Weezer - OK Human (2021)

0pnieuw niet een al te overtuigend album van Weezer, maar om positief te openen OK Human lijkt na wat luistersessies in elk geval beter als het Teal en Black album, twee platen waarvan de eerste uit louter covers bestond, die lieten toch een vrij zwakke indruk achter en scoorden dan ook een onvoldoende.
Dit album bevat met onder andere All My Favorite Songs, Grapes of Wrath en Here Comes the Rain tenminste nog een aantal nummers die de moeite waard zijn, al is het geheel me toch weer te slap en soft.
Iets wat ook voor het grootste gedeelte voor de teksten geldt. Pittige Rocksongs als Surfwax America, No Other One en Hashpipe, zoals op de eerste drie platen van Weezer tref je hier dan ook niet aan. Het is voornamelijk ongevaarlijke pop zonder nauwelijks enige dynamiek wat de klok slaat. Past weliswaar prima in het huidige tijdsbeeld van een risicoloze, overbezorgde maatschappij waar alle scherpte langzaam maar zeker wordt verwijderd maar ik wordt niet bepaald vrolijk van.
Uiteindelijk krijgt OK Human nog wel een kleine voldoende. Ten eerste voor een aantal leuke en aardige nummers die met een wat krachtigere benadering nog geslaagder hadden kunnen zijn en verder voor het feit dat er bij Weezer toch weer wat progressie in lijkt te zitten.
Benieuwd of ze dat met hun binnenkort te verschijnen (alweer) nieuwe plaat Van Weezer nog wat verder kunnen uitbouwen.

Weezer, of ze nu zo mooi orkestraal versterkt worden, zoals hier, of straks, als ze met Van Weezer Van Halen een eresaluut proberen te brengen, ze behouden voor mij steeds hun originaliteit, pit en power. Dit hier wordt bij iedere beluistering aangenamer om horen, soms klinkt me dit zelfs regelrecht Queenesk in de oren! Grote artiesten kunnen gerust eens een ander jasje aantrekken, ze komen er mee weg.