Kode9 + The Spaceape - Memories of the Future (2006)

Goed solide dubstep album met mooie reggae vocalen van The Space Ape. Voor mensen die bijvoorbeeld van de donkere mondharmonika-dub van de Gorillaz houden of gesyncopeerde beats ala Autechre.

lekkere plaat; hoop ze nog eens live te zien! schijnt de moeite waard te zijn... n1 dub step

Die melodielijn in Glass doet me denken aan de DS game Contact...

Intrigerende nummers met heerlijke relaxte, mysterieuze vocals. Bevalt me wel, al dringt het nog niet helemaal door.

Check de quarta 330 remix van 9 Samurai: Klik! erg vet!

Ahh nu weet ik waar Burial die reggeavocaal uit Spaceape vandaan heeft.

Machtig dubstep album die ook regelmatig de grenzen overschrijdt van de dubstep en gewoon donkere landschappen creëert. Hypnotiserende vocalen van spaceape en de bas is soms zo laag dat je nog net niet uit je stoel vibreert.

Mooie plaat! Kende sommige stukjes inderdaad van Burial, maar dit is veel vetter en directer dan die zwakke shit van Burial (tenminste hun debuut). De plaat wordt ook steeds beter trouwens, in het begin vindt je het nog een beetje stereotype met die rare Jamaican vocals, maar de muziek wordt bijna per nummer experimenteler en je zit er echt in op gegeven moment. Een dubstep classic stel ik me zo voor.

Op het moment van schrijven heb ik beetje last van een 'burn out' als het komt op dubstep, maar desalniettemin heb ik enorm genoten van deze plaat. Ik blijf toch wel van die Burial-eske sferen houden die altijd de perfecte snaar weten en wisten te raken. Het is voor mij een beetje de psychedelica van de 21ste eeuw geworden. Nu zeg ik wel Burial-eske sferen, maar in 2006 was het eerder regel dan uitzondering om dergelijke sferen op te roepen en kan ik dit even goed Kode9-eske sferen noemen. Het doet me soms melancholisch wezen en een intens verlangen kweken om terug te keren naar 2006...

En ik vind het eigenlijk wel grappig dat ik wel een heel album de bijdrage van The Spaceape kan waarderen, maar dat niet kan doen met zijn bijdrage op het debuut van Burial. Nog enkele keren beluisteren, maar het zegt al wat als ik al dergelijke dingen kan zeggen op basis van een enkele luisterbeurt.

Weet niet de gehele speelduur mijn aandacht vast te houden, wel een klassieker in dubstepland, maar er zijn albums uit die tijd die ik toch net wat afwisselender en spannender vind dan deze. Neemt niet weg dat losse nummers wel erg goed werken zoals 9 Samurai.

Over de gehele linie een erg homogeen geluid met veel sfeer. Er had wat meer muzikaliteit in mogen zitten hier en daar, maar niettemin toch een knap werkje.