Celeste - Not Your Muse (2021)

Al bij opener Ideal Woman krijg ik een behoorlijk Adele gevoel. Dan weet je gelijk in welke hoek je het een beetje moet zoeken.

Was het in de periode dat Adele, Duffy en Amy wisten te scoren had ik gezegd dat dit nummer zoveel was. Misschien is het dat nu nog steeds. Dat is niet helemaal eerlijk, maar je ontkomt er niet aan. Kunnen we nog zo hard roepen dat ze een eigen geluid heeft; bla bla bla.

Ik denk dat het niet erg is. Not Your Muse balanceert tussen pop, soul en blues en de rode draad is de stem van Celeste Epiphany Waite.

Een krachtig en vooral plezierig album. Laat Adele nog maar even wachten met dat nieuwe album

Vinyl-liefhebbers let op: de cd telt 12 nummers, de deluxe versie 21, maar op de lp staan er slechts 8 (en drie keer raden waar u het meest voor moet betalen). Dat u het weet.

Celeste haar Not Your Muse heeft mij positief verrast! Op basis van de vooruitgesnelde nummers waren mijn verwachtingen niet hoog, maar als geheel valt het toch best goed op zijn plek. Ik moet daar wel bij aantekenen dat vooral de rustige(re) nummers me aanspreken. De soul, maar zeker ook het bluesy geluid, komen daarin het meest prominent naar voren. Wat mij betreft de stijlen die het beste bij Celeste haar sound passen . Ideal Woman, Not Your Muse, Beloved en kerstliedje A Little Love zijn voor mij de mooiste liedjes van de plaat. De popsongs Tonight, Tonight, Tell Me Something en Stop This Flame vind ik helaas een stuk minder. Die missers maken dat een hogere beoordeling er vermoedelijk ook niet in zal zitten.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Celeste - Not Your Muse - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Celeste - Not Your Muse
Bij eerste beluistering viel het me tegen, maar hoe vaker ik naar het debuut van Celeste luister, hoe mooier het wordt, met een onbetwiste glansrol voor de wat meer ingetogen en jazzy tracks

Je moet kennelijk in de stemming zijn voor Not Your Muse van Celeste. Bij mijn eerste kennismaking deed het me heel weinig, maar bij de tweede kans viel alles op zijn plek. Celeste maakt pure pop met hier en daar een vleugje jazz en soul, maar het is zeker geen dertien in een dozijn popzangeres. Haar stem is van een wonderbaarlijke schoonheid en die schoonheid hoor je ook in de instrumentatie, zeker wanneer de Britse zangeres de inkleuring van haar songs betrekkelijk sober en subtiel houdt. Maak niet dezelfde fout als ik en oordeel niet te snel over dit album. Celeste blijkt dan al snel het enorme talent dat de Britse media van haar maken op het moment.

Het komt niet heel vaak voor dat ik mijn mening over een album zo grondig moet herzien als mijn mening over het debuutalbum van de Britse zangeres Celeste. Het is een album waar ik met enorm hoge verwachtingen naar uit had gekeken, maar toen het album ruim een week geleden verscheen viel het me tegen. Vies tegen zelfs.

Te glad, te veilig, te gewoontjes en nog wat van dit soort oordelen domineerden mijn mening over het debuut van de in de Verenigde Staten geboren, maar in het Verenigd Koninkrijk getogen Celeste, waarna ik het album direct terzijde schoof.

Ik schreef er een paar zinnen over op in mijn recensie van het album van Arlo Parks, dat me wel direct beviel, en daar kreeg ik nogal wat reacties op, die stuk voor stuk aandrongen op het nogmaals beluisteren van het debuut van Celeste en dit keer wat beter. Ik verwachtte er eerlijk gezegd niets van, maar het wonder geschiedde: ik werd een week later wel volledig gegrepen door Not Your Muse.

Waarom het ruim een week geleden mis ging weet ik echt niet en dat doet er ook niet meer toe. Het verkeerde album op het verkeerde moment waarschijnlijk. Feit is dat mijn tweede kennismaking met Celeste een totaal andere was.

Openingstrack Ideal Woman is direct van een bijzondere schoonheid. Een mooie ingetogen en wat jazzy instrumentatie, een laag tempo en de prachtige stem van Celeste, die de track vol gevoel en doorleving vertolkt. Het is een stem die af en toe wat heeft van die van Amy Winehouse en af en toe ook wat van Adele, maar Celeste heeft ook een duidelijk eigen stemgeluid dat puur en oprecht klinkt.

Strange, de tweede track op het album en wat mij betreft het prijsnummer, is nog mooier en loopt over van gevoel en intimiteit. Kippenvel. Wanneer het tempo in track nummer drie, Tonight Tonight, wat omhoog gaat is het onderscheidend vermogen van Celeste wat minder groot, maar ik vind het nog steeds smaakvol en zeker niet glad, veilig of gewoontjes.

Not Your Muse is voorzien van een smaakvol geluid dat warm aanvoelt en dat flink vol is ingekleurd met strijkers en blazers, maar dat ook sobere en intieme momenten heeft. Het is een geluid dat de ruimte makkelijk vult met aangename klanken, maar het is ook een geluid dat veel knapper in elkaar steekt dat je op het eerste gehoor zult vermoeden.

Ook In Stop This Flame houdt Celeste het tempo hoog, maar dit keer overtuigt ze makkelijk met haar soepele en soulvolle stem en met de trefzekere instrumentatie die afwisselend ingetogen en jazzy of groots en meeslepend is. Na het soepele Tell Me Something I Don’t Know neemt Celeste in de titeltrack van het album weer gas terug en imponeert ze met haar zang, terwijl ook de instrumentatie weer prachtig uitpakt.

Van Not Your Muse is ook een luxe versie verschenen, die ruim 80 minuten muziek bevat. Natuurlijk is niet alles goed op deze versie, maar wanneer ik vooral de wat meer ingetogen songs er uit pik, hou ik nog heel veel geweldige songs over.

Zeker wanneer je het volume wat opvoert, dringt de stem van Celeste zich genadeloos op en wordt de zang op Not Your Muse mooier en mooier. De Britse zangeres vindt aansluiting bij de soulvolle popzangeressen van het moment, maar ook de vergelijking met de grote soul- en jazzzangeressen uit een ver verleden snijdt hout. Een prachtalbum al met al. Gelukkig bestaat er zoiets als een tweede kans. Erwin Zijleman

Met opener Ideal Woman horen we een aardig, redelijk sfeervol begin van dit album. Gevolgd door het met wat veel lucht gezongen Strange. Wel een mooi leidje. Tonight Tonight is een makkelijk popliedje waar Stop This Flame terecht dé hit van dit album is. In het verlengde van deze hit volgt Tell Me Something I Don't Know gevolgd door een onopvallende titeltrack. Daarna het lijzige Beloved en het niet zo bijzondere Love is Back. A Kiss is wat te timide waar the Promise te karakteriseren is als niet meer dan aardig. Ook A Little Love is niet zo spannend en afsluiter Some Goodbyes Come With Hellos is wel mooi, maar ook wat braaf.

Celeste Epiphany Waite is een 27-jarige Britse soulzangeres, die in januari 2020 een 3FM Megahit had met haar aanstekelijke single Stop This Flame. Door de coronasituatie werd het verschijnen van haar album verscheidene malen uitgesteld, maar een jaar na die Megahit zag Not Your Muse dan het levenslicht. Op basis van haar muziek is het misschien wat te gemakkelijk om Celeste naar voren te schuiven als de "nieuwe Amy Winehouse" of om haar te vergelijken met Adele, maar de verleiding is wel groot. Haar muziek zit dan ook ergens in tussen pop, soul, jazz en blues, net zoals bij Amy en Adele. Maakt verder ook niet uit: Celeste beschikt niet alleen over een gouden strot, maar heeft ook de uitstraling en sterke liedjes om haar eigen plek in het (drukke) poplandschap op te eisen. Not Your Muse is een heerlijk debuutalbum dat naar meer smaakt. Hopelijk kan ik haar binnenkort ook eens op een podium bewonderen!