Soilwork - A Whisp of the Atlantic (2020)

Soilwork brengt aan de lopende band nieuwe deuntjes uit en iedere keer ben ik weer blij verrast. Deze releases van de laatste 12 maanden worden hier dan weer verzameld.

The nothingness and the devil legt haarfijn uit dat tussen ledigheid en luiheid de duivel slaapt. Nee, het was...oh die antieke stichtelijke gezegdes ook, ik ben ze kwijt. Death diviner zet zich in dezelfde richting voort.

Wat opvalt is dat het gitaargeluid steeds verder naar de rockkant is opgeschoven. Zelfs een bluesy slide gitaartje ontbreekt niet. De dubbele bass blast beats en grunts verraden dat we hier nog wel met een metalband van doen hebben. Ik vind het wel een lekkere combinatie.

Desperado en feverish grijpen meer terug op verklighkeiten uit 2019.

De ep (?) gaat zo te zien openen met een 16 minuten durende song. Ik ben ( weer) benieuwd, al is het maar 1 nieuwe track.

Soilwork op het epische pad. Sterke openingstrack van 16+ minuten.

Ja, dit klinkt heel erg goed. Die opener is misschien wel het beste wat ik ooit van de band heb gehoord!
Deze EP verdient nog wel een extra luisterbeurt, kan wel 'ns in de buurt van de 4 sterren komen. Met 36 minuten is het ook een EP die langer duurt dan menige langspeler.

Avontuurlijke en zeer afwisselende EP, waarop de zweedse band wat losser en meer relaxed uit de hoek komt dan we van hen gewend zijn. Men neemt ook wat meer de tijd om de songs uit te werken, met als absoluut hoogtepunt het openende epische titelnummer, dat ruim 16 minuten klokt. De vijf songs zijn zonder uitzondering de moeite waard, maar behoren niet tot het meest heavy werk van de band. Dat geeft niet, want goed is het zeer zeker wel.

Goeie EP met een gedurfde epic als opening die qua structuur en instrumenten (zelfs saxofoon en trompet !) veel progressieve elementen bevat. Verrassend voor Soilwork, maar klasse gedaan

De overige nummers zijn meer in lijn met hun vorige werk en klinken inderdaad ook als een metalen klok.

En het blijft bijzonder hoe die "Speed" schakelt tussen mooie zuivere cleane zang en een niet (te) onaangename grunt...

Met een speelduur langer dan een Van Halen album en een fantasievol staaltje vlotte metal is dit voor mij één van de toppers van het vorige jaar. En omdat 2021 nog op gang moet komen met topreleases vindt deze toch wel vaker dan gemiddeld de gang naar mijn gehoorgang. Halfje er bij derhalve.
Inmiddels is Death Diviner al één van de meest populaire Soilwork songs zo te zien op de alombekende streamingdienst.