menu

David Gray - Skellig (2021)

mijn stem
4,00 (37)
37 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Folk / Pop
Label: AWAL

  1. Skellig (5:00)
  2. Dún Laoghaire (4:32)
  3. Accumulates (4:57)
  4. Heart and Soul (4:20)
  5. Laughing Gas (3:20)
  6. No False Gods (2:09)
  7. Deep Water Swim (4:08)
  8. Spiral Arms (6:55)
  9. The White Owl (3:48)
  10. Dares My Heart Be Free (6:05)
  11. House with No Walls (3:43)
  12. Can't Hurt More Than This (4:32)
  13. All That We Asked For (2:38)
totale tijdsduur: 56:07
zoeken in:
avatar van kevin2
4,5
Prachtig album met het titelsong over een rots partij ten westen van Ierland

avatar van Zwaagje
Deze zag ik niet aankomen. Groot fan, dus ik ben benieuwd.

avatar van TheRiverPoet
4,5
Wat een schitterende plaat van deze geweldige zanger. Een van z'n beste albums voor mij, niet te veel elektronica en meer in de folkachtige hoek. Begreep uit een interview wat ik met hem zag dat hij deze liedjes de afgelopen 15 jaar heeft geschreven en ze nu pas heeft opgenomen met een klein groepje muzikanten en heeft gebundeld op dit album omdat ze goed bij elkaar passen. Klopt wat je zegt Kevin2. Als je je ogen dichtdoet met deze muziek op, dan waan je je ook echt ergens in het ruige Ierse landschap. Het liedje Accumulates heb ik trouwens al eerder gehoord ergens. Misschien op YouTube ofzo. Hoe dan ook, nu staat ie op dit prachtige album.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: David Gray - Skellig - dekrentenuitdepop.blogspot.com

David Gray - Skellig
David Gray draait inmiddels bijna dertig jaar mee, maar weet zich toch weer te vernieuwen op Skellig dat anders klinkt dan zijn meest succesvolle albums, maar wel het vertrouwde hoge niveau haalt

Het is vooralsnog verrassend stil rond het nieuwe album van de Britse muzikant David Gray, terwijl hij met White Ladder toch een million-seller op zijn naam heeft staan. Ik vind persoonlijk vrijwel al zijn albums goed en ook Skellig heeft me weer aangenaam verrast. Het album is voorzien van een wat traditioneler aandoend, zeer stemmig en soms wat atmosferisch geluid, dat wat minder de kant van de pop op gaat dan de meest succesvolle albums van David Gray. Het is een geluid dat soms ruw en oorspronkelijk klinkt, maar het steekt allemaal weer razend knap in elkaar, net als de songs van de Britse muzikant. Wederom een bijzonder fraai album van David Gray.

De Britse singer-songwriter David Gray maakte halverwege de jaren 90 drie albums die echt bijna niemand opvielen, maar werd een wereldster met het in 1998 verschenen en terecht uitvoerig bejubelde White Ladder. Sindsdien is het succes van David Gray helaas weer deels verdampt, maar de Britse muzikant staat nog altijd garant voor uitstekende albums, zoals hij twee jaar geleden nog liet horen met Gold In A Brass Age, dat ik schaar onder zijn betere albums.

Deze week verscheen een nieuw album van David Gray en ook Skellig had niet veel tijd nodig om me te overtuigen. White Ladder van David Gray viel 23 jaar geleden op met folky songs, die een eigentijds tintje kregen dankzij subtiele flirts met elektronica. De rol van deze elektronica heeft David Gray sindsdien langzaam maar zeker afgebouwd en ook Skellig doet niet veel moeite om modern te klinken.

Skellig werd gemaakt met vooral Ierse muzikanten, onder wie Robbie Malone en David Kitt en zangeres Niamh Farrell. De muzikanten hebben gekozen voor een redelijk compact arsenaal aan instrumenten. De songs op Skellig moeten het voor een belangrijk deel doen met piano, gitaar, bas en drums, waarna de Britse klassieke muzikante Caroline Dale de songs hier en daar nog wat verder mag invloeden met haar cello.

Ondanks het beperkte aantal instrumenten klinkt Skellig zeker niet Spartaans, maar wel wat traditioneler, misschien stiekem ook wat Keltischer en zeker atmosferischer dan de vorige albums van David Gray. Ik ben persoonlijk zeer gecharmeerd van het sfeervolle geluid op het nieuwe album van de Britse muzikant, die zijn muziek wat verder heeft teruggebracht tot de essentie.

Toch klinkt Skellig geen moment kaal, zeker niet wanneer de cello de lege ruimte fraai inkleurt, en het is ook zeker geen eenvormig album. David Gray keert op zijn nieuwe album terug naar zijn roots met songs vol invloeden uit de folkrock, maar is ook de lekker in het gehoor liggende songs van zijn meer pop georiënteerde albums niet vergeten, wat prachtige songs oplevert, die zich ook nog eens makkelijk opdringen.

De albums van David Gray pik je er alleen al door zijn stem meestal makkelijk uit, maar Skellig borduurt wat minder voortvarend voort op het zo herkenbare David Gray geluid dan zijn voorgangers. Enerzijds door het smaakvolle geluid zonder al te veel opsmuk, maar ook de zang klinkt hier en daar net wat anders, zeker wanneer David Gray zijn vocalen laat omringen door de mooie stem van Niamh Farrell.

De muziek van de Britse muzikant had altijd al iets melancholisch of zelfs weemoedigs en dat is niet veranderd op zijn nieuwe album, waarop de melancholie in de zang en de teksten nog wat wordt versterkt door de sfeervolle maar ook vaak wat donkere klanken. Het voorziet het album van een bijzondere sfeer.

Skellig zal niet zo makkelijk een breed publiek aanspreken als White Ladder bijna 25 jaar geleden deed, maar liefhebbers van mooie popsongs met een folky inslag moeten makkelijk kunnen vallen voor het nieuwe album van David Gray. Zelf ben ik als een blok gevallen voor het nieuwe album, dat bijna een uur lang betovert met stemmige klanken, uitstekende zang en songs van het niveau dat we inmiddels kennen van David Gray.

Skellig is ook nog eens een lockdown album dat de sfeer van de rare wereld waarin we al bijna een jaar leven fraai weet te vangen. Het levert nog een aantal extra bonuspunten op. David Gray draait inmiddels heel wat jaren mee, maar hij weet me met Skellig toch weer te verrassen. Dat is knap. Erwin Zijleman

avatar van rebjuh
4,0
Wauw, wat mooi

Ik ken niks anders van deze artiest... En ik ben nieuwsgierig. Where to start..?

avatar van erwinz
4,5
rebjuh schreef:
Wauw, wat mooi

Ik ken niks anders van deze artiest... En ik ben nieuwsgierig. Where to start..?


White Ladder, zijn bekendste album. Iets meer pop, maar nog steeds mooi.
Hierna:
Mutineers
Gold in a Brass Age

2,5
Bij White Ladder steekt deze wel heel bleekjes af...

avatar van TheRiverPoet
4,5
Rebjuh, Life in Slow Motion is ook prachtig. Een van z'n beste, volgens mij dan. Ik kan niet zo goed tegen drumcomputers/beats die je op bijvoorbeeld White Ladder veel hoort, al staan daar wel goeie nummers op. Veel plezier met ontdekken!

avatar van rebjuh
4,0
TheRiverPoet, Sooheej, erwinz
Thanks all! Ben heel benieuwd, vond dit al zo cool. Ga even wat albums in mijn bieb zetten.

avatar van Lura
3,5
Sooheej schreef:
Bij White Ladder steekt deze wel heel bleekjes af...

Ja hoor, daar is ie weer. (Copyright André van Duin)

avatar van AOVV
rebjuh schreef:
Wauw, wat mooi

Ik ken niks anders van deze artiest... En ik ben nieuwsgierig. Where to start..?


Wat mij betreft is Foundling uit 2010 ook erg mooi, naast de platen die erwinz aanhaalt. Veel luisterplezier!

Deze nieuwe komt er behoorlijk onverwacht, moet ik zeggen. Klinkt wel weer mooi, erg sober op het eerste gehoor, en misschien ook wat lang, maar ik moet deze eens wat aandachtiger beluisteren, denk ik.

Sowieso een toffe artiest!

avatar van Zwaagje
Ik weet het eerlijk gezegd nog niet bij dit album. Voor mij nog moeilijk te doorgronden en dat terwijl de voorganger mij direct in zijn greep hield ondanks alle elektronica. Nog even op repeat zetten.

avatar van Broem
4,0
Hier ook een paar keer op repeat gehad. Ken alleen dat befaamde White Ladder album van hem. Mwah. Dit album weet mij toch wel te raken. Hij heeft niet de meest aantrekkelijke stem maar wonderwel passend bij de sfeer van zijn liedjes. Daar zit ook de kracht van dit album. Muzikaal mooi in balans en toch voldoende afwisselend. Nou ja, gewoon heerlijke luistermuziek waar je wel even voor moet gaan zitten. Dan ontvouwt zich iets moois.

avatar van Jake Bugg
4,0
David kan het nog altijd. Wondermooie liedjes schrijven

Nu live op Youtube te bekijken btw!

avatar van vinylbeleving
4,0
Wat een prachtig album van meneer Gray. Het voorlaatste album vorige vond ik aardig, maar lang niet zo ingeleefd als dit album. Het is een conceptalbum over Skellig, een rotspartij in de zee, ten westen van Ierland. Het thema draagt prachtig bij aan de sfeer van deze plaat. Skellig is immers een mystieke plek waar in de 14e eeuw monniken afgeschermd leefde. Of zoals Gray zelf aangeeft tijdens een interview: 'dichter bij God, kun je niet komen'.
Dat Gray ruim 20 jaar na White Ladder met zo'n prachtig album zou komen, waarin pop en Keltische melodieën samenkomen, had ik niet verwacht. Skellig is er om bij weg te dromen, en nog lang van te genieten.

Gast
geplaatst: vandaag om 20:47 uur

geplaatst: vandaag om 20:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.