Alice Cooper - Detroit Stories (2021)

Eerste tonen van album achtentwintig (!): Alice Cooper - "Our Love Will Change The World" - Official Lyric Video - YouTube.

Gelukkige verjaardag, Alice Cooper! Met nog meer tonen en beelden: Alice Cooper "Social Debris" - Official Video - New album "Detroit Stories" out Feb 26 - YouTube.

Keep on shockrockin' . Veel respect voor de energie die de man nog in zijn muzikale carriere stopt ( terwijl ik op de bank hang, te lui om een nieuw biertje te halen)

Voorlopig loop ik niet heel warm voor de singles. Waar ik een ruig en hard geluid verwacht bij een album dat Detroit Stories heet, doen de liedjes heel glad aan. Social Debris maakt wel heel wat goed.

Ook vind ik het jammer dat er zoveel liedjes op staan dat we al kennen. Een groot deel van de Breadcrumbs EP (met een nog maar eens geüpdate versie van Detroit City) wordt hier hergebruikt en de coronasingle Don't Give Up lijkt hier ook op te staan. Dat, samen met de uitgebrachte singles, zorgt ervoor dat we al bijna de helft van het album kennen.

Blijf wel ontzettend benieuwd naar dit album en hoop dat er toch een paar stevige rockers op staan.

Voor de liefhebbers: snippets van alle liedjes.

Ik vind de single Our love will change the world eigenlijk heel verrassend. Even wennen, maar de onderkoelde pop-toon en de clip waarbij kinderen van lieftallig naar Alice-clones worden omgetoverd, smaakvol gedaan.

Het draait formeel natuurlijk om de muziek, maar toch.
Verder is Social debris een prachtige song, gemaakt door de aloude Alice Cooper band van begin jaren '70 (never grow old), ten tijde dus van Billion dollar babies.
Detroit city is altijd aardig.

Ik ben (weer) liefhebber van Alice sinds Welcome to my nightmare 2 (geweldig album) en kan ook dientengevolge een zusterband als de Hollywood Vampires prima hebben.

Dat Alice wat gas terug neemt inzake stevigheid, is dat ten goede gekomen van een meer een melodieuze en afwisselende aanpak. Wat humor en ook Alice Cooper is inmiddels boven de 70. Maar dat zou je met Social debris nog niet zeggen.

Ik vind het corona lied Don't give up wel tenenkrommend, we moeten even kijken hoe het is ingepast in het album.
Mijn verwachting is dat Alice Cooper een prima vervolg heeft in de categorie Welcome to my nightmare 2 en Paranormal maar wel wat meer bedachtzaam te werk gaat.

Na m'n eerste luisterbeurt ben ik echt een gelukkig man. Heerlijk album is dit geworden. Momenteel is I Hate You blijven hangen, vooral door te teksten. Daarnaast waren 1000$ High Heel Shoes, Social Debris, Independence Dave en Wonderful World favorieten.

De covers waren geen voorbode voor de rest van het album, integendeel. Prachtig gedaan, Alice! Mooi album dat veel beter bij Detroit past dan ik verwacht had.

Sister Anne en Shut Up and Rock zijn dan weer de nummers waar ik na de eerste luisterbeurt wat minder mee had.

Dit alles kan nog veranderen, want er zullen nog veel luisterbeurten volgen! De CD-box dat ik heb zit ook leuk in elkaar, met een aantal extra's en vooral de beelden die bij A Paranormal Evening (2018) horen.

Veel frisser, boeiender, complexer dan voorganger Paranormal. Ik zit hier met een stralende glimlach, blij omdat deze eindelijk uit is, én omdat het een mooi album is geworden.

Een luchtige plaat van Cooper, waren de vorige worpen van Furnier zwaar en bij vlagen ruig voor zijn doen, zet de beste man je weer op het verkeerde been. Anders dan de donkere hoes doet vermoeden ademt de plaat een bepaalde relaxte 'feel'. Alice schuwt ook andere invloeden niet, ofschoon hij altijd wel open heeft gestaan voor andere genres komt dat ook terug op Detroit Stories, een song als $1000 High Heel Shoes met zijn big band invloeden en vrouwelijke achtergrondzang is niet te versmaden. Ook een nummer als Social Debris gaat erin als koek, pure Rock 'N' Roll waarin Cooper recht op zijn doel afgaat is prima. Zelfs de blues ontkomt niet aan een beurt in Drunk and in Love, ook dit gaat Alice goed af. Zo vormt Detroit Stories een soort staalkaart en een dwarsdoorsnede van Cooper's oeuvre tot nu toe en hint het songmateriaal duidelijk naar de jaren 70, vanuit creatief oogpunt zijn beste periode. En dat is een grote plus, is dan alles evengoed, neen, er staan ook wat niemendalletjes op de schijf maar ik ben blij verast over de kwaliteit van het gebodene tot nu toe.

Maar het is dan ook echt een leuke plaat. Alice wordt per album meer 60s. En dan ook nog in een jasje dat zo fris als een hoentje ruikt. Eerst dacht ik nog: waarom al die covers? Maar die blijken als gegoten te zitten. Toch weer een mooie aanvulling op het al net zo leuke Paranormal.

Ik vind dit weer een erg geslaagde plaat van Alice. Niet al te stevig, maar lekker melodieus. Cover van "Rock & Roll" zet meteen de toon. "Our Love Will Change The World" is mijn favoriet van het album. Het is wel een cover, zag ik naderhand, maar ik vind hem erg goed gelukt. Soms doet het me denken aan een stevigere versie van de Lightning Seeds, zo'n vrolijk nummer.

Single "Don't Give Up" over Covid is op het album tekstueel aangepast, zie ik. Het is nu iets "algemener" geworden, maar de afkondiging door Alice met vermelding van de zelfmoordhulplijn had nu ook weer niet van mij gehoeven - op het album.

Ik heb het album sinds gisteren een paar keer geluisterd en een paar nummers blijven nog niet echt hangen. Weinig melodie in die nummers, vooral in de middenmoot van het album. "Shut up and rock" - nee, hoeft niet.

Alice brengt zelfs op z’n 73e een geweldig en divers album uit. Niet elk nummer is even goed, maar erg veel variatie en ook enkele prachtige uitschieters.

Vandaag was Alice Cooper aan de beurt om beluisterd te worden. Waar ik het in het begin van het album maar middelmatig vond allemaal, daar gaat het vanaf nummer 9 pas echt los. Een onvervalste B-kant die heel erg lekker klinkt.

Favorieten: Sister Anne, Independance Dave en Shut Up And Rock.

De melding van de zelfmoordpreventielijst aan het einde van nummer 13 vind ik na een paar keer luisteren storend worden. Het heeft niets met muziek te maken, waarvoor je toch naar een album luistert.