Allison Russell - Outside Child (2021)

Volledige recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Allison Russell - Outside Child - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Allison Russell heeft de afgelopen twintig jaar een indrukwekkend CV opgebouwd, maar van een soloalbum kwam het nog niet, tot de release deze week van het uitstekende Outside Child

Iedereen die het muzikale verleden van Allison Russell kent, weet dat de Canadese muzikante binnen de Amerikaanse rootsmuziek echt alle kanten op kan. Dat deed ze met Po’ Girl en Birds Of Chicago en dat doet ze op haar eerste soloalbum. Bijgestaan door een ervaren producer en een stel prima muzikanten uit Nashville beweegt Allison Russell zich soepel tussen jazz, soul, folk, country en blues. In muzikaal en productioneel opzicht maakt het album makkelijk indruk, maar het is de geweldige stem van de Canadese muzikante die keer op keer de show steelt. Door de muziek die Allison Russell al op haar naam had staan lag de lat hoog, maar Outside Child valt geen moment tegen.

Een album met een opvallende thematiek dat op een in de breedte rustige manier wordt gezonden. De in Montreal opgegroeide Russell brengt op een afwijkende manier een soort ode aan Montreal. Ze woonde daar met haar moeder en haar stiefvader. Laatstgenoemde misbruikte haar emotioneel en lichamelijk. Ze verliet op haar 15de het huis. Die gebeurtenissen komen terug in de teksten, maar ook positieve herinneringen aan de stad.

Enerzijds is het zeer goede achtergrondmuziek, maar dan wel met tussenpozen. Dat wil zeggen: het is niet een album die je in een week vier keer opzet om er van te genieten, maar na een paar weken heb je toch weer zin om de mooie zangstem weer te horen. En dat ze met ingetogen emotie zuiver kan zingen, laat ze mooi horen. Enkele nummers worden in de Franse taal gezongen, dat blijkt te passen op dit album.