Bryan Ferry - Royal Albert Hall 2020 (2021)

Nadat Bryan Ferry begin van dit jaar zijn eerste Solo concert uit 1974 in the royal Albert hall uitbracht, brengt hij nu zijn laatste concert uit in die zelfde royal Albert hall, eind maart 2020 om precies te zijn, toen heel de wereld al in een lockdown verkeerde maar Boris Johnston COVID nog bagataliseren, toen we hier al bevend achter de gordijnen niet meer naar buiten durfde, stond Bryan voor een uitpuilende volle zaal op te treden. Wat een luxe was dat toen, de Engelse gingen gewoon door totdat Boris zelf op de IC belande en ook dat laatste feestje werd afgeblazen.

We laten ons in 2021 allemaal vaccineren opdat we over pak 'm beet een half jaar weer concerten kunnen bezoeken. Er valt een hoop in te halen. "Royal Albert Hall 2020" plaats ik in ieder geval op mijn verlanglijst.

Dit concert is van 13 maart 2020, wij gingen op 16 maart 2020 in een hele intelligente lockdown. Op 13 maart waren er tien doden te betreuren in Engeland.

"All proceeds from this release will be shared between Bryan Ferry’s band and crew members in an effort to support them until they can perform live again."

Bryan Ferry / Royal Albert Hall 2020 | superdeluxeedition

Verleden jaar trakteerde hij ons met de release van zijn live-optreden 1974 in diezelfde tempel. Nu horen we hoe stevig Bryan ook 46 jaar later nog steeds klinkt. Met een songbook, met Roxy Music en solo, dat intussen nog indrukwekkender is geworden. Klassebak!

Zeer aardige live registratie van deze toch wel levende legende. Het stoort me wel dat het publiek er soms wel erg nadrukkelijk wordt in- en uitgemixt.

Hoogtepunten voor mij zijn Out of the Blue, Just Like You en Your Painted Smile. Bij de laatste is het vooral muzikale gedeelte wat zo broeierig en fantastisch is.

Uiteraard staan er ook nog de nodige covers op, deze prachtige versie Don't Think Twice It's Alright (prachtig mondharmonicawerk van Ferry) voegt erg veel toe. Na mensen als Adele, Billy Joel en zelfs Huub van der Lubbe hoef ik echt niet nog een versie van Make You Feel My Love (ondanks prachtig mondharmonicawerk van Ferry).

Het concert in de paleistuin in Apeldoorn misgelopen dankzij corona. Heb ik wel goed van gebaald, dus uit balorigheid deze dubbelaar maar gekocht. Het begin is prima maar vanaf The Bogus Man wordt het wel erg lekker. Zoals verwacht heeft hij een prima band om zich heen. Deze live versie van The Bogus Man is uitstekend, niet perse een favoriet van mij maar op dit live album wel. Knap! Hij blijft een all-time favoriet van mij onze Bryan Ferry. De man heeft een staat van dienst waar je u tegen zegt, net als Van Morrison. Als ik iets negatiefs moet melden dan is het de geluidskwaliteit van de LP, die is niet constant en soms wat mat/vlak. Dat had beter gekund Bryan!

Toch een punt naar beneden want ik stoor mij toch teveel aan de matige geluidskwaliteit (op vinyl) van deze dubbelaar. Dat zou anno 2021 toch niet meer nodig moeten zijn. Afgelopen week weer even geprobeerd maar deze verdwijnt weer voor een hele tijd in de kast.

Waarschijnlijk een van de laatste concerten van de grote Maestro.

De tracklist is gevarieerd met een aantal stevig ingekorte tracks om zoveel mogelijk nummers te kunnen spelen.

In deze nadagen klinkt Ferry's stem nog enigszins acceptabel, maar het is toch ook goed dat hij een klasse band om zich heen heeft verzameld.

Out of the Blue met de geweldige vioolsolo blijft mooi, alhoewel deze versie het wel aflegt tegen de onvolprezen openingsuitvoering van live album Viva Roxy Music, daar betreft het de allerbeste opening van een concert ooit en giert de viool van Eddie Jobson aan het eind als een overvliegende straaljager.

Maar op dit live album van een concert dat 45 jaar later plaatsvindt is er ook genoeg moois te horen.
De spanning in The Bogus Man blijft goed overeind en het koorwerk is goed toegepast. En ook hier vind ik Ferry echt goed zingen.

In Limbo is goed te horen dat de band goed op elkaar is ingespeeld, het klinkt wel iets tammer dan de vlammende uitvoering op Bête Noire.

Just Like You, een oude Roxy klassieker uit de Stranded periode wordt ook fraai gezongen.
Evenals Your Painted Smile, met een mooie rol voor de gitaar.

Don't Think Twice … Blijft voor mij Ferry's mooiste Dylan cover, waar in deze uitvoering de mondharmonica een belangrijkere rol krijgt dan de vleugel.

Bij Dance Away klinkt het geheel wel ineens wat dynamischer en lichter, de castagnetten klepperen helder door de boxen. Ook het opvolgende Avalon krijgt hier een prima uitvoering.

Enerzijds vind ik het ook dapper dat hij een nummer als Streetlife hier live speelt, het stamt uit een periode waarin hij fier, flashy en fel voor het voetlicht trad (1973) en die fase ligt wel achter hem, maar toch blijft er een aangename song over anno 2020.

De laatste drie songs zijn alle drie een trip down memory lane, lang vervlogen tijden die hier herleven.
Virginia Plain, waar het voor Roxy Music ooit allemaal mee begon krijgt hier een eigentijdse jas disgoed past.
Instrumentaal klinkt het ook nog steeds lekker. Maar het toont tevens aan dat de originelen tot het beste behoort uit de moderne muziekgeschiedenis.

Editions of You (die songtitel blijft meesterlijk) is een van mijn favorieten van For Your Pleasure, het krijgt hier de rol van uitsmijter en ik hoor dat de band hier heel gedreven speelt, de sax en toetsen brengen een heel smaakvol en het koortje geeft aan: partytime !

Er worden nergens geluidsbarrières doorbroken maar het werk wordt smaakvol en sophisticated gebracht, zoals we van deze heer van stand gewend zijn. Maar hier en daar wordt de felheid van vroegere dagen wel enigszins gemist, zoals bij Same Old Scene. Daarbij klinkt de productie soms wat dof, daarin sluit ik mij wel aan bij Rainmachine. Maar de diversiteit in de tracklist, een doorsnede van het hele oeuvre van Ferry solo en zijn band Roxy Music maakt dit toch tot een hele genietbaar live album. Daarbij klinkt het publiek dermate enthousiast dat het ter plekke in The Royal Albert Hall vast een feestje met hoofdletters was.

Het slotapplaus zegt genoeg….Ik had er graag bijgeweest….