INXS - X (1990)

Op de eerste drie nummers en Lately na doet dit album me maar weinig. Ik vind dit toch duidelijk een minder album dan voorganger Kick en al helemaal minder dan opvolger Welcome to Wherever You Are. Nummers als Faith in Each Other, Know the Difference, Who Pays the Price en Hear That Sound zijn de slechtste nummers uit hun glorietijd. Een magere 3 sterren.

Bijzonder leuk album blijf ik dit nog vinden waarbij Suicide Blonde nog steeds een geweldig nummer is. Maar het zijn vooral de singles die de boventoon voeren (1, 2, 5 en 9). De rest is wel iets minder. Voor mij ook het laatste INXS-album wat ik nog interessant vond. Geef toch een lichte voorkeur aan Kick.

Suicide Blonde was een geweldige eerste single, de gitaar heeft het duistere van Chris Isaak, maar het is toch wel die mondharmonica die de show steelt, of deze nu wel of niet gesampled is.
Er werd ook vaak geroepen dat dit nummer een ode aan Kylie Minogue zou zijn, Michael Hutchence heeft dan ook een relatie met haar gehad.
Kylie was al snel niet meer het soapsterretje, maar werd als vamp gezien, ook in haar carrière werd ze vervolgens meer gewaardeerd.
Maar verder vond ik X altijd teveel op Kick lijken, altijd gezien als een minder avontuurlijk geheel.
By My Side is Never Tear Us Apart Deel 2.
Toch kan ik deze nu een stuk beter waarderen.
Ik heb al hun albums in bezit, en dan hoor je ook wel dat ze vanaf The Swing zoekende waren naar het geluid van Kick.
Tussendoor hield Hutchence zich nog bezig met het project Max Q, waar wel meer uitdaging in terug te horen was.
X laat wel nog een natuurlijke luchtigheid horen, iets wat op latere albums steeds meer verdween.
Waarschijnlijk had Hutchence meer moeite met zijn sterstatus als wat hij naar de buitenwereld liet zien.
Eigenlijk volgde een soortgelijk verhaal als bij Dave Gahan van Depeche Mode.
Voor mij waren dit wel de twee popsterren met de meeste uitstraling in deze periode.
Veel drugs, een stoerder imago, en slecht lopende relaties.
Dave ontsnapte aan de dood, Michael koos waarschijnlijk wel zelf voor de dood.

Voor mij is X een beetje een after-burner. Er is nog voldoende inspiratie over na Kick om een paar sterke nummers neer te zetten, maar het meerendeel is gewoon ‘aardig’. De urgentie en energie beginnen weg te ebben. Na de opbouw met de albums Shaboo en The Swing, de overwinning met Listen like Thieves, en de knock-out met Kick, is INXS voor mij over het hoogtepunt. Hierna zou het snel bergafwaarts gaan.

Dat gezegd hebbende, ben ik alsnog blij dat ze Disappear, By My Side, en Hear That Sound met de wereld hebben gedeeld