Jon Allen - ...meanwhile (2021)

Heel lang geleden mocht Carice van Houten bij De Wereld Draait Door af en toe een lans breken voor een minder bekende singer-songwriter. Een ervan was de toen nog onbekende Jon Allen. Hij verkreeg in Nederland enige bekendheid met de single In Your Light, wat in 2011 en 2012 de Top 2000 wist te halen. Allen werd overigens ooit ontdekt door de legendarische gitarist Mark Knopfler die hem hoorde zingen op een feestje in West-Londen. Tot nu bracht hij vier albums uit, waarvan Deep River de fraaiste is. Alle vier geproduceerd door Tristan Longworth. Het nieuwe album …meanwhile besloot de inmiddels vierenveertigjarige singer-songwriter zelf te produceren. Hiertoe gedwongen door de huidige tijd waarin we leven. Ook werd hij vooral op zichzelf aangewezen voor het inkleuren van de songs. Slechts op vier nummers kreeg hij hulp op drums, Rich Milner is op twee nummers te horen op Hammond orgel en op een nummer is de accordeon te horen van de Ierse klasse muzikant Sharon Shannon. Net als iedereen in de afgelopen tijd is Allen door een achtbaan van emoties zijn gegaan. Hij denkt dat zijn doorstane emoties op deze plaat goed worden weerspiegeld. De nummers Western Shore, Can't Hold Back the Sun en Hold On zijn geschreven tijdens de piek van de lockdown en geven de hoop, de angsten en de frustraties van dat moment weer. Hij hoopt dat de verschillende stemmingen op de plaat de luisteraar meevoeren en ze wat afleiding en hoop kunnen bieden in deze tijd. Handelsmerk blijft uiteraard zijn rauwe, hese stem die vaak vergeleken wordt met artiesten als Rod Stewart, Paolo Nutini tot zelfs Bruce Springsteen. Het grootste deel van het album nam Allen thuis op. Net als op eerdere albums pint hij zich niet vast op een genre. Hierdoor sluit …meanwhile naadloos aan op zijn voorgangers.