelings I'm Supposed to Feel (4:25)
-
Child of the Flatlands (5:16)
3
geplaatst: 26 januari 2021, 11:40 uur
Na Our Earthly Pleasures is dit het derde album van Maximo Park dat me weer een goed gevoel geeft. Baby, Sleep en All Of Me geven me weer een glimlach. Dat zijn de songs waar Maximo Park weer terug de oude tijd in gaat van de eerste twee albums.
1
geplaatst: 26 februari 2021, 22:55 uur
coldwarkids schreef:
Na Our Earthly Pleasures is dit het derde album van Maximo Park dat me weer een goed gevoel geeft. Baby, Sleep en All Of Me geven me weer een glimlach. Dat zijn de songs waar Maximo Park weer terug de oude tijd in gaat van de eerste twee albums.
Na Our Earthly Pleasures is dit het derde album van Maximo Park dat me weer een goed gevoel geeft. Baby, Sleep en All Of Me geven me weer een glimlach. Dat zijn de songs waar Maximo Park weer terug de oude tijd in gaat van de eerste twee albums.
Dan zal ik 'm toch eens checken. Ik ben ze sinds die plaat eigenlijk een beetje uit het oog verloren.
1
geplaatst: 3 maart 2021, 12:09 uur
Ja, het is even geleden dat ik een nieuw album van Maxïmo Park echt waardeerde. Zoals de Oor ooit in een recensie schreef: "Maxïmo Park is gedegradeerd uit de eredivisie van nieuwe Britse bands". Daar kon ik het alleen maar mee eens zijn.
Aan de andere kant, is het eerlijk om een band altijd te blijven vergelijken met die ene, ultieme favoriet, die vaak ook de allereerste indruk is? In mijn geval 'Apply Some Pressure'. Nee, want een band moet zich kunnen ontwikkelen. Dat heeft Maxïmo Park zeker gedaan, maar toch vooral richting saai- en voorspelbaarheid met verlies van de tomeloze energie die in veel nummers zat.
Met Nature Always Wins, de eerste plaat zonder toetsenist Lukas Wooller, maar niet zonder toetsen, zet de band een paar goede stappen. In een aantal nummers zit de energie die verwacht mag worden, maar vaak gekoppeld aan een vrijere manier waarop de flow van het nummer zich ontwikkeld. Daarnaast staan een aantal serieuze ballads die dit album een rijkere luisterervaring geeft. Behalve de stem uit duizenden van Paul Smith, zit ook het heerlijke gitaarwerk van Duncan Lloyd weer goed verweven in de songs.
Als we ooit weer naar concerten kunnen en mogen zal een aantal van deze nummers zich heel prettig nestelen tussen de oude favorieten, is mijn inschatting, zodat er een ijzersterke mix kan ontstaan tussen de decennia die de carrière van Maxïmo Park inmiddels omspant. Het enige dat oudere fans zoals ik hoeven te doen, is ons er voor open te stellen. Dat is wel een voorwaarde, want anders sta je maar te wachten op 'Apply Some Pressure' en als ze het vroeg spelen, dan is het meteen over met de lol. Geloof een fan album nummer 1 en 2, Nature Always Wins is zeer de moeite waard. Het wordt het eerste album van de band dat ik ga kopen sinds nummer 2, 'Our Earthly Pleasures'.
Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBlog.
Aan de andere kant, is het eerlijk om een band altijd te blijven vergelijken met die ene, ultieme favoriet, die vaak ook de allereerste indruk is? In mijn geval 'Apply Some Pressure'. Nee, want een band moet zich kunnen ontwikkelen. Dat heeft Maxïmo Park zeker gedaan, maar toch vooral richting saai- en voorspelbaarheid met verlies van de tomeloze energie die in veel nummers zat.
Met Nature Always Wins, de eerste plaat zonder toetsenist Lukas Wooller, maar niet zonder toetsen, zet de band een paar goede stappen. In een aantal nummers zit de energie die verwacht mag worden, maar vaak gekoppeld aan een vrijere manier waarop de flow van het nummer zich ontwikkeld. Daarnaast staan een aantal serieuze ballads die dit album een rijkere luisterervaring geeft. Behalve de stem uit duizenden van Paul Smith, zit ook het heerlijke gitaarwerk van Duncan Lloyd weer goed verweven in de songs.
Als we ooit weer naar concerten kunnen en mogen zal een aantal van deze nummers zich heel prettig nestelen tussen de oude favorieten, is mijn inschatting, zodat er een ijzersterke mix kan ontstaan tussen de decennia die de carrière van Maxïmo Park inmiddels omspant. Het enige dat oudere fans zoals ik hoeven te doen, is ons er voor open te stellen. Dat is wel een voorwaarde, want anders sta je maar te wachten op 'Apply Some Pressure' en als ze het vroeg spelen, dan is het meteen over met de lol. Geloof een fan album nummer 1 en 2, Nature Always Wins is zeer de moeite waard. Het wordt het eerste album van de band dat ik ga kopen sinds nummer 2, 'Our Earthly Pleasures'.
Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBlog.
* denotes required fields.
* denotes required fields.