Inhaler - It Won't Always Be Like This (2021)

Debuutalbum van deze Ierse band rondom Elijah Hewson waar ik erg naar uitkijk. Ze hebben de afgelopen 1,5 jaar al veel erg toffe nummers op ons losgelaten, en dan verschijnt deze zomer eindelijk het eerste album. Ook hebben ze live al indruk op me gemaakt.

Wel jammer dat er voor gekozen is om niet alle reeds uitgebrachte singles op het album te zetten. We missen hierdoor toppers als 'We have to move on', 'Ice cream Sundae', 'Falling in', 'Fade into you', 'There's no other place' en 'I want you'.

Het goede nieuws is natuurlijk dat we daarvoor in de plaats weer nieuwe nummers krijgen
De band had dus zelfs gemakkelijk als debuutplaat een dubbelaar uit kunnen brengen

De nieuwe songs op het album hebben allen een meer indie sounds dan de singels.
(die eingelijk stap voor stap voorspelbaardere werden). Van het totaal plaatje, positieve eerste indruk dus.

Ik had me de gesigneerde LP & CD ge-preordert, gelukkig werden deze verzonden van uit Nederland en niet uit de UK, dat scheelt tegenwoordig met douanekosten. Helaas ook dezelfde vermoeiende luide productie als bij zijn vader. De nummers op zich vallen best mee, U2 is nooit ver weg, ook al doen ze hard hun best om een eigen sound te hebben.

U2.0 - Zo zie ik 't een beetje. Zowel de stem als de muziek lijken énorm op de band van de papa. Maar dan wel met de energie en het enthousiasme van een jonge bende, wat het alsnog fris doet overkomen. Absoluut geen slechte plaat. Honest Face blijft voorlopig de persoonlijke favoriet.

Al sinds Honest Face in mijn recommendations verschijn hoopte ik dat deze band snel een album ging uitbrengen. Dit is gebeurd en de eerste draaipoging was prima. Inhaler stopt veel energie in de poprock - de singles waren allemaal van een behoorlijk niveau. Een heel album boeien is voor mij nog wel wat lastig, daarvoor moet ik het nu nog iets meer beluisteren!

Een gewaagd debuut dat zich overduidelijk niet schaamt voor vergelijkingen met U2, het behagen van de massa en stadionambities. Dat vind ik eigenlijk wel verfrissend. Ook wat risicovol omdat behaagzucht lang niet altijd betere rock oplevert (kings of leon om maar wat te noemen). Maar met dit debuut is in ieder geval weinig mis
Of ze echt het niveau Ziggo dome op termijn gaan aantikken moet natuurlijk nog worden bezien, maar voor nu krijgt Inhaler van mij het voordeel van de twijfel.

Ik zat afgelopen zaterdag in de rij voor RSD en ik hoorde iemand heel enthousiast over deze band, hij had zelfs 8 (!) versies van het album. Toch nieuwsgierig geworden even geluisterd en het ligt wel in mijn straatje en eigenlijk sowieso opvallend dat ik het niet kende, aangezien ik toch best een liefhebber van U2 ben.

Vernieuwend is het allemaal niet, maar je hoort wel een jeugdig enthousiasme. Zeker de twee openingstracks van het album blijven goed hangen. ik heb zelf dan ook maar de "1LP + 7” - Gatefold [Colour Vinyl] [Deluxe] - Signed" besteld. Nu al benieuwd naar wat de toekomst deze jongens gaat brengen.

My King Will Be Kind ia een bazentrack. Heerlijk nummer

Lekker energieke rechttoe rechtaan rock!

Toch met een halfje verdubbeld. Oerdegelijke en aanstekelijke rock. Natuurlijk is het niet wereldschokkend, maar een debuut als dit kan alleen maar betekenen dat de volgende nog beter gaat zijn. Veel bands zouden dromen van een binnenkomer als dit, en heel stiekem gaat Inhaler toch hoog komen in mijn jaarlijstje.

Ik verbaas me een klein beetje over het gemiddelde van nog onder een 3,5. Ik vind t toch wel een erg fijn album eigenlijk. Ik vind het een beetje een kruising tussen de jonge honden U2 en The Killers. Ik geef toe wel ietwat kort-door-de-bocht vergelijking maar ach wat geeft t. Vox jr klinkt natuurlijk als zijn vader maar wel als een heel frisse versie welke de superster met de zonnebril zelf al heel lang kwijt is.