Steve Lukather - I Found the Sun Again (2021)

Steven Lee Lukather werd op 21 oktober 1957 geboren in de San Fernando Valley, Californië in de Verenigde Staten en maakte furore als gitarist/zanger van Toto. Bij die band was hij sinds de tweede helft van de jaren zeventig actief en maakte onder andere de millionseller "IV", dat in 1982 verscheen. De band ontving liefst 6 Grammy's in 1983 voor dat album. Het succes werd daarna minder, gedoe met zangers en de platenmaatschappij zorgden voor onrust rondom de band, maar ze gingen min of meer onverstoorbaar door met het uitbrengen van nieuwe muziek.
Steve Lukather was net zoals zijn bandmaatjes een veelgevraagde sessie muzikant en in die hoedanigheid is hij op honderden albums te horen. Bekendste is natuurlijk zijn gitaarwerk op "THRILLER" van Michael Jackson en dan vooral de stevige riffs in "BEAT IT". Persoonlijk kan ik elke keer weer genieten van de geweldige gitaarsolo in "RUNNING WITH THE NIGHT" van het Lionel Richie album "CAN'T SLOW DOWN" uit 1983, briljant. In 1989 bracht hij zijn eerste solo album uit, het prachtige "LUKATHER". Op de eerste reeks Toto albums zingt Lukather op een aantal nummers de lead vocalen en luisterend naar zijn solo debuut maakt het duidelijk, dat hij dat ook op een compleet album kan. Vanaf 1992 is hij op twee Toto albums de leadzanger en solo brengt hij na "LUKATHER" op gezette tijden een nieuw album uit. De laatste stamt alweer uit 2013, het prachtige en krachtige "TRANSITION".
Nu ligt eindelijk een kakelvers album in de winkels en dat is er één met een hobbelige aanloop. Allereerst het einde van Toto in 2019. Gedoe met de weduwe van de in 1992 overleden drummer en oprichter van Toto Jeff Porcaro om royalty's en de rechten van de bandnaam, zorgden ervoor dat Lukather met zijn highschool vriend én broer van Jeff Porcaro, Steve, gebrouilleerd raakte en als klap op de vuurpijl kwam daar corona. "I FOUND THE SUN AGAIN" werd net voor de wereldwijde lockdown opgenomen en alle songs stonden er in een paar takes op, nagenoeg live dus. Daarna volgden nog enkele overdubs en toen was het klaar. Via het Nederlandse label Mascott werd vorige week het album uitgebracht samen met een solo album van een ander Toto lid, namelijk zanger Joseph Williams. Op zijn achtste solo album (dan reken ik het kerstalbum "SANTAMENTAL" uit 2003 er voor het gemak bij) krijgt Lukather hulp van een geweldige groep muzikanten, wat zich vertaalt in een geweldige plaat. Opener laat een typisch Lukather solo geluid horen en "ALONG FOR THE RIDE" is uptempo en pakkend. In het zeer ritmische "SERPENT SOUL" laat hij horen hoe hij denkt over de rechtszaak met de weduwe van zijn vroegere "brother from another mother". Hij is helder in zijn commentaar: "Check Yourself For A Serpent Soul"! Hoogtepunt nummer één is een cover van Traffic, de band van Steve Winwood. "LOW SPARK OF HIGH HEELED BOYS" is een ruim 10 minuten geweldige trip, afwisselend en met indrukwekkende solo's van David Paich (ook Toto) op orgel en Lukather zelf op gitaar. Met het instrumentale "JOURNEY THROUGH" laat hij opnieuw horen dat hij, wat mij betreft, nog steeds tot de top van het gitaargilde behoort.
De Joe Walsh cover "WELCOME TO THE CLUB" is een ode aan de Eagles gitarist, de bewondering van Lukather voor zijn collega is groot. Deze versie wijkt overigens niet veel af van het origineel. In "I FOUND THE SUN AGAIN" laat hij horen hoe goed en positief hij er op dit moment bij zit, zeker privé, Lukather heeft de liefde weer in zijn leven. Een mooie ballad met dito gitaarsolo. De single "RUN TO ME" deed velen vrezen voor de rest van het album, maar de zeer aanstekelijke Beatleske song past perfect op het album. Met een vocale hoofdrol voor Joseph Williams en op drums Ringo Starr. De Robin Trower cover "BRIDGE OF SIGHTS" is een track die perfect bij Lukather en zijn muzikale vrienden past. Bluesy, goed gezongen, een briljante gitaarsolo en heerlijke gemusiceerd, een fantastische afsluiter.
Ik ben zeer positief over "I FOUND THE SUN AGAIN", vind het een afwisselend album waarop geweldige wordt gespeeld, onder meer door drummer Greg Bissonette, en waarop Lukather gewoon goed zingt. Absoluut een kandidaat voor het eindejaarslijstje voor 2021.

Ik vind dit een geweldige CD. Beter dan de vorige twee. Dit is rauwer, een beetje ouderwets (in positieve zin) en je kunt ook goed horen dat vrijwel alles in 1 keer is opgenomen. Op het titelnummer na zijn alle nummers zeer goed. 5 sterren.