Dordeduh - Har (2021)

henrie9 schreef:
Met zo'n goede reden dus oor verleend aan 't nog illuster onbekende Roemeense Dordeduh.

Don Cappuccino schreef:


Voor jou misschien, maar Dordeduh had anders al best wel een status in de underground-metalwereld (Har is de tweede plaat) en ook door de connectie met Negurã Bunget, die met het album OM een ware cultklassieker op hun naam hebben staan.

henrie9 schreef:

Ok, tijd dus om die dan maar ook eens op te gaan opzoeken. Zie nu zelfs dat MM al heel wat van hun werk heeft opgelijst. Als ik het goed begrijp evenwel scoort bij jou daarvan, incl. ook Dar de Duh, eerste van het duo, enkel OM even hoog als huidige nieuwe 'Har' ?

henrie9 schreef:
Jens Bogren, producer bij Devin Townsend, Opeth, Dimmu Borgir, deed zijn ding nu ook met... Met zo'n goede reden dus oor verleend aan 't nog illuster onbekende Roemeense Dordeduh. Maar, man man, met wat een epische opener komen ze daar zomaar uit de kelder naar je toegekropen. 'Tîmpul Întâilor', modern donker prachtstuk in opbouw en arrangementen, direct al twaalf machtig spannende minuten. Deze memorabele toon gezet, een uur en nog 7 magistrale songs verder is er zomaar een knoert van een avontuurlijke metalplaat afgeleverd, overwaard om dit jaar naast je grootste metalmasters te in te lijsten! Verschillende stijlen en sounds worden, clean, chanting en hard gezongen, op filmische wijze samengevoegd, naadloos, Dordeduh heeft lak aan vakjes. Elke song ademt anders. Fusion van black metal, subtiele folktoetsen met onbekende Roemeense instrumenten, pompende atmosferische Devin Townsend-electronics, progessieve rock. De vocals klinken vaak tribaal en erg Gojira. De loepzuivere afwerking van Bogren maken bovendien dat het hele instrumentarium, licht of hard, continu klaar je oor streelt. Betoverend melodische songs en soundscapes vol vuur en plechtstatige grandeur golven over je heen. 'Vraci de Nord', torenhoog uitdeinend in emoties en duisternis, kan zo een Game of Thrones-soundtrack in. Met 'De Neam Vergur', adembenemend muzikaal epos, sereen folky opstartend, word je de zee van wiegende electronics ingetrokken, beland je langs heroïsche vocalen, vurige gitaren en percussie, riffs en hooks, tot bij een zoveelste vlekkeloze orgelpunt. Roemenië, land van donkere legendes, heeft hier een perfecte, supercoole plaat voortgebracht die deze metalfan/progrocker verbluft achterlaat. Al begrijp je dan geen bal van de Roemeense lyrics, de latijnse tongval stoort je geen moment, integendeel, 't draagt bij aan de geladen atmosfeer. De bandsnaam betekent 'hunker naar spirit' ('dor de duh') en hun plaattitel is 't Roemeens voor 'talent' ('har'). Dat laatste hebben die mannen dus alvast zat. En onze eigen 'dor' naar Dordeduh is hier intussen onstilbaar hoog...

Nyarlathotep schreef:

Ik kan mij hier alleen maar bij aansluiten. Het werk van Negua Bunget kan mij lang niet altijd boeien, maar dit album heb ik in één ruk uitgeluisterd zonder afleiding. Een zeer avontuurlijk album, waar vele stijlen worden gecombineerd.
Afsluiter 'De neam vergur' is gewoon een klein prog epos. Prachtig gewoon!

ProGNerD schreef:

Helemaal mee eens; met de nieuwe Negurã Bunget - Zău mis ik inderdaad dat echt "pakkende" dat Dordeduh / Har wel heeft...

Don Cappuccino schreef:

Dat laatste Negurã Bunget-album moet je ook niet zien als een "normale" release. De overgebleven band heeft met al eerder opgenomen drums van Negru die overleed in 2017 een plaat gemaakt. Het waren maar fragmenten, dus er is heel veel omheen gebouwd. Zău is meer een ode aan Negru om de trilogie af te ronden. Het zou niet eerlijk zijn om op basis van die release een indruk over Negurã Bunget te vormen, daarvoor moet je absoluut bij het Om-album uit 2006 zijn.