INXS - X (1990)

Leuke plaat en dan vooral Disappear

Voor mij is X een beetje een after-burner. Er is nog voldoende inspiratie over na Kick om een paar sterke nummers neer te zetten, maar het meerendeel is gewoon ‘aardig’. De urgentie en energie beginnen weg te ebben. Na de opbouw met de albums Shaboo en The Swing, de overwinning met Listen like Thieves, en de knock-out met Kick, is INXS voor mij over het hoogtepunt. Hierna zou het snel bergafwaarts gaan.

Dat gezegd hebbende, ben ik alsnog blij dat ze Disappear, By My Side, en Hear That Sound met de wereld hebben gedeeld

Toch luister ik hier liever naar dan naar Kick

Komt denk ik ook omdat je van Kick eigenlijk het halve album dagelijks nog wel ergens op de radio hoort. Dat is bij deze heel anders. Ook veel singles en hits maar veel minder airplay

Ik reken deze ook nog met enig gemak tot hun klassiekers. Die begon voor mij ook met Shaboo. Ben het er wel mee eens dat op dit album een soort van eindpunt werd bereikt en het hierna minder en minder werd. En het album herbergt één van de mooiste INXS songs ooit in de vorm van The stairs vind ik.

Het album hierna vind ik ook een topper, zij het dat er minder grote hits op staan. Ik hou wel van dat rauwe randje.
Full Moon, Dirty Hearts was wel een misser destijds. Maar ook dat album heeft voor de helft nog wel een charme.

Ik hoor ook liever dit album dan de klassieker Kick. Alleen al om het nummer Suicide Blonde, blijft een waanzinnig lekker nummer. Wat een drive en ook die mondharmonica aan het begin is top. De band is hier wat (lichtelijk) uitgeraasd na de storm die het Kick album had veroorzaakt, klinkt allemaal wat meer volwassen. Ik blijf het een bijzondere band vinden, zeker na het zien van de documentaire een tijdje geleden. Sympathieke gasten met een hechte vriendenband die altijd weer terug vielen op hun Australische basis. Tof album.

Kick heeft mij nooit echt kunnen bekoren, de productie, de bij vlagen wat eenvormige songs, enkele redelijke maar voor mijn gevoel niet uitgewerkte songs, Kick maakt niet veel indruk.
Never Tear Us Apart blijft echter een topper in mijn ogen.
X bleek voor mij een grote stap in de juiste richting, niet alleen is de productie wat warmer, de songs steken ook wat diverser in elkaar.
De eerste twee songs scoren op punten, zeker Disappear is een topper.
By My Side is min of meer wat Never Tear Us Apart voor zijn voorvanger was.
Bitter Tears, ook nu weer door Hutchence vol overgave gebracht.
Het vloeiende Hear That Sound is echter de kers op de taart, een prima afsluiter.
INXS heeft mij alleen nooit volledig geïmponeerd. Ook X kent buiten een aantal prima tracks om, enkele broeders die aan mij voorbij trekken zonder dat er ik erg in heb.