Wojciech Kilar - Il Sole Nero (2007)

Het is mooi om te zien dat Kilar maar door blijft componeren met dubbele lagen adagio achtige stukken, op veel momenten de stilte op acht wil nemen en zijn sumblieme gevoel voor melodie nog niet kwijt is.Heel subtiel is zijn van componeren waarbij akkoorden afgewisseld worden met een laagdrempelig orkest geluid of gewoon stilte om daarna weer verder te gaan. Hierdoor lijkt het stuk (Track 2 oa.) niet alleen veel trager te zijn dan het werkelijk is, ook raakt het veel dieper en werkt veel psychologischer. Voor meer voorbeelden zijn daar scores van Portrait of a Lady, From a Far Country en nog vele andere. 5 sterren