Feeding Fingers - I Won't Eat the Horror (2021)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Tephramedia
-
Barely Two (3:21)
-
Eat My Eyes or Please Them (3:31)
-
I Won't Eat the Horror (3:40)
-
I Am Embracing Birds (2:59)
-
Each Smiling Someone (2:57)
-
Life Sized Mornings (3:26)
-
Chalk and This (2:37)
-
Procedures Followed (3:28)
-
Strangled Little Else (3:52)
-
I Can't Be Beautiful (3:20)
-
Smile at Us and Suffer (2:39)
-
Stapled to Your House (2:14)
-
This Question Is Cruel (3:48)
-
Goodbyes That Last for Years (4:50)
0
geplaatst: 20 januari 2021, 11:51 uur
Wat ik zo op zijn Bandcamp pagina heb beluisterd, heeft Justin Curfman de "out of tune" synthesizers goeddeels overboord gegooid en hoor ik weer gitaren. Stuk toegankelijker dan zijn vorige 3 albums.
0
geplaatst: 20 januari 2021, 12:10 uur
reptile71, klopt het dat Feeding Fingers weer een driemansformatie is geworden?
0
geplaatst: 20 januari 2021, 14:47 uur
Geen idee... volgens mij is de cd opgenomen door Curfman samen met Bradley Claborn (bassist).
0
geplaatst: 20 januari 2021, 16:11 uur
Chameleon Day schreef:
En heeft het album (weer) een "Cure" gedomineerd geluid?
En heeft het album (weer) een "Cure" gedomineerd geluid?
Luister en oordeel zelf, zijn vijf nummers van dit album te beluisteren.
0
geplaatst: 20 januari 2021, 16:39 uur
Soms kan Justin Curfman muzikaal best heel boeiend zijn om dan weer plots knarsend als een stuk schoolbordkrijt uit de bocht te vliegen. Iets met een tegen de haren instrijkende reeks noten en zangpartijen die net niet de juiste toon lijken te treffen. Maar ook dit is Justin Curfman! Mooi of niet, het is het type melancholische uithalen die mij soms eerder ergeren dan raken.
Goodbyes That Last for Years klinkt - voorlopig - nog het meest 'goed in het gehoor' liggend. Bij mij althans. We gaan het geheel horen binnenkort! Want voor een goed oordeel moet je deze liedjes vaker en dit album vooral even in z'n geheel beluisteren! Dit schrijven is daarom slechts een eerste indruk gebaseerd op de vrijgegeven nummers.
Goodbyes That Last for Years klinkt - voorlopig - nog het meest 'goed in het gehoor' liggend. Bij mij althans. We gaan het geheel horen binnenkort! Want voor een goed oordeel moet je deze liedjes vaker en dit album vooral even in z'n geheel beluisteren! Dit schrijven is daarom slechts een eerste indruk gebaseerd op de vrijgegeven nummers.
0
geplaatst: 27 februari 2021, 01:19 uur
Het is dus een volledig gitaar georiënteerd album geworden. Is het dan (zoals het debuut Wound in Wall) een Cure geïnspireerd geluid geworden? Nee, dat dus zeker niet. De post punk invloeden zijn zeker nog aanwezig, maar er wordt weer een duidelijke eigenzinnige Curfiaanse draai aan gegeven.
Makkelijk verteerbaar is het nog steeds niet, maar dit album is voor mij toch duidelijk genietbaarder dan zijn laatste drie worpen. Hoewel ik een klassieker als Swallow Me wel mis.
Makkelijk verteerbaar is het nog steeds niet, maar dit album is voor mij toch duidelijk genietbaarder dan zijn laatste drie worpen. Hoewel ik een klassieker als Swallow Me wel mis.
0
geplaatst: 28 februari 2021, 19:14 uur
Alicia schreef:
Soms kan Justin Curfman muzikaal best heel boeiend zijn om dan weer plots knarsend als een stuk schoolbordkrijt uit de bocht te vliegen. Iets met een tegen de haren instrijkende reeks noten en zangpartijen die net niet de juiste toon lijken te treffen. Maar ook dit is Justin Curfman! Mooi of niet, het is het type melancholische uithalen die mij soms eerder ergeren dan raken.
Goodbyes That Last for Years klinkt - voorlopig - nog het meest 'goed in het gehoor' liggend. Bij mij althans. We gaan het geheel horen binnenkort! Want voor een goed oordeel moet je deze liedjes vaker en dit album vooral even in z'n geheel beluisteren! Dit schrijven is daarom slechts een eerste indruk gebaseerd op de vrijgegeven nummers.
Soms kan Justin Curfman muzikaal best heel boeiend zijn om dan weer plots knarsend als een stuk schoolbordkrijt uit de bocht te vliegen. Iets met een tegen de haren instrijkende reeks noten en zangpartijen die net niet de juiste toon lijken te treffen. Maar ook dit is Justin Curfman! Mooi of niet, het is het type melancholische uithalen die mij soms eerder ergeren dan raken.
Goodbyes That Last for Years klinkt - voorlopig - nog het meest 'goed in het gehoor' liggend. Bij mij althans. We gaan het geheel horen binnenkort! Want voor een goed oordeel moet je deze liedjes vaker en dit album vooral even in z'n geheel beluisteren! Dit schrijven is daarom slechts een eerste indruk gebaseerd op de vrijgegeven nummers.
Na het album twee keer - helemaal - beluisterd te hebben, bloeien de liedjes eindelijk een beetje open. En toch kan ik de neiging niet helemaal onderdrukken om op dat denkbeeldige dekseltje van mijn oude cassettedeck te tikken in de ijdele hoop dat het bandje beter wil gaan draaien. Ik blijf dus bij hetgeen ik eerder heb geschreven.
NB: De weergave van dit album op Bandcamp is iets beter dan op Spotify.
* denotes required fields.
* denotes required fields.