Ryley Walker - Course in Fable (2021)

De verwachting is hoog gespannen na Axis Bent en Rang Dizzy

De volledige recensie staat op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Ryley Walker - Course In Fable - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Ryley Walker - Course In Fable
De Amerikaanse muzikant Ryley Walker voegt nog wat invloeden toe aan zijn muziek en overtuigt met een bonte mix van folk(rock), psychedelica, progrock, jazz(rock) en songs die de fantasie blijven prikkelen

De Amerikaanse muzikant Ryley Walker maakte in 2014 diepe indruk met het met psychedelische folk gevulde All Kinds Of You en maakt die indruk sindsdien met alle albums die hij onder zijn eigen naam uitbrengt. Het zijn albums waarop steeds weer nieuwe invloeden worden toegevoegd, wat nu een bijzondere mix van onder andere folkrock, progrock en jazzrock oplevert. Samen met een aantal geweldige muzikanten en een uitstekende producer heeft Ryley Walker een album gemaakt dat je na één keer horen wilt koesteren en bovendien volledig wilt ontdekken. Het is een album vol muzikale hoogstandjes, maar ook een album zonder haast. Bijzonder mooi.

De meeste recensenten zijn behoorlijk enthousiast. Ik deel dat niet. Prima gemusiceerde plaat, maar ook een beetje grauw en anoniem. Walker heeft kennelijk in een diep persoonlijk dal gezeten en zijn wederopstanding heeft geleid tot deze plaat. Good for him, aardig album.

Maakte in het begin van zijn carrière al indruk als meersterfolkgitarist. Is op hetzelfde elan doorgegroeid tot een polyvalent singer-songwriter, die zowel op de markt van folk, jazz, Americana als rock thuis is. Deze plaat is opnieuw een hoogtepunt.

Mijn iPod schoot op shuffle en ik luisterde naar een nummer van Nick Drake, dacht ik. Een nummer dat ik nog niet kende in ieder geval en opvallend modern klonk. Mensen die zich afvragen hoe Nick Drake in 2021 geklonken had kunnen hebben, adviseer ik Course in Fable te luisteren, om te beginnen met 'Shiva With Dustpan'.

Natuurlijk gaat dit verhaal niet helemaal op. Ryley Walker bewandelt een aantal muzikale paden op zijn nieuwe plaat, waar folk, jazz, pop en gitaar met een rockgeluid samenkomen en -smelten tot heel prettige nummers. Zowel luisterliedjes als een stevige muur van geluid en allemaal met smaak gemaakt en gepresenteerd.

Ik kende Walker eigenlijk nauwelijks. Als mijn herinnering het echt doet, heb ik ooit geluisterd naar 'Primrose Green', een plaat die onvoldoende indruk maakte en op het vlak van singer-songwriter, folk en country zat. Voor mij bij kennismaking niet genoeg om verder in te investeren. Daarna ben Walker niet meer tegengekomen.

De nieuwe plaat werd mij toegezonden en verdween op de digitale stapel in mijn iPod. Waar die dus door toeval tijdens het boodschappen doen uit naar voren komt. Af en toe gebeurt dat en dan laat ik het ding zijn ding doen. Soms levert dat een interessante kennismaking op, zoals met Course In Fable, die inmiddels regelmatig door het huis klinkt. Prima plaat, met een prima associatie.

Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

Een heerlijk album, één van mijn favorieten van 2021. Vakkundig, gevarieerd met gave wendingen in verschillende nummers. Folkrock met jazzy invloeden. Alhoewel ik geen groot liefhebber ben van jazzmuziek, vind ik de vrije vorm in de nummers zeer geslaagd. BIj het luisteren krijg ik constant het beeld voor ogen dat de band in een cirkel zit, waarbij ze goed op elkaar letten en elkaar goed volgen. Het is alsof ze elkaar scherp aankijken bij de verschillende tempowisselingen, om elkaar bijna blindelings te volgen op het pad, waarvan ze van te voren nog niet weten waar het eindigt.

Ryley is goed bij stem, enthousiasme spat er van af. Heerlijke gitaarinteractie tussen Ryley Walker en Bill Mackay. Een album waar ik zelf blij van wordt.