Feeding Fingers - I Won't Eat the Horror (2021)
mijn stem
4 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Tephramedia
-
Barely Two (3:21)
-
Eat My Eyes or Please Them (3:31)
-
I Won't Eat the Horror (3:40)
-
I Am Embracing Birds (2:59)
-
Each Smiling Someone (2:57)
-
Life Sized Mornings (3:26)
-
Chalk and This (2:37)
-
Procedures Followed (3:28)
-
Strangled Little Else (3:52)
-
I Can't Be Beautiful (3:20)
-
Smile at Us and Suffer (2:39)
-
Stapled to Your House (2:14)
-
This Question Is Cruel (3:48)
-
Goodbyes That Last for Years (4:50)
0
geplaatst: 28 februari 2021, 19:14 uur
Alicia schreef:
Soms kan Justin Curfman muzikaal best heel boeiend zijn om dan weer plots knarsend als een stuk schoolbordkrijt uit de bocht te vliegen. Iets met een tegen de haren instrijkende reeks noten en zangpartijen die net niet de juiste toon lijken te treffen. Maar ook dit is Justin Curfman! Mooi of niet, het is het type melancholische uithalen die mij soms eerder ergeren dan raken.
Goodbyes That Last for Years klinkt - voorlopig - nog het meest 'goed in het gehoor' liggend. Bij mij althans. We gaan het geheel horen binnenkort! Want voor een goed oordeel moet je deze liedjes vaker en dit album vooral even in z'n geheel beluisteren! Dit schrijven is daarom slechts een eerste indruk gebaseerd op de vrijgegeven nummers.
Soms kan Justin Curfman muzikaal best heel boeiend zijn om dan weer plots knarsend als een stuk schoolbordkrijt uit de bocht te vliegen. Iets met een tegen de haren instrijkende reeks noten en zangpartijen die net niet de juiste toon lijken te treffen. Maar ook dit is Justin Curfman! Mooi of niet, het is het type melancholische uithalen die mij soms eerder ergeren dan raken.
Goodbyes That Last for Years klinkt - voorlopig - nog het meest 'goed in het gehoor' liggend. Bij mij althans. We gaan het geheel horen binnenkort! Want voor een goed oordeel moet je deze liedjes vaker en dit album vooral even in z'n geheel beluisteren! Dit schrijven is daarom slechts een eerste indruk gebaseerd op de vrijgegeven nummers.
Na het album twee keer - helemaal - beluisterd te hebben, bloeien de liedjes eindelijk een beetje open. En toch kan ik de neiging niet helemaal onderdrukken om op dat denkbeeldige dekseltje van mijn oude cassettedeck te tikken in de ijdele hoop dat het bandje beter wil gaan draaien. Ik blijf dus bij hetgeen ik eerder heb geschreven.
NB: De weergave van dit album op Bandcamp is iets beter dan op Spotify.
* denotes required fields.
* denotes required fields.