The Snuts - W.L. (2021)

Indierock van 4 Schoolvrienden, de meest gehoorde ontstaansvorm van bands op het Exit-eiland. Dan wordt onderscheiden van andere namen toch een dingetje. Vooral op thuisbasis Schotland super populair en kan me herinnneren dat ze op Eurosonic als komende ster werden geintroduceerd. Na een EP en leuke singels is er nu een Heel album.

Album opener is niet een veroverende rocksong maar een akoestische verfraaid met melancholische viool. Daarna komen de catchy gitaren hoor. Die afwisseling is over hele album hoorbaar en maakt het een prettig luisteren, naar Rocksongs voor festivals (Always), avontuurlijke Indie (Coffee&Cigarettes) en Folky luistersongs (Boardwalk). Aan vergelijken valt niet te ontkomen. Mijn referenties zijn dan The Kooks, The Wombats, beetje The Fratellis.
Of die afwisseling een pré is of gevolg van het niet kunnen maken van duidelijke keuzes, kan ik niet beslissen. Het geheimen wapen van de band is in ieder geval zanger Jack Cochrane die alle muzikale richtingen vol overtuiging zingt en ook nog al die totaal verschillende stylen de juiste sfeer mee weet te geven.
Een geslaagd debuut album, waarop geen onderscheidend geluid is te horen,
maar ze zijn nog jong dus dat kan allemaal later nog.

Hier staan toch echt wel enkele indie pop/rock pareltjes op, nummers als always, glasgow en coffee en cigarettes zijn prachtig. Verder is het een beetje een wisselvallige plaat maar deze heren bewijzen wel dat ze hele goede songs kunnen schrijven. Vooral de zanger bevalt me heel erg. Tof bandje, ga ik zeker eens checken op een of ander festival.

Heb de songs op de extended versie ontdekt. (track 14-17) . Dat zijn de werkelijke parels, waar de zang van Jack Cochrane vol tot zn recht komt, met alleen akoustisch begeleiding, viool of cello als extra accent.
Verslavend...... en weer 0,5 * erbij.

We zijn het hierbij dus allebei mee eens

Ook wel eens fijn!

Always is geweldig, ligt nog in de auto beoordleing komt nog.

Glasgow Krijg hier echt kippenvel van. Dit is de indierock die ik graag hoor. Zeker met dit voorjaar!

Update: als ik text van paar weken her herlees, is er wel wat gebeurd met the Snuts. (z'n bandnaam werkt ook nie mee). Toen hoorde ik terughoudendheid, beperkingen enzo. Inmiddels ouder en wijzer:
Zanger Jack Cochrane is de ontdekking van 2021. alles valt op zn plek.
Eerst wat een rommeltje met singersong versus rock/pop
Daarna: wat een geweldige zangstem.
Vervolgens : luister nauw eens naar die power in alle tracks. een groot luister feest.

Always en Glasgow zijn al ontdekt. voorspelling: dat is pas het begin

Hele fijne plaat, Passenger meet Arctic Monkeys. Zeer prettig geluid, fijne zanger, goeie sfeer. Laat de lente maar komen.

En er komt een nieuwe plaat!!

Heel sterke eerste helft; luchtig zonder oppervlakkig te worden; tweede helft nét iets minder, maar alsnog een dikke vier sterren voor het Britse antwoord op The Black Keys.

The Black keys??? Daar lijkt dit in de verste verte niet op