Oeps... Alicia drukte per ongeluk op de verkeerde knop en foetsie... wég was het bericht! Maar ik heb 'm teruggetoverd:
Een heuse Floydiaans intro, bij tijd en wijle een uithalende, getormenteerde of lekker schor klinkende Robin, een verhalend en licht psychedelisch sfeertje, enkele flarden jaren '80 (stadion) rock à la Journey of zoiets, uitstekende gitaarsolo's en mooie melodieën. En wij reizen gedwee mee in zijn tijd en kunnen er nog slechts naar terugverlangen. Hier klinkt dus een overbekend en wellicht een beetje ouderwets geluid en dat is logisch, want Robin vertelt. Maar het is wel een Cosmograf geluid zodat je niet het idee hebt dat de tijd helemaal stil heeft gestaan.
Rattrapante zal zeker een plekje krijgen tussen al dat andere fraaie werk van multi-instrumentalist Robin Armstrong en zijn muzikale vrienden. Welke plek dat gaat worden zal op een of ander moment in de toekomst blijken en omdat er in dit tijdperk toch verder niet veel te doen valt, kunnen we maar beter gaan genieten van alweer de achtste muzikale 'terug in de tijd' trip van Robin Armstrong.
(Of is het toch de negende...?)