Slagsmålsklubben - Boss for Leader (2007)

Sponsored By Destiny vind ik juist één van de mindere nummers, dus de rest zal je zeker positief verrassen!

Het begint gewoon met het geniale Hänt, de eigenaardige, maar aanstekelijke vocals dragen het nummer, en na enkele keren, doe je het gewoon na. Sponsored by Destiny vind ik persoonlijk minder tof, maar zeker niet slecht. Het heeft een zeer tof melodietje, maar die ruis ertussen vind ik niet zo tof. Daarna heb je Speedboats, die mij nostalgische gevoelens terug brengt voor de Nintendo 8-Bit games. Gewoon toffe melodieën en leuke vocals waarvan je eigelijk niet meteen zou denken dat ze ingezongen zijn. Wat ik tof vind aan dat nummer, is dat de melodie op verschillende manieren word gebracht.

The World Welcomes Fame is niet zo speciaal, maar wel tof! Daarna komt er één van mijn persoonlijke favorieten, Malmö Beach Night Party. Die melodie, die nostalgie, die vrolijkheid! Gewoon top! Het volgende nummer Dysparennia heeft een zeer leuk begin, en ook toffe melodieën, maar is ook geen hoogvlieger. Spanska Förhoppningar doet me denken aan de openingstune van South Park, en ik vind het nummer zelf heel leuk. Met het gefluit achtige geluidje ertussen en dergelijke, top nummer!

Daarna komt mijn persoonlijke favoriet, namelijk het geweldige Han Som Tuggar Med Öppen Mun Dör. Bouwt geweldig op, naar een fantastische climax, een nummer die je na één luisterbeurt al vastgrijpt, en zich meteen in je trommelvlies nestelt! Voor mij het beste nummer van het album! Ongekende vrolijkheid!

Borg of Hate is niet zo speciaal, en Pälsmästaren kent een zeer leuk melodietje, maar op het einde van de song, hoor je zowat 3 minuten ruis, waarna dan nog een klein stukje piano volgt. Waarom het zo vreemd afsluit weet ik niet, maar het doet geen afbreuk op de rest van het album. Heb mijn stem verhoogt naar 5*, en nummer 2 in mijn persoonlijke top 10!

Geweldig album. Eigenlijk vind ik Dysparennia het enige ietwat saaie nummer. Eerst vond ik het vanaf daar al saai worden, maar tegenwoordig ervaar ik het supervrolijke Han Som Tuggar..., het supertrippy Borg of Hate en het superspringerige Pälsmästaren ook als geweldige nummers. Het blijft bovendien de hele speelduur gevarieerd, in sfeer én tempo. Genreoverstijgend, durf ik bijna te zeggen, maarja het blijft natuurlijk wel bitmuziek. Leuk overigens ook de vastlopende computer in het laatste nummer (althans, zo hoor ik het).