Steve Lukather - I Found the Sun Again (2021)

Wederom een top album van mr Lukather, alleen met 8 songs beetje aan de mindere kant ook al duurt het geheel toch 50 min.
Maar zeer goeie liederen en Along For The Ride rocks !!!

Bridge of Sighs vormt dan ook nog een cover van Robin Trower waarbij Lukather maar weinig afwijkt van het origineel. Voor het overige klinkt het allemaal vrij degelijk in de oren.

Qua hoesontwerp lijkt me dit het broertje van Joseph Williams' laatste solo-album. Is vast niet toevallig... Moet deze nog luisteren, maar die van Williams vind ik boven verwachting goed.

Ja, uitgebracht door hetzelfde label ook. Gaan de leden van Toto doen wat die van KISS ooit deden en allemaal een solo album uitbrengen in hetzelfde jaar?

Ik had liever gezien dat ze alle muzikaliteit hadden gebundeld en een nieuw Toto album hadden gemaakt. Het Williams album en deze zijn niet slecht natuurlijk,maar gebundeld had er misschien nog meer in gezeten.

Eerste luisterbeurt is eigenlijk wel positief. Fijn voor hem dat hij (een beetje) kan zingen en weergaloos gitaar speelt. In zo'n nummer als journey through maakt hij daar goed gebruik van. En dat is dan ook fijn voor ons.

De albums van Joseph Williams en Steve Lukather zijn op dezelfde dag verschenen en zelfs als bundel te koop. Beide hebben vanzelfsprekend ook op elkaars albums meegespeeld en staan samen op de foto die 'onder' de cd zichtbaar is (beide albums hebben daar dezelfde foto staan). Ook is het artwork vergelijkbaar. Je kunt ze dus zien als Siamese tweelingalbums

Lukather schiet lekker uit de startblokken met de rocker 'Along for the Ride', met backing vocals van .... inderdaad Joseph. Ook Toto maatje David Paich speelt (op bijna elk nummer) mee. Op drums Gregg Bissonette, en ook die kennen we van live-optredens van Toto.

'Serpent Soul' is een lekker blues/jazz/rocknummer met een hoofdrol voor de toetsen bespeeld door David Paich en Jeff Babko die we kennen van Jimmy Kimmel Live. 'The Low Spark of High Heeled Boys' is de eerste van 3 covers. Ik ken het origineel van Traffic niet, maar deze versie bevalt me wel.

Op een soloalbum van Lukather hoort natuurlijk een instrumental te staan. Hij tovert op het sfeervolle 'Journey Through' heerlijke klanken uit z'n gitaar die altijd onmiskenbaar Luke zijn. Het nummer schijnt in 1 take op de plaat te zijn gezet.

De tweede cover 'Welcome to the club' is een nummer van Eagles gitarist Joe Walsch. Het komt van zijn soloalbum 'So What' uit 1974 dat hij maakte net voordat hij lid van Eagles werd als vervanger van Bernie Leadon. Vooral het instrumentale laatste deel van het nummer is heerlijk.

Titelnummer 'I found the sun again' is een midtempo ode aan zijn huidige vrouw, die hem weer levensvreugde en het plezier in muziek maken terug gaf.

Eerste single 'Run to Me' is een catchy popnummer geschreven door de Toto leden Lukather, Paich en Williams. Het bevat tevens de herkenbare drumfills van Ringo Starr. Ook Williams zingt weer mee, die ook tekende voor het arrangement. Lekker nummer.

Het album wordt afgesloten met de 3e cover 'Bridge of Sighs' (een brug in Venetië). Net als bij de vorige twee nummers ken ik het origineel (van oud Procol Harum-lid Robin Trower) niet. Ik kan het dus niet vergelijken, maar vind het wel een typisch Lukather nummer dus snap de cover wel. Hij laat z'n gitaar in ieder geval heerlijk gelden op deze track.

De volgende stap voor Lukather is samen met Williams een nieuw Toto avontuur te starten onder de naam The Dogz of Oz. De volgende reïncarnatie van de band.
Ik kan me hier wel in vinden. Beiden hebben ze een prima soloalbum gemaakt, met medewerking van (oud) Totoleden. Was inderdaad benieuwd geweest wat de bundeling van krachten had opgeleverd, aangezien de meest recente Toto nummers me erg goed bevielen.

rkdev: je legt me Zwaagje's woorden in de mond

Fijn om deze achtergrond info te lezen rkdev. Er wordt dus op beide platen samengewerkt. En zelfs als bundel te koop. Voorlopig vind ik dit album spannender dan die van Williams.
Misschien komt er ook geen Toto album meer; een aantal bandleden kan om verschillende redenen niet meer meedoen. Alhoewel ik me bewust ben van het feit dat de band meerdere bezettingen heeft gehad.

Oeps... aangepast

Dat zijn wijze woorden hoor....misstaan jou ook niet.

Toch wel een heel fijn album hoor.....zelfs met het Joe Walsh nummer komt ie weg wat mij betreft. Op de een of andere manier weet hij dit soort cover naar zijn hand te zetten, net zoals in het nummer "while my guitar gently weeps". En dan heb ik het nog niet eens gehad over "Bridge of signs".
Ik zet voorlopig in op 4.0*.

Track by Track met Lukather over dit album.

Recensie van maxazine
Steve Lukather - I found the Sun again - .: Maxazine :.

gewoon weer een echt Steve Lukather album, waarin zijn gitaar logisch centraal staat. Echt een top gitarist. Journey Through springt er qua solo echt uit. Wel twee covers namelijk: Welcome to the club is van Joe Walsh en Bridge of Signs is van Robin Trower, maar hij geeft er wel een eigen draai aan.

Drie covers zelfs, 'The Low Spark of High Heeled Boys' is origineel van Traffic.

sorry, maar bedankt rkdev!

Steven Lee Lukather werd op 21 oktober 1957 geboren in de San Fernando Valley, Californië in de Verenigde Staten en maakte furore als gitarist/zanger van Toto. Bij die band was hij sinds de tweede helft van de jaren zeventig actief en maakte onder andere de millionseller "IV", dat in 1982 verscheen. De band ontving liefst 6 Grammy's in 1983 voor dat album. Het succes werd daarna minder, gedoe met zangers en de platenmaatschappij zorgden voor onrust rondom de band, maar ze gingen min of meer onverstoorbaar door met het uitbrengen van nieuwe muziek.
Steve Lukather was net zoals zijn bandmaatjes een veelgevraagde sessie muzikant en in die hoedanigheid is hij op honderden albums te horen. Bekendste is natuurlijk zijn gitaarwerk op "THRILLER" van Michael Jackson en dan vooral de stevige riffs in "BEAT IT". Persoonlijk kan ik elke keer weer genieten van de geweldige gitaarsolo in "RUNNING WITH THE NIGHT" van het Lionel Richie album "CAN'T SLOW DOWN" uit 1983, briljant. In 1989 bracht hij zijn eerste solo album uit, het prachtige "LUKATHER". Op de eerste reeks Toto albums zingt Lukather op een aantal nummers de lead vocalen en luisterend naar zijn solo debuut maakt het duidelijk, dat hij dat ook op een compleet album kan. Vanaf 1992 is hij op twee Toto albums de leadzanger en solo brengt hij na "LUKATHER" op gezette tijden een nieuw album uit. De laatste stamt alweer uit 2013, het prachtige en krachtige "TRANSITION".
Nu ligt eindelijk een kakelvers album in de winkels en dat is er één met een hobbelige aanloop. Allereerst het einde van Toto in 2019. Gedoe met de weduwe van de in 1992 overleden drummer en oprichter van Toto Jeff Porcaro om royalty's en de rechten van de bandnaam, zorgden ervoor dat Lukather met zijn highschool vriend én broer van Jeff Porcaro, Steve, gebrouilleerd raakte en als klap op de vuurpijl kwam daar corona. "I FOUND THE SUN AGAIN" werd net voor de wereldwijde lockdown opgenomen en alle songs stonden er in een paar takes op, nagenoeg live dus. Daarna volgden nog enkele overdubs en toen was het klaar. Via het Nederlandse label Mascott werd vorige week het album uitgebracht samen met een solo album van een ander Toto lid, namelijk zanger Joseph Williams. Op zijn achtste solo album (dan reken ik het kerstalbum "SANTAMENTAL" uit 2003 er voor het gemak bij) krijgt Lukather hulp van een geweldige groep muzikanten, wat zich vertaalt in een geweldige plaat. Opener laat een typisch Lukather solo geluid horen en "ALONG FOR THE RIDE" is uptempo en pakkend. In het zeer ritmische "SERPENT SOUL" laat hij horen hoe hij denkt over de rechtszaak met de weduwe van zijn vroegere "brother from another mother". Hij is helder in zijn commentaar: "Check Yourself For A Serpent Soul"! Hoogtepunt nummer één is een cover van Traffic, de band van Steve Winwood. "LOW SPARK OF HIGH HEELED BOYS" is een ruim 10 minuten geweldige trip, afwisselend en met indrukwekkende solo's van David Paich (ook Toto) op orgel en Lukather zelf op gitaar. Met het instrumentale "JOURNEY THROUGH" laat hij opnieuw horen dat hij, wat mij betreft, nog steeds tot de top van het gitaargilde behoort.
De Joe Walsh cover "WELCOME TO THE CLUB" is een ode aan de Eagles gitarist, de bewondering van Lukather voor zijn collega is groot. Deze versie wijkt overigens niet veel af van het origineel. In "I FOUND THE SUN AGAIN" laat hij horen hoe goed en positief hij er op dit moment bij zit, zeker privé, Lukather heeft de liefde weer in zijn leven. Een mooie ballad met dito gitaarsolo. De single "RUN TO ME" deed velen vrezen voor de rest van het album, maar de zeer aanstekelijke Beatleske song past perfect op het album. Met een vocale hoofdrol voor Joseph Williams en op drums Ringo Starr. De Robin Trower cover "BRIDGE OF SIGHTS" is een track die perfect bij Lukather en zijn muzikale vrienden past. Bluesy, goed gezongen, een briljante gitaarsolo en heerlijke gemusiceerd, een fantastische afsluiter.
Ik ben zeer positief over "I FOUND THE SUN AGAIN", vind het een afwisselend album waarop geweldige wordt gespeeld, onder meer door drummer Greg Bissonette, en waarop Lukather gewoon goed zingt. Absoluut een kandidaat voor het eindejaarslijstje voor 2021.

Mooi verhaal Marco. Vind het ook een prima album.

Ik zie dat ik toch eigenlijk best wel hoge waardering bij de nummers heb staan. Ik voorzie de nummers tijdens de luisterbeurt van de waarde 1-5. De 4 en de 5 wordt regelmatig gehaald.

Ik had het eigenlijk niet verwacht. Ik ervoer geheel geen weerstand in dit album en het kan zo de hele dag op repeat staan. Voor mij een voorwaarde om toch een fijne waardering te krijgen.

Uitschieters: Welcome To The Club en het instrumentale Journey Through.

Goed verhaal Marco van Lochem. Heel fijn om zoveel achtergrond informatie te lezen. Nu snap ik dat een nieuw Toto album een moeilijk verhaal gaat worden. Dan is dit een fijn alternatief en het vinyl is in bestelling bij de plaatselijke platenzaak. Hij had hem niet eens in voorraad!

Ik had begrepen dat de bandnaam Toto nog steeds in gebruik is (Paich en Lukather bezitten ook een deel van de naam). Maar hun nieuwe toer (data in o.a Duitsland zijn al gepubliceerd) heet TOTO 'THE DOGZ OF OZ' TOUR.

Even Youtube gecheckt maar wat een slappe MOR of heb ik wat gemist. Ik zal maar geen cijfer geven

Ik vind dit een geweldige CD. Beter dan de vorige twee. Dit is rauwer, een beetje ouderwets (in positieve zin) en je kunt ook goed horen dat vrijwel alles in 1 keer is opgenomen. Op het titelnummer na zijn alle nummers zeer goed. 5 sterren.

je hebt wat gemist

En het vinyl inmiddels in huis. Dubbelaar in blauw vinyl. Mooie uitklapbare hoes met veel extra informatie. Klinkt als een klok. Enige nadeel is dat er per kant twee nummers op staan. Dat zal vast het geluid ten goede komen (??), maar zorgt er bij mij ook voor dat ik het af en toe bij Spotify hou.

Zorgt ook voor voldoende beweging zo’n vinyldubbelaar

Aardig tussendoortje van mijn gitaarheld. Jammer dat bijna de helft covers zijn, die het origineel niet bepaald overtreffen (veelal geluidstechnisch). Opener Along for the ride doet me denken aan zijn Tubes-werk uit de jaren '80.