Laïs - Laïs (1998)

Er zijn zo van die nummers die onlosmakelijk met bepaalde herinneringen zijn verbonden en Laïs heeft met 't Smidje zo'n nummer voor hun rekening genomen. Elk jaar in de zomer gingen we 10 dagen op kamp met de Chiro (een Vlaamse jeugdbeweging) en daar werd ook erg veel muziek gedraaid. Ik herinner me nog dat er iemand van de leiding helemaal idolaat was van het St. Anger album van Metallica, maar elke dag startte met een formatie en 't Smidje werd telkens gedraaid om aan te geven dat het bijna tijd was en dat je dus in uniform klaar moest staan. Was je te laat, dan kreeg je geen dessert. Hoe vaak ik in mijn pyjama mijn tanden was aan het poetsen terwijl ik “Wie wil horen een historie al van ene jonge smid” hoorde.. Ik kan het niet op één hand tellen. Iets meer dan een jaar geleden schreef ik mijn "Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis" waarin ik diezelfde anekdote ophaalde en besloot om eindelijk eens meer naar dat debuutalbum te luisteren. Dat heeft uiteindelijk wat langer geduurd dan gedacht omdat ik best wat moeilijkheden had om me hier echt voor te concentreren. Ik merk dat ik het vooral goed voorheb met nummers als bijvoorbeeld 't Smidje (uiteraard), 't Zoutvat en 7 Steken. Verhalende nummers in een stijl die erg lekker klinkt en de rest van het album klinkt zo "mengelmoeserig". Nederlands, Frans, Engels, een taal waar ik geen idee van heb wat het is, ... Het vormt gewoon geen mooi geheel en dat is zonde, want er zijn best wel wat nummers waar ik bij opveer. Gelukkig is dat wel het merendeel (naast de hierboven genoemde nummers is ook De Wereld Vergaat een topper) van dit titelloze debuut.