Nazareth - Sound Elixir (1983)

Poging om mee te gaan met de tijd. Geen Hair of the dog of Razamataz maar een hele rustige opener met een leuke melodielijn. Daarna wordt het zelfs nog iets rustiger en vraag je je af; Why The Face? Eigenlijk komt het ook niet meer goed met deze poging hip te zijn.

Treurig en de single Where are you now brak ook al geen potten.
Als dat het visitekaartje moet zijn voor dit album zal ik er niet aan beginnen.

Atypisch, sowieso, maar wel fijn om af en toe te draaien. Fans die naar het vertrouwde geluid verlangen mogen terecht ontgoocheld zijn, maar ik vind dit lang geen stinker...

Doet me denken aan een poging om ZZ Top's Deguello na te bootsen, maar dan zonder echt sterke songs. Whipping boy en All nite radio zijn wel aardig. Het heilige vuur was hier even op vakantie.

Ik kwam Where are you Now tegen in een playlist van een vriendin. Geen idee dat het zo bekend was, maar de Piet Veerman melodie schijnt toch al 25 miljoen keer gestreamd te zijn.

Where Are You Now vind ik dan een nummer om te mijden maar voor All Nite Radio en Whippin' Boy ga ik wel overstag. Eigenlijk een geval van wie 2XS zegt, moet ook Sound Elixir zeggen, in mijn geval dan. De een-na-laatste song, Local Still, hoor ik wel een vergelijk met Status Quo in, ten tijde van Back to Back, alleen was Nazareth eerder met softer spelen, toetsenist erbij (die er hier weer uit is) en andere aanpak van de songs. Een tweede gitarist zit er hier nog wel in en frappant dat men met meer bandleden juist softer ging spelen. Niet dat ik daar last van heb want ik ben fan van het laatste uur, dat wil zeggen dat dit de laatste 'klassieke' Engelse rockband is waar ik nog een beetje fan van wil worden. I Ran vind ik ook een lekker nummer.