Myles Sanko - Memories of Love (2021)

Met behulp van de lijst met recent uitgekomen albums hier op MuMe doe ik m'n best om de nieuwe releases bij te houden die zijn gelabeld met het genre 'rock', maar een goede soulplaat wil ik ook niet missen. Maar worden die nog gemaakt dan?
Ja gelukkig maar, dit is er zo eentje, en wat voor één.
Dit album heeft het allemaal; goede composities, smaakvolle arrangementen, kraakheldere productie en niet te vergeten het stemgeluid van mr. Sanko zelf. Het album vervalt geen seconde, hoe vaak ik 'm ook luister.
Voor mij de ontdekking van het jaar.

Myles Sanko, er is waarschijnlijk geen sympathiekere zanger te vinden. Ik heb de beste man al een aantal keer live mogen aanschouwen en buiten zijn stemgeluid overtuigd hij ook altijd met zijn zeer sympathieke voorkomen. Wat natuurlijk ook erg mee helpt is dat hij al vanaf zijn EP uit 2013 zeer fijne muziek maakt en ik kan alvast verklappen dat het met dit nieuwe album niet anders is. Misschien is dit wel zijn beste werk tot nog toe. Neem bijvoorbeeld opener Where Do We Stand met zijn mooie sfeervolle intro. Een muzikaal rijk nummer met een jazzy inslag, energieke zang, mooi koortje en die fijne stem van Myles. Of het door funky drums gedreven Rainbow in Your Cloud. Wederom instrumentaal rijk met ruimte voor een pianosolo die hoorbaar enthousiast aangespoord wordt door Sanko. Ook een songs met een zomerse vibe. Whatever You Are heeft ook weer zo'n heerlijke uplifting sfeer. Dit is comfortabele muziek, mooi gezongen en sterk ingespeeld. Die hoge kwaliteit gaat moeiteloos door met het op gospel gestoelde Freedom is You. Wederom een positieve vibe en de fijne energie die Myles er ook zelf in stopt. Broken is dan meer een rustige, sfeervolle en warm bezongen nummer. Hier kan je wel een beetje op wegdromen. Never My Friend bestaat vooral uit piano en stem. Een mooie, kale song die vooral sterk gezongen is. Ook vrij rustig is In the Morning. Een song vol met koperwerk en een relaxte sfeer. Streams of Time is misschien nog wel rustiger. Je zou het bijna een beetje bluesy kunnen noemen, maar ook jazzy met vooral een sterke opbouw. Who to Call is meer sereen van karakter met meer dan voldoende sfeer. Prettige muziek is dit toch ook weer. Afsluiter Blackbird Song maakt het sterke album helemaal af. Een song die vooral uitblinkt in subtiliteit.