Kraftwerk - The Mix (1991)

Dat klinkt al wat bescheidener

Toen ik het nalas had ik ook zoiets van kan dit wel.Ik had toendertijd dit album aangeschaft en van de nummers zo,n afknapper gekregen,dat ik er nu nog niet overheen ben.

Ik kan hier goed naar luisteren.
Alsof Kraftwerk samen met The Future Sound Of Londen een remix album opneemt.
Een beetje trippend en dromend geheel.
Ze hadden ook gewoon een verzamelaar uit kunnen brengen, maar gingen wat creatiever te werk.

THE MIX 1991

Dit is een bijzonder sterk staaltje Kraftwerk.
Dit is zoveel meer dan het revampen van oud materiaal.

Krafwerk slaagt erin om haar bekendste nummers
te hertalen naar het technotijdperk van de vroege jaren 90.
Sommige nummers worden zelfs heruitgevonden.

Vooral Radioactivity en Pocket Calculator (annex Dentaku)
hebben een behoorlijke facelift ondergaan. Bijna alle klassiekers
staan op The Mix met uitzondering van The Model, Neon Lights
en Tour de France ... hadden gemogen ipv Homecomputer.

Hier op dit plaatje, volg ik je geheel, dazzler. Ontzettend goed gedaan vind ik dit.
Het swingt als een tiet.
Van begin tot gaatje.
Ik vind dit echt een feel-good album. Zit je in een dipje, zet deze maar op, die adrenaline komt wel terug...

Een echt kraftwerk fan kan dit best pruimen. Net zoals zij de huidige versies van de nummers kunnen pruimen (minimum-maximum enzo).

Ik vind het geweldig plezant om te zien hoe ze de nummers telkens weer veranderen, laten verder evolueren. Nieuwe ideetjes toevoegen, de tijd hun werk laten beïnvloeden etc... Ik vind de nieuwe versies ook fijn, en de oude ook iets meer. Maar dat hangt meer van mijn stemming af.

Misschien bevalt dit jou minder dan de eerdere nummers, maar dat is slechts kwestie van smaak. Kraftwerk doet waar het zin in heeft, en met succes... dat toont wel wat karakter.

Ik ben er nog niet helemaal aan uit. Als ik deze CD in mijn speler schuif en aanzet, hoor ik toch weer dat gevoel voor detail en die schijnbare kille warmte die Kraftwerk heet. Het is van het begin tot het einde goed, maar toch......

Toch zet ik hem niet zo snel op. Misschien vanwege de lange running time (CD's langer dan een uur zit ik meestal niet uit), misschien ook vanwege het "uitverkoop" issue wat hier op het forum ook rondwaart. Het klopt ergens wel, zo ben ik bijvoorbeeld niet erg blij met die gladde synthts op Computer Liebe in vegelijking met het nog enigszins donkere sfeertje op het originele album. Autobahn wordt ineens een springnummer, maar ja, dan die vocalen, geweldig, mooi unisoon, perfect op toon, in vergelijking met het wat onzekere gemompel van de 1974 versie.

Met alle respect, ik vind het niet echt een album, eerder een verzamelaar, met losse tracks. Maar dan wel heel goede tracks, natuurijk. En perfect verzorgd artwork (ook mede dankzij de remaster).

Om een lang verhaal kort te maken, ik zet hem niet snel op (ik grijp zelfs sneller naar Tour De France), maar ALS ik hem opzet, kan ik er goed van genieten en gaan al mijn vooroordelen toch even opzij. Het is gewoon muziek, en zeer goede!

wat Robertus zegt klinkt mij ook herkenbaar

Het is zeker een lange CD (maar Tour de France is ook lang voor Kraftwerk begrippen) die ik ook niet zo vaak opzet, maar op de een of andere manier blijf ik wel hangen als ik 'm op heb staan.

Enerzijds komt dit doordat dit de CD is waardoor ik in aanraking ben gekomen met Kraftwerk (jeugdsentiment dus) en aan de andere kant doordat deze CD inderdaad een mix is en een frisse wind laat waaien over die hoogstaande nummer uit de jaren 70/80.

Ik begrijp ook dat je het origineel prefereert boven dit (niets boven het origineel), maar aan de andere kant is het een MIX CD, en MIX CD's zijn er ook om nummers fris en anders te laten klinken.

Ik moet er er nog even bij vermelden dat ik de Mix-versie van Music Non Stop wel echt geweldig vind, bijna beter dan het origineel! Rauw en toch dansbaaar, minder statisch, compacter. En dan dat husselen van die stemmen (boing, boom tschak, maar dan NOG geavanceerder en psychedelischer, klinkt bijna als scratsching, maar het grappige is dat Kraftwerk dat duidelijk dus NIET deed. Het gaat hier om "Sprachsynthese, puur computerwerk dus) Bij dezen.

Het leukste aan deze The Mix vind ik zijn compactheid.
Je kan het beste van Kraftwerk voorbij zien komen aan hogere snelheid,
Op één schijf defileren de toppers in dansbare slagorder voorbij.

Homecomputer hoefde voor mij niet, al verraden Computerlove
en Pocket Calculator (Dentaku) meteen dat Computer World
Kraftwerks meest ritmische album to date was ...

Er ontbreken uiteraard toppers.
Vooral Tour de France dat zich ritmisch perfect leent tot de remix aanpak
en ook The Model dat voor wat meer evenwicht had kunnen zorgen
(The Man Machine levert met The Robots slechts één track hier).

Anderzijds nodigt het ook uit om een eigen extra CD te maken
met de meer pastorale of uitgesponnen nummers van Kraftwerk.
Europe Endless, The Hall of Mirrors, Neon Lights Radioland etc ...

Hmm, toch een half sterretje eraf voor mij. Ik was voor het gemak even vergeten dat ik ook nog een DVD, genaamd "Minimum-Maximum" in huis had, waar de nieuwe versies van de oude nummers nog net iets beter uitgewerkt zijn en bovendien vergezeld van 5.1 DTS sound en mooie grafics. Daar verbleekt deze Mix helaas een beetje bij...Het is nog steeds sublieme muziek natuurlijk en volgens mij ook uitermate geschikt voor instappers.

Die versie van Computerlove vind ik de beste, persoonlijk

Als we het dan toch hebben over welke nummers op The Mix het origineel overstijgen, dan ga ik toch eerder voor de volgende:

1. Die Roboter (swingender, langer en extra melodie laag)
2. Taschenrechner/Dentaku (stem harder in de mix en lesje Japans)
3. TEE/Abzug/MAM (vanwege ingenieuzere ritmes en gemoderniseerd dobbler-effect, alsmede symfonischer klinkende melodie)
4. Music Non Stop (voor uitleg zie mijn eerdere post)

Alles is een kwestie van smaak natuurlijk, maar voor wat betreft Computer Liebe hoor ik toch liever die huilende jengelsynth op het origineel in plaats van het uit software opgetrokken geluidje wat netjes afgepast de noten speelt op deze remix.

Maar diezelfde redenering gaat voor Trans Europa Express dan weer niet op, waardoor ik toch moet concluderen dat muziek vooralsnog een zeer persoonlijke beleving blijft, wat het uiteindeijk weer zo mooi en ongrijpbaar maakt.

ik vind de Autobahn van deze album beter te pruimen dan het origineel

ja ik vind hem ook niet noemenswaardig slechter, het formaat (nu slechts 9,5 minuut!) is wat praktischer. maar het origineel overtreffen is onmogelijk

Het nummer Autobahn hebben ze wel verkracht. Geen scheurende auto's meer, maar een bliepblieptechnodeuntje. Jammer.

geen scheurende auto's? nog eens goed luisteren vriend, ik hoor toch zeker wat porsche's voorbijscheuren rond minuut 4 en 5

Mooi album met mixnummers.
Normaal gesproken ben ik daar nooit een groot liefhebber van maar dit vind ik een geslaagde plaat met natuurlijk het weergaloze Autobahn

Toen hij uitkwam was ik enthousiaster dan nu. Het klonk verfrissend, maar nu erg jaren 90 style mix met te veel nadruk op het ritme. Het is niet meer dan een leuk album om zo nu en dan te draaien.

Autobahn klinkt hierop beter dan in 1974 vooral vocaal gezien, en Musique Non-Stop is zeer geslaagd in deze versie, maar The Robots en Pocket Calculator is dan weer slappe hap geworden in vergelijking tot het origineel. Verder mis ik op dit album Man-Machine en Numbers.

Verkies alle Minimum-Maximum versies boven de Mix versies.

De echte fan vindt Kraftwerk 's "The Mix (1991)" fantastisch .

Ik ben een echte fan, en ik vind 'm goed maar zeker niet fantastisch

Ook een fan, tis aardig maar ik zou graag de oude versies live horen in plaats van deze mix versie

De remixen zijn door Kraftwerk zelf gedaan.
Daardoor zijn ze in mijn opinie beter te pruimen dan dat ze door andere remixers gedaan zouden zijn. Vandaan weer eens een keer gedraaid, en klinkt toch niet slecht.
Moet ook eerlijk toegeven dat deze cd niet al te vaak de cd- speler ziet.
Waarom? tja, draai toch meer het origineel

Ik vind dit zeer luisterbaar en ik vind het zeker geen opgewarmde prak. Dit is voor mij een soort van alternatieve best-of en laat horen hoe Kraftwerk klonk in 1991. Latere live-versies (zoals op de CD Minimum-Maximum) laten iedere keer weer ge-update versies horen. Het is leuk om te vergelijken hoe het geluid van Kraftwerk zich door de jaren heen heeft ontwikkeld.

Voor mij net geen waardering voor vier sterren. Maar....met dit album is niks mis mee! Het klinkt zelfs nog verrassend goed voor de tijd waarin het uit kwam.

Even melden dat dit album als een regulier album beschouwd wordt.
Het is de band die haar oude nummers nieuw leven heeft ingeblazen.
Nieuwe versies van oude songs zijn (ondanks de titel) geen remixen.

De band zelf beschouwt het album trouwens ook als regulier.

Deze Kraftwerk wat mij betreft is zeker geen karikatuur van zichzelf, zoals eerder vermeld werd.

Ik luister dit album nu pas voor het eerst, omdat het me nogal een nutteloze collectie leek. Ik realiseer me daarom nu pas dat het overwegend deze versies zijn die onder het huidige, en alweer 15 jaar voortbouwende, gesamtkunstwerk van Kraftwerks liveshows liggen.

Met name Trans Europa Express/Metal on Metal, Radioactivity en Home Computer vind ik chique opgepoetst.

Het was een tijd geleden dat ik deze cd weer eens draaide, ik denk zelfs voor de 1ste keer vanuit de almighty oeuvre box. Dit deed ik nav mijn 2de hands aankoop voor heel weinig van deze cd maxi: Kraftwerk - Die Roboter (CD) at Discogs .

Mijn waardering gaat mijn een hapje omhoog, het waanzinnige Radioactivity is mijn favoriet van dit gerefreshte album.

Mooi remix album, het klinkt fris en fruitig zeg maar. Alleen is her wel jammer dat Autobahn in een korte versie is te horen, de normale twintig minuten versie is stukken beter. Wel is het mooi te horen welke invloed Kraftwerk op de moderne dansmuziek heeft gehad, hetgeen nu beter opvalt door de remixen. Kortom een leuke bijkomstigheid om dat nu te horen.

THE MIX 1991

Voor wie de muziek van Kraftwerk te gedateerd, te traag of te langdradig vindt, kan The Mix soelaas bieden. In 1991 herzagen Ralf Hütter en Florian Schneider enkele van hun bekendste stukken en staken die in een techno outfit. Ik ben doorgaans geen fan van artiesten die hun werk later remixen maar voor Kraftwerk maak ik met veel liefde een uitzondering. Want zonder afbreuk te doen aan de originele versies, zijn de remixen bijna stuk voor stuk winnaars. Alleen Computer Love werkt voor mij minder goed.

Ik rangschik de nummers van de CD graag in chronologische volgorden. Dat wil zeggen dat ik begin met Autobahn. De orginele versie van ruim 22 minuten wordt hier in ruim 9 minuten samengevat. En alle lekkere geluiden van toen zijn aanwezig. Maar het model van de auto is moderner. Ideaal voor wie de rit wat sneller wil uitzitten. De remake van Radio Activity is de meest drastische. Kraftwerk serveert een echte technotrack die een pak sneller pompt dan het origineel en ook de tekst onderging een update: het nummer focust nu veel meer op de gevaren van kernwapens en kernenergie in plaats van op het radioverkeer. Trans Europe Express onderging de minste wijzigingen omdat het origineel al volledig met beats was opgebouwd. Het tweeluik wordt dit keer opgevat als een drieluik waarbij Trans Europe Express het eigenlijke lied is. Abzug concentreert zich op de minimalistische ritmiek van de treinwagons op de sporen. In Metal On Metal keren we terug naar de melodielijn van de song en rijden we aan boord van de legendarische trein de nacht in.

Ik draai mijn zelf geconcipieerde vinyl editie van The Mix om. Kant 2 start dan met The Robots dat in deze remix op single verscheen (Radio Activity werd de tweede single van The Mix). Daarna kies ik voor Pocket Calculator als vertegenwoordiger van Computer World. Ik vind deze nieuwe versie misschien wel beter dan het origineel dat wat schwung miste. Dentaku was destijds de b-kant van de single en is gewoon Japans voor zakrekenmachine. Kraftwerk stoeit nog even door met de ritmes. Eindigen doe ik met het sublieme Music Non Stop dat alle beste stukken van het wat minder geslaagde album Electric Café samenbrengt. Die langspeler uit 1986 zal je niet in mijn top 5 aantreffen. Er staan ook een paar minder memorabele stukken op zoals zoals Sex Object en de matige single The Telephone Call waarop Kraftwerk zowaar gaat zingen. Electic Café zou vanaf 2009 omgedoopt worden tot Techno Pop, de oorspronkelijke werktitel van het album.

Zoals gezegd laat ik Computer Love vallen. Hetzelfde doe ik met Homecomputer dat elementen uit It's More Fun To Compute integreert: blauwdruk uit 1981 wordt voltooid techno product in 1991. Het hoeft niet te verwonderen dat Kraftwerk drie stukken uit Computer World in de tracklijst van The Mix opnam. Maar naar mijn aanvoelen iets te veel van het goede. Ik mis een remake van The Model en van het in 1983 als losse single verschenen Tour De France. Die single werd in 1999 op CD uitgebracht in zijn originele 7" en 12" versies en in een remix die niet zo misstaan hebben op The Mix.