menu

Siouxsie & The Banshees - Nocturne (1983)

mijn stem
3,88 (69)
69 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Polydor

  1. Israel (6:48)
  2. Dear Prudence (4:01)
  3. Paradise Place (4:20)
  4. Melt (3:42)
  5. Cascade (4:47)
  6. Pulled to Bits (3:51)
  7. Night Shift (6:23)
  8. Sin in My Heart (3:43)
  9. Slowdive (4:03)
  10. Painted Bird (4:17)
  11. Happy House (4:12)
  12. Switch (7:48)
  13. Spellbound (3:17)
  14. Helter Skelter (3:41)
  15. Eve White Eve Black (2:46)
  16. Voodoo Dolly (8:44)
totale tijdsduur: 1:16:23
zoeken in:
avatar van Premonition
4,0
Heb net de DVD-versie van deze CD in huis en was andermaal verrast door de uitstekende opnamekwaliteit. De meeste livenummers zijn veel dynamischer en avontuurlijker dan de studioversies.
Luister (en kijk!) eens naar Cascade, Sin in My Heart en Voodoo Dolly.
Eens te meer wordt duidelijk wat een fantastisch gitarist Robert Smith eigenlijk is! Jammer dat vanaf 1984 zijn rol als gitarist van The Cure naar de achtergrond is gedrongen.
Alle Banshees zijn hier trouwens in goede doen.
Aanrader, alleen Dear Prudence hoort hier natuurlijk niet thuis.

avatar van deric raven
4,5
Mijn favoriet blijft Israel, en dat nummer staat live ook als een huis!!!

thebyrds69
Een erg erg goede live plaat van Siouxsie & the Banshees, ik heb een tijdje geleden ook al een best of plaatje aangeschaft en ik moet zeggen ik geniet met volle teugen van de muziek, leve de post punk - new wave! 3,5*

avatar van Castle
4,5
Israel hakt er lekker in!! Smith gitaar druipt van de cd af, maar het blijft duidelijk de ice queen herself!!

thebyrds69
Nou die bassist kan er ook wat van!

avatar van Fairy Feller
4,0
Destijds mn eerste kennismaking met Siouxsie (gekocht op vinyl), omdat ik als Cure fan hoorde van Robert's inbreng. Moet er wel voor in de stemming zijn.....

avatar van Ikkegoemikke
5,0
Mijn favorieten zijn natuurlijk Israel,Dear Prudence en Slowdive. Als ex-new-wave-band gitarist vond ik de arrangementen van de gitaar geniaal. Vleermuis-madam Siouxsie heeft dan ook nog een uitstekende stem. Dus die mix samen maakt dat deze band er bovenuit springt. Kwist niet dat Robert S. deel uitmaakte van deze band. Duidelijk dat deze meneer weet waar hij mee bezig was
Ik weet niet of dit waar is, maar blijkbaar was hun eerste optreden gewoon eventjes instrumenten oppakken en wat beginnen improviseren zonder ook maar een enkele repititie. Als dit echt zo was dan moet ik mijn petje echt afnemen voor deze band

avatar van Castle
4,5
Robert S speelde in deze tournee en op het album Hyæna mee met Siouxsie. The Cure is ook als support act met Siouxsie doorgebroken. Ook het project van BAnshee Severin en Robert S als The Glove vind zijn oorsprong in deze periode, zeker ook de moeite waard.

Ik ben het helemaal eens Israël en Slowdive kanjers zijn, dit album knalt en bruist van de energie.
Ik heb het nu op staan en de 4* -> 4,5 * gezet, al neigt een 5 . Misschien later deze week.

avatar van TerryA
3,5
op 6 April 2009 komt een re-mastered versie - ook 3 andere Siouxsie albums uit de jaren 80 krijgen dezelfde treatment (met extra tracks):A Kiss In The Dreamhouse, Nocturne, Hyaena, and Tinderbox are all reissued on 6th April


Siouxsie & The Banshees @ AAPA

Waarschijnlijk het SatB album dat ik het meest beluister. Ook de dvd is helemaal geweldig!

Favoriet nummer is hier toch wel 'Voodoo Dolly'.

avatar van Castle
4,5
TerryA schreef:
op 6 April 2009 komt een re-mastered versie - ook 3 andere Siouxsie albums uit de jaren 80 krijgen dezelfde treatment (met extra tracks):A Kiss In The Dreamhouse, Nocturne, Hyaena, and Tinderbox are all reissued on 6th April


Siouxsie & The Banshees @ AAPA


Mooie setlist wat er als extra;s komt, al mis ik een geremasterde Overground...

Premonition schreef:

Aanrader, alleen Dear Prudence hoort hier natuurlijk niet thuis.

Waarom eigenlijk niet?

avatar van deric raven
4,5
Waanzinnig intro.
Stravinsky met The Rite Of Spring.
Beelden van indianen op mijn netvlies.
Thuisgekomen van strooptochten.
Trofeeën die over de hals van het paard hangen.
Buitgemaakt van de vijand.
Opgewacht door het opperhoofd.
Gejuich en verbroedering.
Hoe kun je deze kronkelende slangenvrouw anders aankondigen.
Sioux betekend dan ook klein als adders.
Haardrachten in de wave periode hadden veel weg van indianentooien.
Evenals de make-up.
Gevaarlijk ogende oorlogskleuren.

Vervolgens gelijk de gedaante van Cneph aan nemen
Egyptische God.
Lijf van een serpent.
Hoofd van een havik.
Hoe snel kan de overgang naar Israel gemaakt worden.
Medicijnman Robert Smith in de schaduw.
Tovert de mooiste bezwerende klanken uit zijn gitaar.
Ondergeschikt aan de IJskoningin.
Prima passend in deze rol.

Dear Prudence, een ode aan The Beatles.
Iets wat later in de vorm van Helter Skelter overtroffen wordt.
Maar het publiek moet warm gemaakt worden.
En toevallig scoren ze met deze cover nou net een onverwacht hitsucces.
Gelukkig geen uitgedokterd commercieel concert.
Klaagzang in Paradise Place.
Wanhoop en decadentie.

Natuurlijk worden er veel nummers van A Kiss in the Dreamhouse gespeeld.
Voor mij de aankondiging van een mooie periode.
Vanwege bezettingsproblemen vervult The Cure voorman Smith hier een rol.
Iets wat hij goed vervolgde op Hyæna.
Zijn geest dwaalt zeker rond op hoogtepunt Tinderbox.

Maar goed, weer terug naar Nocturne.
Met Night Shift worden de wat zwaarmoedige volgelingen beloond.
Meesterwerk Juju komt er met vier bijdrages niet slecht van af.
Totaal geen sprake van luchtigheid.
Weerspiegel het altijd met Faith.
Beide uit 1981.
Duidelijk invloed op elkaar.
Al zou hier een Opus Magnum als Disintegration niet haalbaar zijn.
Daarvoor werd het niveauverschil te groot.

Het geschreeuw in Eve White – Eve Black maakt het publiek nieuwsgierig.
Zullen ze dan misschien toch nog afsluiten met Voodoo Dolly?
Toch te mooi om waar te zijn.
Onheilspellende klanken trotseren de mistige sigarettenlucht.
Sinds tijden verlang ik terug naar een ander tijdperk.
De periode van voor het rookverbod.
Juist dat gevoel komt naar boven.
Net voor de toegift eventjes een peuk van licht voorzien.
Versnelling door drumsalvo’s.
Mijn hart volgt hetzelfde ritme.
Wat had ik hier graag bij in de zaal gestaan.

Nocturn van Siouxsie en Concert van The Cure zijn albums je eigenlijk in huis moet hebben.
Al is het maar om een indruk te krijgen, waar deze bands in de jaren 80 toe in staat waren.

4,5
Wellicht wel de meest New Wave plaat aller tijden, een Robert Smith in top vorm,. zwart, make up, galm, fantastische bezwerende tracks.
Spellbound, Israel, magisch

Let wel ik zeg niet de beste New Wave plaat maar wel een van de beste met the Scars, Chameleons, Sound, Echo you name them

avatar van deric raven
4,5
Voor als je het concert ook wilt zien.

YouTube - nocturne

5,0
Waanzinnig LIVE album van deze wereldband. Vooral het gitaarwerk van Robert Smith (CURE) op Israel is heer stevig. Ook Spellbound klink als een klok. Draai ik nog steeds meet heel veel plezier...

avatar van Mjuman
Nav het hitlijst-topic van Cured nogmaals beluisterd:
Hier zijn op Youtube de beelden te vinden - Robert Smith op leadgitaar
Siouxsie & The Banshees - Live Royal Albert Hall 30/9-1/10 1983 - YouTube

Onbegrijpelijk trouwens dat Arabian Knights toen niet gespeeld. NB: drumwerk van Budgie op Cascade.

Na alle lovende woorden over Robert Smith, wil ik graag een lans breken voor maestro John McGeogh - vandaar live-opnames met John McGeogh op Rockpalast - voor de liefhebbers, spot the differences (bijv in Israel en Spellbound):

Siouxsie And The Banshees - Rockpalast 1981 (Full Concert) - YouTube
En een docu over hem
Spellbound: The Story of John McGeoch (1/6) - YouTube

avatar van waltzinblack
4,0
Dankjewel voor de link Mjuman. Rockpalast 1981 met John McGeogh is naar mijn mening beduidend beter dan Nocturne. Het bezwerende gitaarspel van deze door mij bewonderde gitarist (ook t.t.v. Magazine) is 'fabelhaft'.

Jean-Maurice
Ik ontdekte Siouxsie and the Banshees iets eerder dan The Sound en The Cure. Gelukkig heb ik de LP nog want ik had de gewoonte om de datum van aankoop op de binnenhoes te schrijven. Najaar, september 1984, ik zat net op 4-Havo en we moesten een spreekbeurt houden over een favoriet thema; het mocht van alles zijn. Een meisje dat bij mij in de klas zat -haar naam weet ik niet meer maar ze zag er fascinerend uit en leek een beetje op Siouxsie - hield een spreekbeurt over deze plaat en waarom ze die zo goed vond. Ze had een cassettebandje meegenomen om ons te laten luisteren. Ik vond het meteen geweldig en besloot het daarop volgende weekend de plaat te kopen. Indirect heb ik zo ook The Cure ontdekt toen ik zag dat ene Robert Smith de leadgitarist was van de band en ook een eigen band 'The Cure' had. Eigenlijk heb ik via dit album de new wave muziek van de jaren 80 ontdekt en het bleek liefde voor het leven!

avatar van Mjuman
Kom, laat ik nog eens twee Israelische linkjes plaatsen, voor mensen met een gitaaroor
Er is wel enige volumeverschil

Siouxsie & the Banshees - Israel - Live 1981 - (John McGeoch) - YouTube
Siouxsie - Israel, Cascade, Melt (Live At The Royal Albert Hall, London / 1983) - YouTube

Gast
geplaatst: vandaag om 04:29 uur

geplaatst: vandaag om 04:29 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.