Sturgill Simpson - Cuttin' Grass - Vol. 1 (2020)

Sturgill Simpson in topvorm. Zo zie ik hem graag. Terug naar de basis van het Bluegrass genre met herbewerkte nummers van zijn indrukwekkende oeuvre (Sound & Fury daargelaten). Ook komen een paar nummers langs van zijn oude band Sunday Valley. Het gaat dan om I Wonder, All the Pretty Colors en Sometimes Wine. Heel mooi dit hoor!

Dit zag ik niet aankomen. Bijzondere artiest is het toch. De opener is in ieder geval een mooie bewerking van het origineel. Dit trek ik meer dan sound en fury in ieder geval. Zal wel "een leuk tussendoortje" blijven voor mij. Het bluegrass gehalte zoekt mijn irritatie zone op; het kan te gek ook hé.....

Mmmm, klinkt op het eerste gehoor helemaal niet slecht, ondanks mijn bedenkingen en hier en daar een storende fiddle en banjo teveel.

Met afstand de beste hoes van 2020

Heerlijke bluegrassplaat van deze moderne countryheld. Zijn eerdere werk kon ik ook wel goed pruimen, soms iets te psychedelisch. Met Sound & Fury was ik bang dat hij helemaal weg zou gaan van zijn countryroots, maar niets is minder waar. Het zijn weliswaar geen nieuwe nummers, maar bewerkingen van eerdere nummers, maar deze liggen me eigenlijk nog stukken beter dan de originelen.

Wat Jaep zegt. Zoiets als te veel banjo en/of fiddle bestaat in mijn oren niet. Wat dat betreft is dit een uitstapje dat me beter bevalt dan de stappen die hij gemaakt heeft bij zijn andere albums. De sound die hij daarop liet horen heeft me nooit echt kunnen bekoren, maar deze opnames bevallen me vele malen beter.

Ik wacht alvast met smart op vol. 2 van dit soort geknipt(e blue)gras(s).

Heel goed dit; heb op spotify een playlistje gevonden waarin ook de originele opnamen zijn meegenomen. Hij maakt er echt iets anders van, soms zelfs beter. Al ben ik wel iemand die op een gegeven moment wel aan zijn tax qua banjo en fiddle zit, maar dit is onmiskenbaar goed gedaan. Kwaliteit van de originele liedjes helpt natuurlijk wel flink.

Toch wel dikke respect voor Sturgill Simpson dat hij een country/bluegrass album maakt dat kwalitatief staat als een huis. Het lijkt alsof hij in het verleden dermate geëxperimenteerd heeft dat hij nu precies weet waar de grenzen liggen. De eerste tonen van deze plaat doen vermoeden dat het cliché country muziek muziek is met jengelende banjo's en violen, maar niets is minder waar. De instrumenten zorgen voor een perfecte begeleiding. Het is gewoon een feest om naar te luisteren. Soms serieus, soms vrolijk, maar nooit melig. Wat dat betreft maakt de cover het helemaal af, want die doet juist het tegenovergestelde vermoeden.

Daarnaast vind ik hem hier ook geweldig zingen en met zoveel kracht. Er zijn momenten dat ik het gevoel had dat hij het maximale uit zijn stem haalde en wat later gaat hij er soepeltjes overheen zonder dat het geforceerd klinkt of dat hij gaat schreeuwen. Echt 100% genieten dit!


Dit klinkt inderdaad interessant!

Deel 2 komt vannacht uit

Nu al uit, net toegevoegd.

Na zijn vorige album Sound & Fury, dat nauwelijks nog een Country gehalte bevatte, had ik niet zo snel weer een terugkeer naar zijn Roots verwacht. En dan ook nog in één van zijn meest oorspronkelijke vormen, de Bluegrass, daarmee weet Sturgill Simpson me toch wel aangenaam te verrassen. Zeker ook omdat ik totaal ongewis was omtrent deze release(s).
Cuttin' Grass - Vol. 1 herbergt twintig nummers die voor het grootste gedeelte van zijn eerste drie albums afkomstig zijn (plus een kwartet van zijn voormalige band Sunday Valley) en hier een Bluegrass make over krijgen.
Het eindresultaat is hier eigenlijk nog beter dan ik had durven hopen, want naast het feit dat Cuttin' Grass - Vol. 1 een heerlijke, ongedwongen sound heeft en Sturgill Simpson hier bijzonder goed bij stem is geeft de Bluegrass injectie vaker wel dan niet een extra dimensie aan de oude songs. Onder meer de bewerkingen van I Don't Mind, Life Ain’t Fair and the World Is Mean, Railroad of Sin en the Storm zijn erg erg geslaagd en van wat overblijft stelt eigenlijk geen één nummer echt teleur.
Dit is dan ook een Initiatief wat zeker voor herhaling vatbaar is, iets wat inmiddels al is gebeurd door de release van vol. 2.

Sturgill Simpson leerde ik vorig jaar op een aangename manier kennen door Metamodern Sounds in Country Music. Toen hij datzelfde jaar op de proppen kwam met twee Bluegrassalbums, was ik dus zeer benieuwd!

Ik moet zeggen, ze klinken allebei erg leuk! Ideaal voor op zonnige dagen in de auto. Zowel de herwerkingen van nummers die ik al kende via Metamodern Sounds in Country Music als de (voor mij) nieuwe nummers bevallen me zeer goed. Wat mij betreft zeker een aanrader voor fans van Sturgill Simpson en/of bluegrass.

Favorieten zijn moeilijk te kiezen doordat voor mij de helft andere versies zijn van nummers die ik al kende en de andere helft voor mij 'nieuwe nummers' zijn. Uiteindelijk ben ik toch vooral voor de tweede categorie gegaan.

Favorieten: All Around You, Breakers Roar, Time After All en Water In A Well

4*

Heb je toevallig nog een linkje naar die playlist? Lijkt me wel leuk! Ik heb lang gezocht en vind zelf een hele hoop playlists op Spotify, maar dat zijn quasi altijd de 2 albums samen in 1 lijst, maar zonder de originelen.

Geniet ervan! ZERO

Hartelijk dank! Nu zie ik ook dat er een aantal originele nummers op deze albums staan, dat wist ik niet. Vooral "I don't mind" vind ik zeker een mooie toevoeging aan z'n oeuvre.

Eens. Eén van zijn beste nummers!