Humanity's Last Breath - Välde (2021)

Humanity's Last Breath zet met dit album mijn inziens een flinke stap voorwaarts. De ruggengraat van de sound bestaat nog steeds uit "djent"-georiënteerde deathcore met een vleug dissonantie - een sound waarmee landgenoten Vildhjarta zowat mee begonnen zijn. Echter roert de band sfeer-versterkende stijlelementen uit de symfonische death metal en atmosferische sludge doorheen de saus. Het resultaat is een lekker duister werkstukje dat voor mij bij het meer memorabele aan deathcore-gelinkte werk van de laatste jaren hoort.

Bruut maar behoorlijk vermoeiend, dit derde volwaardige album van deze zweedse doemdenkers. De loodzware en dreigende deathcore steekt geweldig in elkaar en is productioneel met haast wiskundige precisie in elkaar gezet, al had de toevoeging van wat meer rustmomentjes, groove en dynamiek geen kwaad gekund. Het is nu allemaal wel erg overweldigend, met vaak tegendraadse, abstracte songstructuren, waardoor je als luisteraar op gegeven moment een beetje murw bent gebeukt. Maar, zoals gezegd: wel bruut!