Altın Gün - Yol (2021)

Vind dit hun fijnste plaat tot dusverre, ieder geval degeen die ik het vaakst op zal zetten. On en Gece blijven natuurlijk ook ontzettend tof, maar zie ik meer als studio-vertalingen van wat een waanzinnige liveband dit is. Yol staat veel meer op zichzelf en is niet alleen aanstekelijk, maar ook sfeervol, gelaagd en subtiel, met een heerlijke sound die droog en ruimtelijk tegelijk is.

Hier een inzichtelijk filmpje over het ontstaan van deze plaat: De derde Altın Gün, van platenkast tot drumcomputer - YouTube

Dat Altin Gün een geweldige op dreef zijnde live sensatie is hebben ze de afgelopen jaren al reeds op een veelal aan festivals bewezen. Dit multiculturele gezelschap heeft hun roots in de traditionele Turkse psychedelica die ook op de nieuwe plaat Yol in de vorm van het ophitsende Sevda Olmasaydi een plek opeist. Die interactie inspireert uiteraard ook tot het maken van nieuwe bruisende muziek. Doordat de optredens stil gelegd zijn krijgt Altin Gün de mogelijkheid om meer thuis te stoeien met keyboards en synthesizers.

Nu is het lastig om te gehele band in de studio onder te brengen, waardoor het accent van de groovende naar de climax toewerkende Afro funk en het stevigere gitaarwerk meer richting de retro elektronica en de opgekrikte drummachines verschoven is. Logisch dus dat ze de seventies sound van On en Gece meer achter zich gelaten hebben en zich nu met volle overgave verdiepen in de new wave en disco uit de jaren tachtig. Een universele voortzetting van het geluid, waarbij die typerende Turkse achtergrond zich nog meer inmengt met de alsmaar uitpuilende smeltkroes aan fuserende stijlen.

Het is mooi om te zien hoe het Amsterdamse gezelschap rondom de indie bassist Jasper Verhulst die in het verleden al actief was in Lola Kite en Moss zich maar blijft door ontwikkelen, en ook internationaal steeds meer opgepakt wordt. Het is dan ook een bijzonder uniek collectief, die het buiten die muzikale veelzijdigheid die intimiteit op het podium weet samen te brengen tot die uitnodigende vrijkaart om het publiek aan het dansen te krijgen.

Toch krijgt die donkere vintage new wave beleving op Yol steeds sterker de overhand. Het duistere Ordunun Dereleri heeft een opbouw die aansluit bij de spannende passages van karakteriserende Amerikaanse jaren tachtig series. De flitsende Knight Rider bliepjes worden ondersteund door grimmige Hill Street Blues getinte geluidslandschappen. Begrijpelijk dus dat daar deze single zo massaal opgepakt wordt, en men met gezonde nieuwsgierigheid de band in het vizier houdt. Een betere introductie buiten de grenzen kan Altin Gün zich niet toewensen.

De Turkse zangpartijen worden op toepasselijke wijze afgewisseld. Erdinç Ecevit Yildiz neemt die zwaardere grimmige mannelijke vocalen voor zijn rekening, terwijl Merve Dasdemir haar stem koppelt aan de sterk op de Euro synthpop georiënteerde tracks als het heerlijk fris rondhuppelde Bulunur Mu en de kermisflipperkast van Yüce Dag Basinda. Het dansbare Maçka Yollari ligt in het verlengde van Love on Your Side van Thompson Twins, gerecycled volgens de Altin Gün principes om er een denderende repeterende song van te maken.

Natuurlijk hebben ze die ritmische wah-wah Afro funk niet helemaal achter zich gelaten, en zitten er weer ouderwetse uitblinkers als Hey Nari tussen en de met stoere reggae blazers opgepimpte Kara Toprak, waarbij er minder nadrukkelijk naar dat elektronische speelveld geknipoogd wordt. Als drijfkracht Jasper Verhulst zich bij de hypnotiserende psychedelische Kesik Çayir op de voorgrond plaats merk je nogmaals dat hij een grote chemische katalysator achter het geheel is, al weet hij die rol ondergeschikt aan het totaalplaatje vorm te geven.

Yol is veel meer dan een internationaal gericht visitekaartje, Yol is een regelrechte uitnodiging voor een groots opgezet cultureel avondfeestje. Haal die kleurige glitterjasjes, opgepoetste dansschoenen en fluorescerende haarverf maar weer uit de kast.

Altin Gün - Yol | Pop | Written in Music - writteninmusic.com