The Smiths - Best... I (1992)

Essentiele verzamelaar, geldt overigens ook voor deel 2. 4*

Het nadeel is alleen dat deze band meer verzamelaars dan reguliere albums heeft. Ik heb dat altijd vreemd gevonden.

't Heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat Warner Bros. The Smiths onder contract kreeg in het jaar '87 (haha! ). Op het moment dat The Smiths echt "groot geld" gingen opleveren, implodeerde de groep - en bleef Warner achter met dat contract - wat moet een platenfirma doen? Compilaties maken

Ja maar dan weten ze echt geen maat te houden ! En voor fans zijn deze verzamelaars vaak niet eens aanlokkelijk gemaakt (en gelukkig ook maar).

Het enige album wat ik heb van de Smiths. Moet als de sodemieter op zoek naar de albums van deze band!! Ongelooflijk dat ik dit altijd links heb laten liggen... Maar ga het nu weer inhalen! Heerlijke muziek dit!

Trouwens, zelden zo'n geniaal nummer gehoord als Girlfriend In a Coma. Die eenvoud, die stem... wauw!

Welkom bij de club!

Ik heb deze vanochtend maar eens gedraaid. En nog een keer, en nog een keer. Geweldig zeg..........En eigenlijk ook daarvoor nooit serieus naar geluisterd.

4*

Mijn eerste kennismaking met deze helden. Veel 'oh!-is-dat- liedje-van-déze-band momenten' toen ik het album in de platenzaak beluisterde.

Prachtige verzamelaar (net als II)

Ik vind dit een goede verzamelaar; maar je moet dan zeker ook deel 2 aanschaffen, want de mooiste nummers staan echt verdeeld over beide albums.

How Soon Is Now? blijft voor mij de ultieme Smiths song ooit!!

Je kan in plaats van de Best Of 1 en 2 kopen beter Singles kopen, da's echt een geweldige compilatie.

http://www.musicmeter.nl/forum/15/3122/
http://www.last.fm/event/232113

Beetje uit de richting voor mij, maar een goed initiatief.

Ik vond dit eerst een zeurderige plaat, maar hij wordt alleen maar beter nu ik hem vaker opzet. Morrisey heeft een stem war je aan moet wennen vind ik.
Mijn zoontje van vier vindt dit ook mooie muziek zegt ie! en da's en goeie referentie

De laatste tijd weer regelmatig opgezet.
Wat valt mij op,...de nummers blijven tijdloos.
Maar grote favorieten blijf je altijd houden, en dat zijn voor mij in dit geval, ' This Charming Man' , ' What a difference does it make?' , en vooral ' Hand in Glove' .

The Smiths vond ik op U2 na, de beste band uit de jaren '80.
Zij waren gespecialiseerd in pakkende, gevoelige popsongs met gitaarbegeleiding, waarmee zij zich doelbewust tegen de synthipopstroming afzetten.
De klagende stem van Morrissey waaraan je moet wennen, het gitaargeluid van Marr en de teksten die afwisselend maatschappijkritisch, poëtisch en zwartgallig zijn vormen de belangrijkste ingrediënten van the Smiths. In Groot-Brittannië werden the Smiths door de critici en een deel van het publiek op handen gedragen, daarbuiten waren ze minder bekend en kregen ze later het etiket "alternatief" opgeplakt. Eigenlijk zijn the Smiths de grondleggers van wat later "Britpop" wordt genoemd.
Vele singles van the Smiths verschenen niet op hun reguliere albums, maar staan wel op deze "best 1" die met deel 2 een geheel vormt.
Zeker "This Charming Man", "What Difference Does It Make?", " Girlfriend in a Coma", "Some Girls Are Bigger Than Others" en "Panic" (dat hier een bescheiden hitje werd) zijn absolute toppers.

Heb ook alle reguliere albums van deze topband, maar voor mensen die ze niet kennen, kan ik deze 2 verzamel cd's van harte aanbevelen als introductie.

In de jaren 80 zijn The Smiths volledig aan mij voorbij gegaan. Ik luisterde toen meer naar Ultravox, Talk Talk, Tears For Fears, enz.
Tot 1993... toen ben ik met een vriend op vakantie geweest. We reden met een kleine auto half door Europa. We hadden maar een paar cassettebandjes... met muziek van The Smiths... Uren naar deze muziek geluisterd, terwijl we over de Europese wegen reden. Nog steeds komen herinneringen van die vakantie naar boven bij beluisteren van de muziek van The Smiths.

Na de vakantie heb ik meteen deze Best I gekocht en ook Best II. Een prachtige combinatie. Zo had ik 28 tracks van The Smiths in huis, voorlopig voldoende. Wat later heb ik ook het reguliere album "Meat is Murder" erbij gekocht voor een paar tracks die niet op deze Best I en II stonden.

Ik kan je platen als The Smiths, Hatful of Hollow en vooral theQueen Is Dead erg aanraden.

Ik heb hem net gekocht, vind dit een interessante band maar had helaas neit van ze in huis. Bij deze heb ik nu dit album. Ik zal hem alvast eens opleggen.

Het geldt ook voor mij, dat the Smiths aan mij voorbij zijn gegaan in de jaren 80. Ik heb pas dit album aangeschaft, en nu snap ik waarom. Een erg saaie zangstem, monotoon, soms tegen het zeurderige aan, en, wat ook niet onbelangrijk is, op zich helemaal niet zo'n mooie melodieën. Ik weet dat er mensen zijn die het helemaal niet met me eens zullen zijn, maar...dit is mijn mening. En over smaak valt niet te twisten.

Ik ben in de 80-er jaren ook afgeknapt op de slappe melodieën. Sinds gisteren geef ik de Smiths een nieuwe kans, en deze hernieuwde kennismaking bevalt me toch wel goed. De teksten zijn prima en bij vlagen is de muziek zeer meezingbaar. De refreinen zijn vaak sterk, maar helaas modderen de melodieën in de coupletten vaak maar een beetje door, wat ongetwijfeld te maken zal hebben met de beperkte omvang van Morrissey's zangstem. Al met al is het wel een band met een eigen gezicht en een originele sound, en dat kan lang niet elk 80-er jaren popgroep van zichzelf zeggen.

Beste band ooit...beste teksten ooit...beste gitarist ooit...flawless discography (op golden lights na)