Siouxsie & The Banshees - Once Upon a Time (1981)

De dorpsfonotheek was een toegangsdeur tot de namen die ik op de radio hoorde en in Oor las. Zoals bij deze verzamelaar Once upon a Time / The singles, een kennismaking met de vroege jaren van Siouxsie and the Banshees die ik niet lang na verschijnen deed. Alle nummers zette ik op cassette. Het bood deze tiener een boeiend overzicht van de eerste singles van de groep, de periode 1978 - 1981.

Nadrukkelijker dan bij andere frontvrouwen in de new wave die ik kende (Deborah Harry, Lene Lovich) klinken hier veel punkwortels. Of anders gezegd, dit is een zeer energiek plaatje met de nodige scheurende gitaren - al staat dat gescheur niet stijf van distortion.
Met name de A-kant met daarop de eerste singles laat Londense punk van de eerste golf horen. Van Love in a Void bijvoorbeeld was ik meteen gecharmeerd. Tegelijkertijd hoorde ik veel eigenzinnigheid, zoals in hun eerste single Hong Kong Garden, waarin prominent een xylofoon is te horen. Of de tweestemmige zang in Mirage, de zes achtste maat in The Staircase (Mystery) met bovendien de twee gitaarpartijen die vanuit beide boxen met elkaar converseren.

Als op de B-kant minder scheurende gitaren klinken, blijft de muziek energiek. Christine met zijn akoestische gitaarakkoord in het intro intrigeert. Op Israel klinkt dreigende wave, de non-album single bevat zelfs een zangkoor en Spellbound is als akoestische punk, gedreven en krachtig. Op Arabian Knights klinkt een indringende vraag in de eerste zinnen: ‘I heard a rumour, what have you done to her?’

Misschien is het vreemd om een compilatiealbum vijf sterren te geven. Ik doe het toch. Onverminderd wervelend, creatief en gevarieerd. Een ijzersterke samenvatting van de eerste jaren van de groep.