Architecture in Helsinki - Places Like This (2007)
mijn stem
42 stemmen
0
geplaatst: 15 juni 2007, 23:01 uur
Het vorige album van Architecture in Helsinki maakte mij vrolijk. Het was een chaotische bende en het kon me niet deren.
Vol verwachting begon ik een tijd geleden aan de opvolger:
Red Turned White is al onmiskenbaar Architecture in Helsinki. Het waait alle kanten op en de zang neigt vaak naar kinderlijk. Op de vorige cd had ik daar geen moeite mee, maar ik merkte dat het hier soms wat ging storen, maar ach de muziek is dik in orde dus dan maakt het niet uit.
Pompompompom over naar Heart It Races. Hier neigt de zang naar infantiel. Was dat op die voorganger ook zo? Het nummer is uiterst melig, ook muzikaal gezien. Wat mijn betreft net even té melig.
Hold Music is wederom lekker huppelend. De zomer komt er aan en we zijn allen heel blij. Je moet er voor in de stemming zijn en dan werkt dit uitstekend. Wat dit nummer betreft verschilt het dus per draaibeurt hoe ik er tegenaan kijk. In elk geval vind ik dit dan weer best leuk. Het neigt wat naar Talking Heads.
Feather In A Baseball Cap heeft een wat simpele deun die wel degelijk slim in elkaar steekt. Het is iets minder volgepropt en klinkt daardoor wat spannender.
Underwater is dat ook. Een aparte ondertoon (de zang lijkt soms wat Afrikaans) en het klinkt lekker broeierig.
Op Like It Ar Not keert het kinderlijke weer terug en gelijk ook de irritatie bij mij. Ik kan me op dit soort momenten simpelweg niet voorstellen dat ik daar voorheen geen last van had.
Vrolijk? Zeker, maar het slaat wat door.
Debbie vind ik ook iets te veel categorie 'meligheid troef'. Het zit prima in elkaar, maar ik kan vooral de zang wat minder verdragen.
Lazy (Lazy) is weer wat meer Talking Heads, maar halverwege ontmoeten ze Man Man........... zoiets. Leuk nummer, waar ik niet veel op aan te merken heb (ja de zang blijft bedenkelijk).
Nothing's Wrong komt wat chaotisch over maar heeft wel degelijk structuur op de een of andere manier. Goed volgepropt maar nergens storend.
The Same Old Innocence vind ik een lekkere afsluiter. De beat is goed en het nummer daardoor pakkend.
Jammer dat er blijkbaar opeens wat irritaties over met name de (achtergrond-) zang is ontstaan bij mij, want daar had ik bij de vorige cd geen last van.
De nummers zijn nog steeds van prima kwaliteit en onmiskenbaar Architecture in Helsinki.
Leuk plaatje maar van de vorige genoot ik meer: 1 punt lager en daarmee dus 3*. Maar een glimlach wisten ze me toch wel weer te bezorgen....
Vol verwachting begon ik een tijd geleden aan de opvolger:
Red Turned White is al onmiskenbaar Architecture in Helsinki. Het waait alle kanten op en de zang neigt vaak naar kinderlijk. Op de vorige cd had ik daar geen moeite mee, maar ik merkte dat het hier soms wat ging storen, maar ach de muziek is dik in orde dus dan maakt het niet uit.
Pompompompom over naar Heart It Races. Hier neigt de zang naar infantiel. Was dat op die voorganger ook zo? Het nummer is uiterst melig, ook muzikaal gezien. Wat mijn betreft net even té melig.
Hold Music is wederom lekker huppelend. De zomer komt er aan en we zijn allen heel blij. Je moet er voor in de stemming zijn en dan werkt dit uitstekend. Wat dit nummer betreft verschilt het dus per draaibeurt hoe ik er tegenaan kijk. In elk geval vind ik dit dan weer best leuk. Het neigt wat naar Talking Heads.
Feather In A Baseball Cap heeft een wat simpele deun die wel degelijk slim in elkaar steekt. Het is iets minder volgepropt en klinkt daardoor wat spannender.
Underwater is dat ook. Een aparte ondertoon (de zang lijkt soms wat Afrikaans) en het klinkt lekker broeierig.
Op Like It Ar Not keert het kinderlijke weer terug en gelijk ook de irritatie bij mij. Ik kan me op dit soort momenten simpelweg niet voorstellen dat ik daar voorheen geen last van had.
Vrolijk? Zeker, maar het slaat wat door.
Debbie vind ik ook iets te veel categorie 'meligheid troef'. Het zit prima in elkaar, maar ik kan vooral de zang wat minder verdragen.
Lazy (Lazy) is weer wat meer Talking Heads, maar halverwege ontmoeten ze Man Man........... zoiets. Leuk nummer, waar ik niet veel op aan te merken heb (ja de zang blijft bedenkelijk).
Nothing's Wrong komt wat chaotisch over maar heeft wel degelijk structuur op de een of andere manier. Goed volgepropt maar nergens storend.
The Same Old Innocence vind ik een lekkere afsluiter. De beat is goed en het nummer daardoor pakkend.
Jammer dat er blijkbaar opeens wat irritaties over met name de (achtergrond-) zang is ontstaan bij mij, want daar had ik bij de vorige cd geen last van.
De nummers zijn nog steeds van prima kwaliteit en onmiskenbaar Architecture in Helsinki.
Leuk plaatje maar van de vorige genoot ik meer: 1 punt lager en daarmee dus 3*. Maar een glimlach wisten ze me toch wel weer te bezorgen....
* denotes required fields.
* denotes required fields.