Reigning Sound - A Little More Time with Reigning Sound (2021)

RS's hoofdman Cartwright investeert z'n vrijgekomen coronatijd in een muzikale terugblik, vormt zo 'gelegenheidsband' met z'n ouwe RS-kompanen van het eerste uur... Zijn prangende boodschap van hoop en verlangen knalt meteen uit de speakers. Overvallen doen ze met een meer dan leuke dynamische retroplaat, wat breekbaarder gezongen wel, maar o zo aanstekelijke zomerse rock n roll/r&b, soms punky of wat pedal-steelcountry. Rechttoe-rechtaan rollen de gitaren over elkaar, alles mooi ingekleurd met begeleidende vocalen, al of niet kwelend vanuit de achtergrond, olijk nostalgiek orgel en veel ander instrumentaal moois. Binnen het 3-minutengemiddelde vloeiden zo als bijna vanzelf zomaar weer 12 puntige, aanstekelijke songs uit z'n pen. Even als vanzelf blijven die hier op repeat. Ook dat is RS.

Opnieuw een fijne plaat van Greg Cartwright en zijn Reigning Sound. A Little More Time with Reigning Sound ligt in het verlengde van het in 2014 verschenen Shattered, alleen is op het nieuwe album het Country/Roots gehalte een stuk hoger. Iets waardoor deze plaat me net iets beter bevalt dan zijn voorganger.
Verder weer veel stemmige en vrolijke Rock n' Roll met naast de Country-achtige flink wat R & B invloeden.
Alleen een nummer als I Don't Need That Kind of Lovin' doet nog herinneren aan de tijden van Time Bomb Highschool. Maar aangezien dat één van Cartwright's andere bands, the Oblivians alweer een aantal jaren actief is, worden de wat meer agressievere gitaarnummers waarschijnlijk opgespaard voor een nieuw album van die groep.
Er blijft echter op A Little More Time with Reigning Sound genoeg moois over met het meer ingetogener en sfeervol werk. Vooral de richting Country gaande songs als Oh Christine, Moving & Shaking en You Ain't Me kunnen me erg bekoren.
Goed en heerlijk ontspannen album waarvan ik de waardering al direct ga verhogen.