Wojciech Kilar - Il Sole Nero (2007)

Kilar is op hoge leeftijd weer wat meer met filmmuziek bezig. Regisseur Zanussi vroeg hem na Persona non Grata weer voor Il Sole Nero. Een nogal dubieuze korte uitgaven (Krzysztof Komeda uitgaves soms ook zo het geval) , die ik wel snel wil luisteren.

Het is mooi om te zien dat Kilar maar door blijft componeren met dubbele lagen adagio achtige stukken, op veel momenten de stilte op acht wil nemen en zijn sumblieme gevoel voor melodie nog niet kwijt is.Heel subtiel is zijn van componeren waarbij akkoorden afgewisseld worden met een laagdrempelig orkest geluid of gewoon stilte om daarna weer verder te gaan. Hierdoor lijkt het stuk (Track 2 oa.) niet alleen veel trager te zijn dan het werkelijk is, ook raakt het veel dieper en werkt veel psychologischer. Voor meer voorbeelden zijn daar scores van Portrait of a Lady, From a Far Country en nog vele andere. 5 sterren

Op hoge leeftijd?
Ennio Morricone is ouder en John Williams ook...

Doet er niks aan af dat dat ie al erg op leeftijd is.

Dat is waar maar de 2 grootste Componisten (waarvan 1 héél erg mijn favo is ) zijn ook op leeftijd en die maken ook nog veel Scores ik wilde ze dus even een complimentje geven.