Laïs - Laïs (1998)

Zeer knap debuut van de Vlaamse englenstemmetjes!!!

Een echte geweldige CD die blijft boeien tot het eind! Zo goed zelfs dat ik geregeld "'t Smidje" hoor op fuiven, is altijd leute!

toch wel een unieke Belgische (meiden)groep

Echt een goede CD. Ik heb 'm gekocht omdat ik iets van Lais wilde hebben en dacht "laat ik met het begin beginnen". Ik draai deze regelmatig en het is echt goede muziek.

Puike CD van deze Vlaamse nachtegaaltjes. Sterk in elke taal en uitsteknd muzikaal begeleid. Het a-cappela gezongen 'In this heart' van Sinead O'Conner, grijpt je naar de strot. Heerlijke folk.

Heerlijke muziek, het is zo'n mooie muziek om naar te luisteren terwijl ik helemaal niet zo voor dat genre muziek ben luister ik er ganse dagen naar

Vlaamse folk, deze meisjes zingen goed samen, dit is niet K3 al zijn ze ook met zijn driëen. Prachtige oude liedjes in een modern jasje, 't Smidje was een radiohit, Grand Jacqes is een Brelcover.

***1/2

LAIS 1998
is het bloedmooie debuut van het gelijknamige folktrio.
En plots mochten schone liedekens van weleer weer op de radio.

Net als hun voorgangers Wannes Van de Velde en Rum
poetsen de drie Kalmthoutse deernen traditionele liedjes op.

Soms schrijven ze zelf het arrangement bij een oude tekst.
Soms (her)schrijven ze teksten op een oude melodie.

Het integreren van covers komt de diversiteit van het album ten goede.

In This Heart kennen we van Sinead O'Connor
en Grand Jacques is natuurlijk van Brels hand.

't Smidje werd eind jaren 60 ook door Miek & Roel (en Roland)
in een flower power jasje gestoken (titel was Wie Wil Horen).

Het sprakelende De Wijn, het zoete wiegelied Isabelle,
het poëtische 't Jeugdig Groen, het profetische De Wereld Vergaat,
het op dansbare rockleest geschoeide 't Smidje en de jammerklacht
van Zeven Steken zijn voor mij de uitschieters van dit debuut.

Hun sterkte zit in de vocale arrangementen, maar met hits zoals 't Smidje
refereert de muziek van Lais ook naar folkrock bands als Steeleye Span.

Ooit vond ik dit dus echt geweldig en heb ze geloof ik toen zelfs wel vier keer live gezien maar inmiddels doet het me eigenlijk weinig meer.
't Smidje blijft een leuk nummer, maar verder is het me allemaal wat te braaf (nee, de teksten niet inderdaad).

Ik dacht dat dit album "Alea" heette. In de linkerzijkant van het doosje zit een klein teerlingetje (alea in Latijn).

Dat is dan ook de naam van het label.

Ik zal me dan wel vergissen. ik dacht dat de cd zelf ook "Alea" heette. Niet dus ! Dank voor de rechtzetting.

Er zijn zo van die nummers die onlosmakelijk met bepaalde herinneringen zijn verbonden en Laïs heeft met 't Smidje zo'n nummer voor hun rekening genomen. Elk jaar in de zomer gingen we 10 dagen op kamp met de Chiro (een Vlaamse jeugdbeweging) en daar werd ook erg veel muziek gedraaid. Ik herinner me nog dat er iemand van de leiding helemaal idolaat was van het St. Anger album van Metallica, maar elke dag startte met een formatie en 't Smidje werd telkens gedraaid om aan te geven dat het bijna tijd was en dat je dus in uniform klaar moest staan. Was je te laat, dan kreeg je geen dessert. Hoe vaak ik in mijn pyjama mijn tanden was aan het poetsen terwijl ik “Wie wil horen een historie al van ene jonge smid” hoorde.. Ik kan het niet op één hand tellen. Iets meer dan een jaar geleden schreef ik mijn "Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis" waarin ik diezelfde anekdote ophaalde en besloot om eindelijk eens meer naar dat debuutalbum te luisteren. Dat heeft uiteindelijk wat langer geduurd dan gedacht omdat ik best wat moeilijkheden had om me hier echt voor te concentreren. Ik merk dat ik het vooral goed voorheb met nummers als bijvoorbeeld 't Smidje (uiteraard), 't Zoutvat en 7 Steken. Verhalende nummers in een stijl die erg lekker klinkt en de rest van het album klinkt zo "mengelmoeserig". Nederlands, Frans, Engels, een taal waar ik geen idee van heb wat het is, ... Het vormt gewoon geen mooi geheel en dat is zonde, want er zijn best wel wat nummers waar ik bij opveer. Gelukkig is dat wel het merendeel (naast de hierboven genoemde nummers is ook De Wereld Vergaat een topper) van dit titelloze debuut.

Alleen 'In This Heart' en '7 Steken (Reversed)' ben ik altijd geneigd te skippen... verder een frisse plaat die de tand des tijds heeft doorstaan als een goede wijn!