Dead or Alive - Youthquake (1985)

Echt een jaren '80 top 40 bandje, maar dan wel een erg goede. In het genre zijn You spin me round en Lover come back to me toch best wel "klassiekers" te noemen.
Toen produceerden Stock, Aitken en Waterman nog goede pop, hierna werd het al snel dramatisch slecht.

Leuk album, apart bandje... "You Spin Me Round Like A Record" is natuurlijk ook fantastisch... de weinige keren dat ik "draai", is deze kraker er altijd bij.. ambiance verzekerd op de dansvloer



Goh, ik wist niet dat S,A & W ooit kwaliteitspop geproduceerd hadden? Dat is nieuw voor mij.. ik ken helaas enkel hun "dramatische wapenfeiten"....

You Spin Me Round en nog wat nummers van dit album vallen bij mij in de categorie goede pop.
Daarna was het telkens hetzelfde nummer met alleen een andere titel uitgevoerd door een andere artiest

"You spin me round" is top. Staat eigenlijk nog als een huis vind ik. Het nummer is iewat gepimped maar de beat vind ik super. Ze waren hun tijd best vooruit, best hip. Ik vind het een goede zanger, goede stem. Niet alle nummers van dit album zijn even leuk, er staan een paar uitschieters op.

-3.5-

Super album!! Misschien een of twee mindere nummers maar in het algemeen kwaliteit muziek. En die stem van pete Burns......Fantastish!!En als je denkt dat stock, Aitken & waterman alleen maar altijd hetzelfde is zou je eens naar "cake & eat it" moeten luisteren....Of naar hun follow-up "mad, bad & dangerous to know"Tuurlijk klinkt SAW wel door maar DOA heeft toch zeker ook een heel eigen geluid!!

Eigenaardige band. Vind spin me en lover come back wel leuk maar de rest vind ik wat minder interessant.

Wat een laag gemiddelde voor een best leuk plaatje.

4 sterren van mij. Boordevol potentiële hitsingles!

"You Spin Me Round (Like a Record)" heb ik steeds een minder aftreksel gevonden van "Two Tribes" van Frankie Goes To Hollywood. De heren Stock, Aitken en Waterman wisten wel waar ze de mosterd vandaan moesten halen.

You Spin Me Round is juist een lekkere vrolijke danskraker die zelfs een barhanger als ik de dansvloer opkrijgt. Het heeft allemaal niets om het lijf en het is volstrekt inwisselbare pop. Maar desondanks swingt het lekker de pan uit. De andere nummers vind ik toch wat minder.
If I get to know your name... tutututu.

Ik kwam per toeval bij een artikel uit smash hits van 1985 met een interview van Pete Burns met Morrissey. Morrissey zegt weer iets heel moois: "most people have somebody who they can fall back into their arms. When I fall back, I hit concrete.."
Nu wilde ik weten hoe het met Pete Burns ging en ontdekte dat er in de laatste jaren voor hem veel veranderd is. Wat doet deze man zichzelf toch aan?

Aan het eind van een doodlopende weg.
Verlaten fabriekshallen.
Maar schijn bedriegt.
Als je goed luistert hoor je muziek.
Steeds weer hetzelfde melodietje.
Ruimtes verdeeld in kleinere kamertjes.
Would Be artiesten in ijzeren kooitjes.
Weggeplukt in slecht draaiende discotheken.
Uitgerangeerde aan lager wal rakende zangers.
Sterallures in overvloed inbegrepen.
Ergens in een hoekje stapelen de geflopte soapsterretjes zich op.
Hopend op een nieuw bestaan.

Wat ouder wordende kalende mannen achter een mengpaneel.
Proberen de nieuwe Boney M uit te vinden.
Vluchtig contact met Frank Farian.
Stock, Aitken & Waterman in hun zoektocht naar de nieuwe supersterren.
Besluiten om een heel leger op ons los te laten.
Dead Or Alive moet de wereld al vast wakker schudden.
Frontman als biseksuele zeerover.
Als een soort van Eva concurreren met Adam Ant.

Als gothic georiënteerd bandje niet aan de slag komen.
Wayne Hussey heeft deze Piet Piraat al verlaten.
Maar de kapitein verlaat pas als laatste een zinkend schip.
Pete Burns klopt wanhopig aan bij een stel producers.
Die beloven om van hem een idool te maken.
En zo het geschiedde.

You Spin Me Round slaat gelijk aan.
Dansvloeren raken overbevolkt.
Youthquake is echter continue herhaling.
Een deuntje wat maar blijft binnen dringen.
Maar wel een prettig deuntje.

Achteraf bleek de wereld nog niet klaar te zijn voor Dead Or Alive.
Al snel raakten ze weer op de achtergrond.
Terwijl het muzikale brein hun imperium steeds verder uitbreiden.
Strategische zetten.
Schaakmat voor Stock, Aitken & Waterman.
Via Bananarama met Venus volgde blijvende naamsbekendheid.

Pete Burns schopte het Big Brother kandidaat.
Het leven als marionet bleef zich herhalen.
Weer een product van een poppenspeler.
Die achter de schermen aan de touwtjes trekt.

wat maak jij veel worden vuil aan deze waardeloze band.

Laat hem, deric raven brengt leuke recensies.
Anderzijds heb ik het eens dat Dead or Alive niet veel voorstelt. You Spin Me Round (Like a Record) kun je nog een aardige meezinger noemen, Lover Come Back to Me is daar een kopie van en nadien is deze band in de vergetelheid geraakt.

ok, dan laten wij hem.

Wel typerend voor het jaren 80 geluid.

Hoe bedoel jij?

Stock, Aitken & Waterman productie.

Right, ik dacht even dat jij in de richting ging dat Dead or alive zijn stempel op het jaren tachtig geluid zou hebben gedrukt.

Dat zeker niet.
ze waren een onderdeel van een grote hitmachine, die steeds hetzelfde geluid bij verschillende artiesten gebruikten.

Om het korter te zeggen: fabriekspop.
Die Stock, Aitken & Waterman producties waren inderdaad typerend voor het hitgeluid in de tweede helft van de jaren '80 maar tevens het begin van de definitieve aftakeling van de hitparade. Vanaf dan maakten popgroepen in de hitlijsten plaats voor door producers ontworpen prefab-acts (zoals Dead or Alive marionetten waren van Stock, Aitken & Waterman).

Ik ken hiervan tracks 1, 7 en 8 en moest toen erg om lachen om de clips.
Het deed mij toen erg denken aan Adam and the Ants met dat piraten-imago.
De zanger had veel weg van een gothic-versie van Paul King en viel meteen op met zijn stem.
Pete Burns heeft ooit nog eens met Julian Cope (later Teardrop Explodes en solo) en Pete Wylie (later in The Mighty Wah! en solo) in het bandje The Mystery Girls gezeten.
Wylie en Cope hebben daarvoor ook nog met Ian McCulloch (later in Echo and the Bunnymen) in Crucial Three gezeten.
Dead or Alive heeft het toch nog een aantal albums volgehouden, maar dan zonder grote internationale hits.
Net zoals bij King het geval was, waren de reguliere albums niet meer verkrijgbaar. Toch zag je hun grootste hit You Spin Me Round (Like a Record) op vele jaren 80-compilaties staan.

Dit album is een schoolvoorbeeld van foute 80's-pop. Mechanische, vaak nietszeggende, gevoelloze en zielloze popdeuntjes voorzien van botte, kitscherige synthesizerdreunen die bovendien nauwelijks van elkaar verschillen (productie: Stock, Aitken & Waterman). Pete Burns vind ik ook geen bijzondere zanger die het vooral van zijn imago moest hebben. Toegegeven, You Spin Me Round (Like a Record) is best aanstekelijk en It's Been a Long Time en Cake and Eat It hebben ook wel iets (dat laatste vooral door die intro) maar voor de rest zijn deze band en dit album om te vergeten tenzij je een jaren '80-criticus bent die wil aantonen wat er mis was met de jaren '80.

Nou dit album is zo slecht nog niet. Ligt in het verlengde van hun hit, maar hele album is hartstikke aanstekelijk en liefhebbers van You Spinned Me komen met dit album volledig aan hun trekken, Lover Come Back to Me, doet me meer aan Divine denken uit dezlefde periode.
Dit album is natuurlijk ook gedateerd in die tijd, en mensen van nu zullen dit helemaal niks vinden, ik ben in die tijd opgegroeit en vind het aanstekelijke pop/wave voor de liefhebber. Voor mij een mooie 7. en als ik wil dansen dan kan ik dit in ieder geval draaien.

Ik denk at de singles uit hun begin periode rond 1982 jou nog meer zullen aanspreken, met Wayne Hussey van The Mission als bandlid.

YouTube - Dead Or Alive - Number Twelve (unreleased,1982)

YouTube - Dead Or Alive - It's Been Hours Now (Alternative Mix)

YouTube - Dead Or Alive - The Stranger

YouTube - DEAD OR ALIVE / I'm Falling (1980)

Totaal andere band Leon. nooit geweten dat hun ook in die hoek hebben gezeten. It's Been Hours en I.m Falling zijn favoriet bij mij.

Wayne Hussey zat eerst in deze band voordat hij naar Sisters Of Mercy ging, om vervolgens The Mission op te richten.
Zanger Pete Burns is trouwens tegenwoordig niet meer te herkennen.
http://worldofwonder.net/wp-content/uploads/2012/08/268743_10150942138570178_438612135_n.jpg

Is die ook al vrouw geworden net als Keith Caputo?

Die linkjes uit nieuwsgierigheid beluisterd en het zit duidelijk in de hoek van Joy Division/ Echo & the Bunnymen maar een divisie lager (Pete Burns is geen beste zanger) en inderdaad zowat de voorbode van Sisters of Mercy. Wel vind ik dit interessanter dan die mechanische pop op dit album.

Dat vind ik dus ook.
Een band als Soft Cell klonk in het begin ook totaal anders dan waarmee ze bekend zijn geworden.
Helaas is er geen album met de beginperiode van Dead Or Alive te vinden.

Link

Dead Or Alive? Voor zanger Pete Burns het eerste althans,op zijn 57 ste geveld door een hartstilstand...