Mdou Moctar - Afrique Victime (2021)

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Mdou Moctar - Afrique Victime - dekrentenuitdepop.blogspot.com

De Afrikaanse muzikant Mdou Moctar vindt aansluiting bij de smaakmakers binnen de “woestijnblues” met een meeslepend en bezwerend album dat ook nog eens uitblinkt door geweldig gitaarwerk

De muziek van de uit Niger afkomstige Mdou Moctar was me tot dusver ontgaan, maar het deze week verschenen Afrique Victime is echt een geweldig album. Het is een album vol met de woestijnblues zoals die ook door een band als Tinariwen wordt gemaakt. Het is muziek vol verwijzingen naar de muzikale tradities van de Tuareg en het is muziek vol geweldige spanningsbogen en bijna hypnotiserende passages. Bij woestijnblues hoort geweldig gitaarwerk en daar weet Mdou Moctar wel raad mee, want hij strooit met geweldige akkoorden en fenomenale solo’s. Liefhebbers van het genre hebben er met Afrique Victime van Mdou Moctar een topalbum bij.

Mdou Moctar is een begenadigd singer-songwriter, dito autodidact gitaarbouwer en virtuoos gitarist die zich vanuit zijn geboorteland Niger met z'n Toearegwoestijnblues/woestijnrock uit de Sahara internationaal bekend maakte. Werd ie onlangs door de Vlaamse Radio 1 in Niger opgebeld n.a.v. het verschijnen van deze plaat, gebruikte Mdou vurig bijna heel de zendtijd om het vooral over de moeilijke toestand in zijn thuisland te hebben en hoe hij het bij uitbreiding met hand en tand voor heel het Afrikaanse volk opneemt. Ook in zijn dorp, heel letterlijk, waren er die dag problemen met de waterputten... De problematiek komt zeker terug in zijn songs, getuige ook de plaattitel. Maar net zoals elders zingt men ook daar graag over liefde en geluk, maar hier dus ook over eigenwaarde en bovenal : onderdukking en onrechtvaardigheid. De titelsong, koninginnenstuk, is in dit verband een niet te missen, pakkend en episch strijdbaar hymne, dat muzikaal in prachtrock uitwaaiert als een regelrechte Nigerese 'Child In Time'. Maar de plaat van Mdou en z'n band is in zijn geheel sowieso opnieuw één lange onweerstaanbare bron van primair borrelende energie. Weidse soundscapes out of Africa, gedragen door die fantastische repetitieve gitaar, z'n iele zang en die betoverend spontane african style harmonieën. En ook dansbaar als wat! Desert blues en de meermaals onvervalste desert rock hier, de stijlen blijken verrassend steeds meer aan te schurken bij die van onze eigen gitaaridolen. Mdou straks de grote Desert Jimi ? Onduidelijk, momenteel drukt diep op hem het grote onrecht. Bestrijd het met je muziek! Indien niet, evenveel groot respect, dappere man uit Niger.

Zo. 17 april 2022 in 'Roosje. Mee?