The Church - Priest=Aura (1992)

The Church waren al jaren actief toen ze wat bekendheid kregen met Under The Milky Way.
Ze hadden de pech dat de postpunk al wat op zijn retour was, waardoor ze niet konden doorstoten naar het grote publiek.
Under The Milky Way zou zich ook later ontwikkelen tot een klassieker, mede door de film Donnie Darko.
Mij pakte deze gelijk, al blijf ik het intro wel heel erg op Space Oddity van David Bowie lijken.
The Church is een van de vele voorbeelden dat postpunk in Australië door veel bands werd opgepakt, waarschijnlijk leefde de scene daar ook veel meer dan in de VS.
In Europa was dit wel het geval, de Nederpop leefde op, zo ook de Neue Deutsche Welle, en in België, Frankrijk, en tig andere landen was iets soortgelijks aan de gang.
The Church was hierdoor een van de vele bands, en kon in Europa lastig doordringen.
Priest=Aura is een wat duisterder album, de sfeer doet wat Oosters aan, en voor een postpunk band, is dit meer een luisteralbum geworden.
Eigenlijk is dit een plaat geworden, welke ik in de lijn vind passen bij Children van The Mission, Ocean Rain van Echo & the Bunnymen, en Tinderbox van Siouxsie & the Banshees.
Iets intiemer en ingetogener, maar qua geluid en gevoel vergelijkbaar.
Maar 1992 was de tijd van de opkomst van de grunge; Britpop ontwikkelde zich, dus wie zat er te wachten op een Australische band met postpunkinvloeden?
Ik zelf toen ook niet, was ook wel toe aan iets nieuws.
Pas later vele albums van The Church leren kennen, waarvan deze wel een van de betere is.