Japanese Breakfast - Jubilee (2021)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Japanese Breakfast - Jubilee - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Japanese Breakfast - Jubilee
Jubilee van Japanese Breakfast viel me in eerste instantie wat tegen, maar de songs van Michelle Zauner blijken ook dit keer een stuk avontuurlijker en interessanter dan je bij eerste beluistering zult vermoeden

Ik was eerder dit jaar onder de indruk van de memoires van de half-Amerikaanse en half-Koreaanse Michelle Zauner. Met het fascinerende Soft Sounds From Another Planet nog in het achterhoofd verwachte ik wonderen van het een paar weken geleden verschenen Jubilee, maar in eerste instantie viel het album me wat tegen. Jubilee is echter een album dat schreeuwde om een tweede kans en bij die tweede kans kwam er heel veel moois aan de oppervlakte. Jubilee klinkt behoorlijk toegankelijk, zeker wanneer invloeden uit de jaren 80 opduiken, maar kiest op hetzelfde moment nooit voor de makkelijkste weg. Net als zijn voorganger wordt het album mooier en mooier, hoe vaak je het ook hoort.

Soft Sounds From Another Planet, het tweede album van Japanese Breakfast, pikte ik aan het eind van 2017 op via een aantal zeer aansprekende jaarlijstjes. Vervolgens was het zeker geen gelopen koers, want in eerste instantie moest ik flink wennen aan de alle kanten op schietende popsongs van het alter ego van Michelle Zauner. Na gewenning vond ik Soft Sounds From Another Planet echter een prachtplaat en dat vind ik nog steeds.

Ik verwachte daarom veel van het derde album van Japanese Breakfast, zeker nadat ik Michelle Zauner’s eerder dit jaar verschenen boek Crying in H Mart: A Memoir had gelezen. In haar boek beschrijft Michelle Zauner op indringende wijze hoe het is om als half-Amerikaanse en half-Koreaanse op te groeien in de Verenigde Staten en hoe ze heeft geworsteld met haar eigen identiteit. Het is een thema dat ook met enige regelmaat terugkeert in de songs van de muzikante uit Philadelphia, Pennsylvania.

Een week of drie geleden verscheen Jubilee en ik moet eerlijk toegeven dat ik het bij eerste beluistering een wat teleurstellend album vond. Michelle Zauner was ook op Soft Sounds From Another Planet niet vies van pop, maar het album klinkt op het eerste gehoor een stuk avontuurlijker en eigenzinniger dan Jubilee, dat duidelijker dan zijn voorganger kiest voor de pop, zeker op het eerste deel van het album.

Even laten bezinken is dan meestal een goed idee en het heeft gewerkt, want toen ik het derde album van Japanese Breakfast een paar dagen geleden een tweede kans gaf, was ik wel direct positief over het album. Openingstrack Paprika doet het dankzij de blazers en de jazzy accenten natuurlijk prima in het zomerse weer van het moment, maar ook de wolken elektronica en de lekker expressieve vocalen overtuigden me dit keer een stuk makkelijker.

Jubilee is veel meer pop dan Soft Sounds From Another Planet, maar de verschillen tussen de twee albums moeten ook niet overdreven worden. Michelle Zauner heeft zich dit keer wat meer laten beïnvloeden door de popmuziek uit de jaren 80, met hier en daar een snufje Madonna, maar muziekliefhebbers die het liever wat natuurlijker hebben komen op Jubilee ook volop aan hun trekken, zeker in het tweede deel van het album.

Zelf hou ik wel van de vele referenties naar de jaren 80, maar de zwoele en voorzichtig jazzy klinkende popliedjes op het album dringen zich nog net wat genadelozer op en dat geldt in nog sterkere mate voor de songs met een vleugje indie-rock. Jubilee doet wonderen bij luieren in de zon, maar luister net wat beter en je hoort dat Michelle Zauner veel meer doet dan binnen de lijntjes van de toegankelijke pop met een 80s twist kleuren.

In iedere song op het album hoor je weer net wat andere invloeden en als de toegankelijkheid het even wint van het avontuur, zijn er altijd nog de persoonlijke teksten van de Amerikaans-Koreaanse muzikante. Soft Sounds From Another Planet drong zich bij mij niet onmiddellijk op, maar uiteindelijk vond ik het een prachtalbum. Nu ik flink wat keren naar Jubilee heb geluisterd, ga ik er van uit dat het Jubilee net zo zal vergaan.

Japanese Breakfast heeft een behoorlijk toegankelijk popalbum gemaakt, maar het is zeker niet zo eendimensionaal als de meeste toegankelijke popalbums. Michelle Zauner heeft een aantal songs opgeleverd waarin van alles te ontdekken valt, maar ondertussen is Jubilee ook nog eens een fascinerende soundtrack van de vreemde zomer van 2021. En luister vooral verder dan de eerste paar tracks, want het venijn zit bij Jubilee echt in de staart. Erwin Zijleman

Met haar eigenaardige afwijkende en zelfs wat beangstigende videoclips kondigt Japanese Breakfast haar nieuwe album Jubilee aan. Staan de vorige twee albums Psychopomp en Soft Sounds from Another Planet nog vooral in het teken van het slopende ziekteproces en het overlijden van Michelle Zauners moeder, op Jubilee draait het voornamelijk om hervonden vreugde. Maar dan volgens de principes van Japanese Breakfast. Vreemd, onnavolgbaar maar wel lekker. De Koreaanse kaki pruimen op de albumhoes staan symbool voor haar roots en de levenssituatie waar Michelle Zauners zich in bevind. Godsvruchten voor de ziel op aarde, de dood achter zich latend, voorbereidend op een hoopvol vervolg.

Nog steeds ligt de nadruk bij deze voormalige Little Big League zangeres op de dromerige indiepop. Het veelbelovende uit Philadelphia afkomstige emocore gezelschap heeft met These Are Good People en Tropical Jinx net twee doorleefde rauwe platen afgeleverd als Michelle Zauners noodgedwongen de stekker eruit trekt om zich dicht bij haar aan kanker lijdende familielid in Oregon te voegen. Nu dit alles achter de rug is en ze haar verlies van zich afgeschreven heeft in het autobiografische Crying in H Mart boekwerk kiest de vocalist uiteindelijk niet voor een doorstart met haar voormalige bandleden. Wijs geworden door verdriet en tegenslagen bewandeld ze deze eenzame weg alleen. Het is een afrondend proces welke zich nu in de laatste fase verkeert en welke ze zo treffend verwoord in In Hell.

Hell is finding someone to love
And I can’t have you
Hell is finding someone to love
And I can’t see you again

Begrafenisklanken, militant trommelgeroffel, trompettergeschal en een heus treurorkest begeleiden Paprika Gods huis uit, om vervolgens in bruiloftsstemming de poptempel opnieuw te verwelkomen. Michelle Zauners ontwaakt uit haar afstompende slaapstand om vervolgens die levensmagie weer door haar aderen te voelen stromen. Een paradox die de gunstige positieve kant oprolt en vooral innerlijke bevrijding oproept. Onder deze gemoedstoestand maken we kennis met Jubilee, waarbij deze dochter de opdracht heeft gekregen om het plezier te omarmen en te delen. Spiritueel? Misschien wel, maar zo diep hoef je er niet in te duiken.

Ondanks dat Michelle Zauners aangeeft dat de plaat bestaat uit verhaaltjes van verzonnen personages ademt Jubilee dat niet uit. Het alter ego Japanese Breakfast pakt de achterstand op die ze door haar privé omstandigheden heeft opgelopen. De clubdisco van Be Sweet is een herplaatsing in de onafgesloten tienerjaren. Een heerlijke eighties synthpopkraker met een optimistische vibe die de semi-romantische sfeer op Jubilee juist verwoord. In het folky Kokomo, IN spreekt ze het verlangen uit om heel eventjes terug te keren naar die geborgen thuissituatie uit haar jeugd. De levendige saxofoon in Slide Tackle is een surrogaat voor een berustende ouderpersoon, die bemoedigt, aanmoedigt en motiveert.

Het is echter niet alleen maar een vrolijke bedoeling. De duisternis in het soft erotische Posing in Bondage is pijnlijk en confronterend. Een verminking van het brein door ziekelijke sado machistische denkwanen. Die diepte zet zich door in de licht industriële sensualiteit van het net zo zwartdromerige Sit. Een album gevuld met helende synthpop waar een aangename verrassing in het nawoord voor een mooie eindswitch zorgt. Posing For Cars grijpt terug naar het groepsgeluk van Little Big League. De elektrische gitaar wordt aangekoppeld en ondersteund door de droge lage bas en gepassioneerde drums werkt Michelle Zauners zich hemels solerend door het gedragen slotakkoord heen. Kippenvel!

Japanese Breakfast - Jubilee | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com