Chris Whitley - Living with the Law (1991)

En wat ben ik daar blij mee!

Het eerste wat bij me boven komt als ik dit album hoor is: wat een eerlijke plaat.
Dit is natuurlijk een nogal loze kreet, want wat bedoel je daar dan mee? Ik zou het zo 1-2-3 niet durven zeggen en toch komt dit bij me naar boven. Het is puur, het is zuiver, het komt recht uit het hart. Whitley legt er zijn hele ziel en zaligheid in lijkt het wel en dat komt over bij mij. Recht uit zijn hart, recht in mijn hart.

Ik moet ook gelijk denken aan een interview waarin ik las dat de muziekkenner waarmee het interview gehouden werd spijt had dat hij gevraagd had aan Whitley wat nu de betekenis was achter het nummer Big Sky Country. Hij zelf dacht namelijk aan een mooie beschrijving over het hiernamaals, en het antwoord was nogal ontnuchterend: Whitley vroeg of hij de mooie blauwe luchten uit zijn woonplaats wel eens gezien had, want daar ging het gewoon over.

Prachtplaat van de helaas te jong gestorven Chris Whitley, en wat heb ik er een spijt van dat ik dit indertijd niet tegelijkertijd met Gish van de Pumpkins heb gekocht, ik ontdekte in prachtjaar 1991 zowel Whitley als Pumpkins tegelijkertijd vanwege artikeltjes over deze artiesten in hetzelfde blad. Beiden boeiden me zeer, alleen heb ik de Pumpkins gelijk in de winkel gekocht (met alle gevolgen van dien) en heb ik Living With the Law laten liggen om het 15 jaar later alsnog aan te schaffen.

Spijt-spijt-spijt, want dit album is om te janken zo mooi en daar had ik veel langer van kunnen genieten als niet als.....

Bij vele muziekliefhebbers was dit album in onze regionen vrij onopgemerkt gebleven tot in 2005, toen het opnieuw onder de aandacht is gekomen vanwege het overlijden op 45 jarige leeftijd van de Texaan. Maar ook in 2005 had ik Chris Whitley nog niet echt opgemerkt (Dat dacht ik toch). Het is pas in 2010, door het album Black Dub van Black Dub (een project van Daniel Lanois) met de belgische zangeres Trixie Whitley -ja, de dochter van- dat ik over Chris ben beginnen lezen. Door zijn levensverhaal te lezen was ik ook benieuwd geworden naar zijn muziek. Als eerste kennismaking met die muziek had ik gekozen voor het postuum uitgebrachte album Dislocation Blues (2007), een schitterend album in samenwerking met Jeff Lang. Vanwege die meevaller daarna zijn debuut opgezocht, meteen ook het best gekende album van Chris Whitley.
Omdat men Chris overtuigd had dat hij in Belgie makkelijker succes zou hebben met zijn muziek, ruilde hij destijds de States voor ons regenlandje. Naast musiceren met o.a. 2 Belgen en Nacht Und Nebel, verwekte hij daar ook zijn dochter, Trixie. Toen hij na zijn terugkeer naar de VS werd opgemerkt door Daniel Lanois hielp die Whitley aan een platencontract bij Columbia. Daarop verscheen dit debuutalbum, Living with the Law. Toen ik dit album binnen haalde, nu weeral een jaartje geleden, stelde ik tot mijn grote verrassing vast dat het vol stond met reeds gekende nummers. Waarschijnlijk is de plaat in 1991 toch niet zo onopgemerkt gebleven als ik gedacht had, en is er op Studio Brussel indertijd heel wat uit gedraaid. Bij zijn overtlijden in 2005 woonde ik al in Spanje, en hier heb ik nooit veel naar de radio geluisterd, het moet dus zo goed als zeker vanuit de periode van de release komen.
Een album met gevoelige, mooie maar getormenteerde, persoonlijke liedjes, gekarakteriseerd door het schitterende met country en blues beinvloede gitaarspel van Chris en diens breekbare, maar ook doorleefde zangstijl.
Een pareltje voor de liefhebbers.