Sting - Duets (2021)

Tja.....

Meer commentaar is niet nodig bij deze release....

Mary J. gaat wel lekker uit haar bol op Whenever I Say Your Namе (die ik niet perse als audio versie hoef, maar de dvd is leuk).

Volgend jaar een CD met herwerkte versies van deze duetten? Of eerst Sting & Shaggy Unplugged?

Hij heeft al eerder gezegd, hij doet waar hij op een moment zin in heeft. En blijkbaar is dat nu duetten.
Het is binnenkort ook weer tijd voor z'n kerst cd.
Met maximaal 2 mensen te beluisteren.

Het gaat mis, als artiesten gaan rentenieren en zich dan gaan uitspreken dat ze alleen nog maar aparte dingen gaan maken, waar ze dan net zin in hebben.
Dat kan dan elke denkbeeldige muzieksoort zijn.

Ik vind het altijd een excuus op voorhand, om nooit meer iets op het 'oude' niveau te hoeven en te kunnen maken. Bij kritiek kan altijd worden gezegd: "hier had ik nu echt eens zin in'.

Terwijl het feitelijk alleen gaat om het verhullen van creatieve armoede en muzikaal uitgeblust zijn.

Maar waarom zou Sting niet mogen doen waar hij zin in heeft?

Tuurlijk mag hij dat maar waarom het dan delen via een album wat gekocht kan worden ?

Nee serieus, ik moet het nog beluisteren maar het voelt net als dat er een oude vriend bij mij thuis op bezoek gaat komen en ik er weinig zin in heb omdat het een vriend is met saai geworden verhalen, uitgebluste uitstraling en, elke keer als ik hem tegenwoordig zie, dan verlang ik naar vroegere goede tijden.

Tsjonge, het lijkt wel alsof ik Sting hierbij impotent verklaar..

Incompetent wellicht. Met z’n tantrasex zal die impotentie wel meevallen. Gaap

Dat mag hij natuurlijk, maar een dergelijke aankondiging betekent in de regel tegelijkertijd de mededeling dat hij/zij zich tevens terugtrekt uit uit de competitie van 'de beste' te willen zijn, tot de groten der aarde te behoren, dan toch in ieder geval van zijn eigen muzikale vakgebied.

Ergo, daarmee word tegelijkertijd een stapje terug gedaan aan de muzikale eisen die hij/zij zichzelf had opgelegd om te komen tot de oude grootste prestaties.
Dat vertaalt zich in de regel tot, laat ik het vriendelijk zeggen, beduidend mindere albums.

Het blijft wel fascineren hoe iemand iets lijkt te ontleren waar hij heel goed in is. Ik vind Sting een erg goede liedjes schrijver. Hoewel ze beduidend minder zijn die albums er voor, worden Mercery Falling, Brand new day en Sacred Love nogal ondergewaardeerd hier vind ik. Misschien werd ik ook geholpen door de leuke dvd's rond deze platen. Maar daarna was hij mij ook kwijt.

Je kunt iets aan je stem krijgen, maar hoe kan het toch dat bijna alle artiesten na een vruchtbare periode ineens niks moois meer lijken te kunnen maken?
Neem ook Kravitz, 2 meesterwerken, gevolgd door 3 best goede platen (maar wel steeds een tikkie minder), naar, sindsdien, af en toe een aardig nummer.

Komt wel vaker voor: ooit André Franquin (Guust) geïnterviewd en daarin gaf hij aan dat hij een enorme druk voelde om elke week weer een nieuwe 1p. gag te moeten maken (het moest ook nog leuk zijn) en daarom werd dan wel eens een oude aflevering herhaald.

Velen hier willen blijkbaar dat Sting zich blijft herhalen. Wat dat betreft kan je eerder je pet afnemen voor Paul Weller die na The Jam uiterst succesvol was met The Style Council (er is nu een box uitgebracht) en daarna nog als solo-artiest.

Misschien dat ik dit wel eens zal draaien, maar in feite laat het me koud - hij heeft zijn sporen verdiend. Dit is in ieder geval wat eerlijker dan het simpele uitmelken van oudere albums met super de hyper de luxe albums in box, met ook nog allerlei overbodige flutsels.

Haha, ja koop het album dan niet, denk ik dan Iets wat ik ook niet ga doen trouwens. Maar genoeg mensen die hier wel op zitten te wachten, vermoed ik, dus waarom ook niet?



Nou ik denk dat Sting dat al een heel aantal jaar heeft opgegeven (we herinneren ons allemaal de Shaggy-collab wel nog bijvoorbeeld). Ook niks mis mee op zijn leeftijd, lijkt me. Sommigen gaan tot het einde door met het uitdagen van henzelf en hun publiek (ik moet hier direct aan iemand als Scott Walker denken), anderen voelen die nood niet en doen hun eigen ding. En dan heb je nog die artiesten die met plaatwerk komen waarvan ze denken/hopen dat hun fans het willen en verwachten, zonder dat hun hart erin zit, en dat vind ik pas sneu. Dan nog liever een duettenplaat waarmee ze zich tenminste wel nog geamuseerd hebben (aanname natuurlijk, ik lees hier later wel wat men van deze plaat vind).

Tsja, dit is gewoon een verzamelaar met één nieuw nummer erop (het duet met Zucchero). De berichten hier lijken te impliceren dat het om een nieuw studio-album gaat, maar dat is dus niet het geval. Waarschijnlijk hoopt Sting volgende maand weer onder wat kerstbomen te liggen.

Maar dat is een beetje vergelijkbaar toch, de behoorlijk anders klinkende solo carrière na de band?
Ja, ik weet dat veel Police fans daar anders over denken, maar ik vind (vond) Sting solo erg goed; 4 platen, en die 3 erna dus wisselend. "Bring on the night" (cd maar zeker ook de film) vind ik zelfs geweldig met die jazz band!
Als je ook zo'n totaal anders klinkende "All this time" productie bekijkt, dan heeft hij ook genoeg smaken om uit te kiezen zonder dat "herhalen" vervelend wordt. Maar waar het eigenlijk om lijkt te gaan is; heeft hij, of ieder ander ingedutte artiest, de passie nog wel om nog iets te creëren? Volgens mij is dat altijd de bepalende factor of iets binnen komt, en niet welke stijl zo'n plaat nou heeft.

Arrie: Nee hoor, dat is duidelijk, maar wel opgehoopte teleurstelling hier na bijna 20 jaar nietszeggende releases.

Achzo, dacht dat dit een nieuw studioalbum was met herbewerkingen enzo. Ja zo geïnteresseerd ben ik dan weer wel

Dit is een compliatie met welgeteld één nieuw nummer..aangezien Sting triljoen duetten heeft gedaan (of samenwerkingen) verwacht ik nog wel wat vervolg delen ook.
Zwaktebod nummer zoveel. Vast ook een idee van de platenmaatschappij natuurlijk.

Jammer dat een groot artiest zo ver weg zakt. Ik ben er als fan in ieder geval helemaal klaar mee. Ik neem niet de moeite om te luisteren.

Als een van de weinigen, zo te zien, ben ik wel blij met dit album. Om de hele simpele reden dat deze nummers bijna allemaal niet op een regulier album van Sting staan en daardoor lastig te verkrijgen zijn. Op deze manier staan ze fijn bij elkaar op 1 schijfje, en we krijgen er nog een mooi nieuw nummer met Zucchero bij. Ik zie het gewoon als een mooi tussendoortje tijdens het wachten op een nieuw album.

Een kritisch punt is (wat Lennon al aanhaalde) dat dit album verre van compleet is, het had met gemak een dubbelalbum kunnen worden. Er zal dus nog wel een deel 2 komen. Zijn mooiste duet in mijn ogen staat er in ieder geval niet op, dat is 'Always on your side' met Sheryl Crow.

De hoes ziet er echt te veel uit alsof je er drie eeuwen over hebt gedaan om liedjes van Kazaa te downloaden, die op een CD te branden en dan nog even lekker met Paint in de weer gaat voor een mooie hoes.

Breng hem niet op ideeën...

Een zoveelste overbodige release van de heer Gordon Summer... helaas.
Ik heb nog alleen maar My Funny Valentine (met Herbie Hancock) gehoord.... Goh, best wel aardig maar niet echt goed. En de zovéélste cover. Die plaat met Shaggy heb ik toen niet kunnen uitluisteren en die doet ook weer mee zie ik....

Wie zit hier eigenlijk op te wachten?

De creativiteit van Sting is duidelijk weg. Misschien beter stoppen dan?
My Songs: slechte herwerkingen van eigen songs, die plaat met Shaggy en nu deze Duets?

Het is misschien tijd om ermee te kappen, mr. Summer en je op je wijntjes te concentreren....
Maar als, je met een album komt met eigen, nieuw werk, en hopelijk goede songs.... ik ga die dan met plezier beluisteren en allicht de hemel in prijzen !

Het gaat hier over een artiest met een enorm repertoire, met interessante en indrukwekkende muzikale ervaringen en ontwikkelingen, die heeft samengewerkt met vele artiesten met diverse achtergronden en uit verschillende culturen.

En nu komt er een soort van overzichtsalbum uit met een selectie van zijn duetten.
Goh.

Ik vindt het verbazingwekkend hoe mensen hier in een soort stuip lijken te schieten en de drang hebben om hierop hun waardeoordeel over de artiest te geven, en bovendien menen te weten wat er verder in het verschiet ligt.

Precies. Maar bovenstaande wil nog niet zeggen dat, hoe enorm het repertoire ook is, de grote aantallen artiesten met wie is samengewerkt, er door Sting uitsluitend goede albums worden gemaakt.
Dat heeft vooral met het gemiddelde van het geboden werk van Sting te maken van de afgelopen 25 jaar én de teleurstelling over het verloop van zijn carrière, die zo goed was begonnen met de Police en de eerste solo-albums.

Met een wisselende kwaliteit van albums gedurende de loop van de carrière van een artiest weet je inderdaad nooit wat er nog kan komen. Maar met 25 jaar min of meer teleurstelling op rij wordt het aan de andere kant erg moeilijk te voorspellen dat een volgend album ongetwijfeld (weer) geweldig gaat worden.

Ik laat mij zelf niet leiden door een enorm repertoire (hoewel dat in aantallen bij Sting nu ook wel weer meevalt), samenwerking en reputatie. Elk album zal zichzelf weer moeten bewijzen. Afgaand op bovenstaande duetten, kan er weer een nieuw jaartje zonder goed werk van Sting bij zijn "repertoire" worden opgeteld.
Je blijft altijd hopen op een album dat zo goed is als The Dream of the Blue Turtles. Maar zie jij het gebeuren?

Creatieve armoede, daar lijkt Sting al vele jaren aan te lijden. Daar is deze Duets het zoveelste bewijs van, The police was een goed en leuk bandje, een paar solo platen waren erg goed, maar vanaf midden jaren 90 kwam de klad er zwaar in, saai, saaier, saaist.

reactie op 'musician', quote: "Je blijft altijd hopen op een album dat zo goed is als The Dream of the Blue Turtles. Maar zie jij het gebeuren?"

Geen idee uiteraard.
Maar er zijn meerdere artiesten die ik bewonder die in verschillende fases van hun leven dingen hebben geproduceerd die ik danwel geweldig danwel verschrikkelijk vind.
Bowie, Cohen, Young, en ik kan nog wel een aantal minder bekende namen noemen die me op hun hogere leeftijd weer opnieuw hebben weten te raken na 'mindere periodes'.
Het ging er mij hier even om dat er zoveel oordelen en negatieve reacties gegeven worden op basis van een verzamelaar met duetten.
Maar er wordt geloof ik niet op gestemd, dus het is eigenlijk ook wel prima.

Altijd een groot Police- en Sting fan geweest, maar sinds Sacred Love kan de man mij helaas niet meer boeien. Ook dit album niet. Staan een paar leuke duetten op, bijvoorbeeld Desert Rose, maar deze had ik ooit in diverse formaten en mixen in mijn collectie.
Had veel liever een fysiek uitgebrachte Soul Cages gehad.... Dit album vierde zijn dertigste verjaardag in de vorm van slechts een digitale release.....