Muddy Waters - At Newport 1960 (1960)

Rond deze tijd (begin jaren zestig) bekend geworden bij het blanke publiek, die pas toen bekend werd met de live Chicago-boogie sound.

Van grote invloed op mensen als Jimmy Page (Led Z.) en Eric Clapton.

Regelrechte klassieker!

Een briljante plaat, die mij hooked on blues maakte. Ik heb steeds maar de neiging om blues te meten aan deze plaat. Weinigen halen dit niveau en al helemaal niet qua zang.

Volgens mijn inschatting is dit ook zijn beste live plaat ooit.

Fantastische plaat.

Eén van de beste chicago blues platen ooit.

Got my mojo working, but it just won't work on you!

Overduidelijk dé inspiratie voor het Rolling Stones geluid. Onvervalste bluesritmes die met uitstekende stem vertolkt worden. Al met als een heerlijk album. Eén van de betere in de jaren tussen de vroege rock 'n roll en The British Invasion.

Fantastische liveplaat van deze blueslegende. "At Newport" is een klassieker in het blues genre! Muddy Waters is een geweldige zanger met een portie emotie in zijn stem waardoor je elke song ingezogen wordt. Naast "Live at the Regal" van B.B. King behoort "At Newport" tot de buitencategorie van de (blues) liveplaten. Persoonlijk vind ik Muddy Waters nog intenser als hij akoestisch speelt ("Folk Singer" uit 1964), maar met de begeleidingsband waar Muddy Waters zich hiermee op het podium waagt is ook helemaal niets mis. Echte authentieke blues voor elk moment van de dag!

Ik meende dat ik al had gestemd. Ik ken deze immers al behoorlijk lang, maar heb 'm net pas aangeschaft. Hoe dan ook is dit een must in elke bluescollectie. Een ware bluesklassieker die tot in de eeuwigheid deel zal uitmaken van de bluescanon. Al was het alleen al om de grote invloed die deze plaat heeft gehad op o.a. de Stones, Clapton en Led Zeppelin. Volgens de geschiedschrijving was deze plaat ook van groot belang bij het aan de man brengen van blues bij een blank publiek.

Het is exemplarische chicago blues. Muddy's stem boeit altijd en ook zijn band is dik in orde. Wellicht valt te stellen dat hij later iets energieker en vlammender klonk. Overduidelijk spelplezier is echter wel aanwezig, met name in 'I've Got My Mojo Working'. Tof hoe hij die vervormingen met z'n stem maakt, 'brrrrrr'! Naar het schijnt was Muddy aan 't einde te uitgeput om 'Goodbye Newport Blues' nog zelf te zingen. Misschien is het dus meer de opname dan het ontbreken van energiek spel. Dat nummer zou overigens weer spontaan geschreven zijn, lees ik op Wikipedia.

Het is ten slotte ook een prima introductie tot Muddy Waters of (chicago) blues.

Heerlijke swingende bluesplaat is dit hee! Muddy Waters schijnt veel invloed gehad te hebben op andere artiesten met zijn Chicago-blues. Ik hoor dr wel wat Stones-achtig geluid er in . Maar laat ik het hebben over de sound zelf, die is echt lekker om naar te luisteren. Echt heel mooi hoe een gitaar, piano en mondharmonica samen klinken . Vooral het laatste instrument draagt heel veel bij aan de sound en de sfeer, die neergezet wordt.

Alle nummers van deze liveplaat klinken trouwens lekker en heb niet echt favorieten. Eigenlijk vind ik ze allemaal wel goed en opvallend vrolijk! I've got my Jojo Working neigt zelfs naar het grappige, met dat ge-brblbrlblrbl van Muddy.

Aanleiding om dit (vele jaren later nog eens) te beluisteren is de topic “1001 albums die je moet horen voor je sterft!” want ik ben absoluut geen bluesliefhebber, maar tot mijn verrassing ken ik nog vele nummers op dit energieke livealbum. Hoewel ik vele blues met sloom blijf associëren, kan Muddy Waters flink uitpakken in onder andere Tiger in Your Tank en I Feel So Good. Nog even vermelden dat Muddy Waters één van de favoriete gitaristen is van Angus Young van AC/DC. Eén van mijn stellingen blijft luiden dat blues pas live tot zijn recht komt en dit livealbum bewijst dat nog eens, de bonustracks skip ik maar.

Mooi ook om dat publiek los te horen komen tijdens de plaat! His mojo is definitely working on them.. zeg maar, en ook op mij. Toffe plaat, met name dus kant B.

Ik heb hier een geremasterde reissue vsn met een andere frontcover foto. Originele foto staat op de achterkant. Deze reissue is aangevuld met 2 extra live nummers.

Voor de rest ....een goede vroege live registratie met aardig wat Muddy standards erop.

Jazeker, dit is een klassieker in het blues genre en een geweldig en belangrijk concert in 1960 daar op het (blanke) jazzfestival van Newport. Maar is het ook het beste live concert van Muddy Waters ooit? Dat waag ik te betwijfelen. Hij heeft er nogal wat gegeven en deze registraties mogen er bijvoorbeeld ook zijn:

Muddy Waters - Live (1971) (06/1971 Mister Kelly's, Chicago)
Muddy Waters - Muddy "Mississippi" Waters Live (1979) (later aangevuld met 'more')
Muddy Waters & The Rolling Stones - Live at the Checkerboard Lounge (2012) (11/81)

Maar goed, dit Newport concert met een fantastische band, waaronder de geweldige en bekende pianist Otis Spann, is ook erg goed. Met in de hoofdrol natuurlijk Muddy Waters met zijn fraaie stem. En een sterke setlist, waarvan (I'm Your) Hoochie Coochie Man, Baby Please Don't Go en zeker slotnummer I've Got My Mojo Working geweldig zijn. Wat gaat het publiek daarop ook uit zijn dak. Leuk om te horen 60 (!) jaar later.

Oei, wat vet toch dit. Die beelden van dit concert en met name van I've got my mojo workin' vind ik ongekend. Je voelt de energie en dat voor een concert van bijna 65 jaar oud.