menu

Cocteau Twins - Peppermint Pig (1983)

mijn stem
3,73 (46)
46 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: 4AD

  1. Peppermint Pig [7" Version] * (3:24)
  2. Laugh Lines (3:19)
  3. Hazel (2:48)
  4. Peppermint Pig [12" Version] (5:02)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 11:09 (14:33)
zoeken in:
avatar van Safri
4,5
Peppermint pig draai ik grijs op dit moment. Fantastisch!

avatar van Oldfart
4,5
mijn probleem is dat die van mij al helemaal niet meer te draaien is zo grijs als die is

avatar van Safri
4,5
4.5 * die 12 inch versie is helemaal geweldig.

avatar van Premonition
4,0
Hazel is trouwens op de latere cd-versie van Garlands tijdens een Peel-sessie ongelofelijk goed vastgelegd, met Gordon Sharp (Cindybox en This Mortal Coil) als achtergrondzanger. Magistraal!
Ook de 12 inch van Peppermint Pig is inderdaad geweldig. Is deze ook op CD verschenen?

avatar van dazzler
3,0
PEPPERMINT PIG
Voor de titel alleen al zou je vijf sterren geven.
Maar helaas is dit één van Cocteau Twins minste.

De laatste plaat met bassist Will Heggie.

Cocteau Twins probeert hier meer mainstream te klinken.
Als een doorsnee new wave band, zeg maar ... en dat is jammer.

Peppermint Pig zelf overtuigt het meest in de 12" versie,
omdat de compositie daarin muzikaal beter wordt uigewerkt.

Laugh Lines klinkt als een verzopen Cure met tamboerijn.
De wall of sound productie van Robin Guthrie is al hoorbaar.

Hazel is misschien het sterkste nummer van de drie.
Liz Frazer wint vocaal zelfvertrouwen en durft experimenteren.

Op het tweede album zullen de Cocteau Twins
deze mainstream koers verlaten en hun eigen geluid vinden.

avatar van Premonition
4,0
Mainstream koers? Nou, ik vind dit behoorlijk ontoegankelijk.
Deze plaat kon bij de Twins zelf ook weinig goeds doen. Ze waren zeer ontevreden over de produktie van Alan Rankine (Associates) en Guthrie besloot nav daarvan zelf de produktie van alle platen te gaan doen die zouden uitkomen.

avatar van dazzler
3,0
Ik vind de titelsong zo "straight forward" als een doorsnee new wave hit.
Zeker als je deze ep naast zijn voorganger Lullabies legt, valt op dat de Twins
voor een ritmisch compactere aankpak gaan ... "straight forward" dus.
Op beide EPs tasten ze naar een eigen muzikale identiteit,
die ze volgens mij pas op Head over Heels vinden.

Over de productie, dacht ik dat Guthrie al van in het begin
op zijn minst assisteerde. Maar ik lees nu dat het niet klopt (foutje).

avatar van reptile71
Peppermint Pig kan mijn aandacht niet vasthouden, op een of andere manier boeit het nummer me gewoon niet, in welke versie dan ook.

Laugh Lines dreunt flink door, maar op 1:05 komt er tenminste nog een lekker stukje drama in en daar hou ik van, met of zonder tamboerijn. Die minuut is dan voor mij ook het hoogtepunt van het nummer en van deze EP.

Hazel dreunt me echt wat teveel aan een stuk door, waardoor ik er eerder knettergek van wordt dan dat ik er relaxt naar kan luisteren.

Dan vind ik Lullabies echt een stukken betere EP.

avatar van Lukas
4,0
Fantastisch nummer juist, vind ik, Peppermint Pig. Heb alle reguliere Cocteau-albums inmiddels wel gehoord, maar aan EP'tjes ligt er nog een wereld voor me open, blijkt maar weer

avatar van UK-Choonz
3,0
Mwa dit vind ik toch minder klinken dat dat eerste album. Dat heerlijke typische gitaargeluid ontbreekt hier.

avatar van stoepkrijt
4,0
dazzler schreef:
Cocteau Twins probeert hier meer mainstream te klinken..
Dit herken ik wel. Deze ep klinkt wat toegankelijker dan ik van deze band gewend ben, al kan ik niet goed onder woorden brengen waar het aan ligt. De muziek is ondanks alles toch behoorlijk rauw. Zelfs nog wat rauwer dan ik van ze gewend ben. Van de andere kant lijkt ieder nummer hier van elke vorm van sfeer ontdaan en dat is toch een klein gemis.

Cocteau Twins klinkt hier nog lekker venijnig en van ethereal is nog geen sprake. Zo hoor ik deze band het liefst. Post-punk, veel pit, harde drums en uitbundige, soms schreeuwerige zang (vooral in Peppermint Pig en Hazel).

De 7"-versie van Peppermint Pig is erg goed, maar de 12"-versie is toch wat interessanter. Door de lange opbouw wordt namelijk meer de nadruk gelegd op de instrumentatie en wordt je aandacht wat afgeleid van de zanglijnen.

avatar van Jean Rene
4,5
Het dromerige mystieke geluid is hier niet aanwezig, al zou je dat wel verwachten als je de hoes ziet !
Voor de eerste en laatste keer komen de Twins hier met 3 rechtlijnige rocksongs,

avatar van Premonition
4,0
Deze EP heeft een wat metalige, scherpe sound. Het klinkt allemaal ongemakkelijk en dat was de sfeer in de studio destijds ook, dus Rankine heeft z'n werk goed gedaan

Gast
geplaatst: vandaag om 02:34 uur

geplaatst: vandaag om 02:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.